De Conservatief

Poëzie

2011-09-29T16:26:00.000+02:00

And what is asked for the service we give, No high praise or riches if we should live. Just silence from friends, our name on a wall, If this time around, it is I that fallJohn Bailey

Het einde van de euro en Europa....

2011-09-29T14:01:00.000+02:00

Griezelig: Conrad Black in NRO

President Bush steeds populairder...

2011-09-22T20:23:00.001+02:00

Hoe waar was het toen en hoe waar is het nu: President Bush was right...

Kort gesprek met een ''kunst''-liefhebber

2011-09-22T20:15:00.000+02:00

''Dus het is een plicht van de overheid om kunst te subsidiëren; lijkt me duidelijk.''
-
''Waarom ook alweer?''
-
''Kwestie van beschaving.''
-
''Dus het is een kwestie van beschaving om onnavolgbare toneelstukken te subsidiëren waar maar drie mensen heen willen gaan? En het is een kwestie van beschaving om een Piss Christ ''kunststuk'' te maken en daar subsidie voor te krijgen?
-
''....het is niet aan de overheid om te oordelen over de inhoud van de kunst! (trekt boos moreel superieur gezicht met wijzend vingertje)''
-
''Maar wel om er voor te betalen? Volgens mij zijn wij uitgepraat.''
-
''Jij bent rechts!''

Gekke dierenactivist...

2009-02-12T20:18:00.003+01:00

Ashley Judd. Kent u haar nog? Was best een lekker ding, ergens in de vorige eeuw.
Is nie meer zo.

Ashley heeft een nieuwe hobby: dierenleed (ik hoor u zuchten).

Nu even de feiten:
Fact is, the policy is intended to protect other animals -- moose and caribou -- from overpopulation of wolves. Alaskans rely on caribou and moose for food. Not all Americans care to live on environmentally correct starlet diets of tofu salad and Pinkberry yogurt.
Ai, dat doet pijn...

The bounty helped state biologists collecting wolf age data and provided incentives to reduce the wolf population when wildlife management efforts had fallen behind. This is about predator control. But to liberal, gun-control zealots thousands of miles away, it's all heartless murder.
Oei, weer raak.
Doen deze feiten ertoe? Niet voor Judd en haar companen.
Maar ja, we hebben het ook wel over de staat Alaska waar SARAH PALIN, het haat-project van links Amerika, gouverneur is. Dus dat is 'fair game'.

Ik verwacht de komende jaren meer spotjes van 'misstanden' in Alaska, die allemaal kunnen worden toegeschreven aan die vreselijke Sarah Palin. Zij moet immers uitgeschakeld zijn, voordat Barack Hussein Osama aan zijn herverkiezingscampagne begint.

Quote van de dag

2009-02-12T20:07:00.002+01:00

Van wie is deze quote?

''On the subject of Osama bin Laden... we will track him down. We will capture him. We will bring him to justice, and I will follow him to the gates of hell.''

'Waarom heeft u onze grote leider verdreven...?'

2009-02-06T14:49:00.013+01:00

Terwijl de Tweede Kamer voor de ziljoenste keer debatteert over de Nederlandse 'steun' (wat een vreemd woord in deze context, er is toch geen enkele Nederlandse militair direct betrokken geweest bij de invasie van Irak?) aan de oorlog tegen het regime van de lieveling van links, Saddam Hussein, herlees ik een deel van het reisverslag dat Jay Nordlinger schreef toen hij in oktober 2008 Irak bezocht.

Ik vraag me af of Nederlandse politici dat ook hebben gedaan of, nog beter, of ze Irak wel eens bezocht hebben de afgelopen...laten we zeggen 10 jaar.
Ik denk van niet, Irak was niet zo'n populaire bestemming, behalve natuurlijk voor Hamas-aanhanger Harry van Bommel, die meerdere keren op de schoot van zijn socialistenvriend Saddam Hussein is gekropen.

Maar welke Nederlandse politicus die nu te pas en te onpas loopt te gillen om een parlementaire enquete is sinds de val van Saddam in Irak geweest, om met eigen ogen te zien wat daar nu gebeurt?

Pechtold? Halsema?

Nee dus. En dat is een schande, want wat er in Irak gebeurt is een mirakel: uit de puinhopen van de dictatuur van Saddam Hussein ontstaat - heel voorzichtig - een min of meer democratische samenleving.
Slechts een week geleden werden er provinciale verkiezingen gehouden in Irak (democratische verkiezingen!), en waren er geen noemenswaardige incidenten. Geen aanslagen en geen moordpartijen. Zelfs de grootste optimist had dit 2 jaar geleden niet durven voorspellen.

Maar wat maakt dat uit voor de van Bommels, Halsema's en Pechtolds van deze wereld? Niks natuurlijk: Balkenende heeft gelogen, Bush = Hitler, het internationale recht (haha) is geschonden! Schande, shame on us, Saddam had nooit verdreven mogen worden...

Schrijft Jay Nordlinger:

''It seems to me that Westerners forget about Saddam's regime, or will themselves to: the 'rape rooms', the childrens's prisons, the feeding of men into industrial shredders, the cutting out of tongues for dissent.''

Het is meer dan vergeten, de linkse elite interesseert zich niet in Irak, maar slechts in het zwart maken van het Westen, Amerika voorop. Nu het veiliger is in Irak (en het kost de intelligentsia al verschrikkelijk veel moeite om dat feit te erkennen), richten de pijlen zich vaker op de politici die ''corrupt'' zouden zijn en ''laf'', of allebei, maar toch op z'n minst ''pionnen van de Amerikanen''.

Nordlinger:

''From year to year, Iraqi officials come in for a lot of criticism, and criticism is no doubt deserved. (Saddam dit not come in for much criticism, of the open kind). But I try to remember: These guys risk a lot, when they assume their posts. They make themselves targets of terrorists, and they make their families, friends, and associates targets, too. How many of us would be willing to step up?''

Niet Pechtold, niet van Bommel, niet Halsema, nee die hebben een grote bek vanuit hun luie Kamerstoel en kunnen precies vertellen wat er allemaal mis is in Irak, maar zelf iets doen? Dacht het niet.

Neem dan kolonel Abbas:

''Abbas wants one and all to realize what is at stake in Iraq. He says that, if the coalition pulled out - before its time - it would hand victory to al-Qaeda and Iran. And hand Iraq to those elements, too. ''I wish I could talk to Obama, to tell him the reality of Iraq, instead of whatever is in his mind.'' About President Bush, he says, ''He's a great man in the world. I want to see a monument to him in Baghdad. A man like him comes every 300 years.

Horen we dit ooit in de Westerse media? Iets positief over Bush? Een kolonel die zegt dat hij niet wil dat de Amerikaanse troepen zich te snel zullen terugtrekken?
Wat later spreekt Nordlinger met generaal Odierno, de bevelhebber van alle troepen in Irak. ''We zijn een heel eind, maar we zijn er nog niet'', zegt hij.

''I hope we'll be able to finish this and do it right.''

Ik ook. Die capitulatiewezels in de Tweede Kamer zullen u in ieder geval niet helpen generaal.

Provinciale verkiezingen in Irak: geen nieuws in het Westen...

2009-02-02T12:46:00.006+01:00

Afgelopen weekeinde zijn er provinciale verkiezingen gehouden in Irak.

Er waren weinig ongeregeldheden en al helemaal geen bloedige aanslagen.....reden voor de Westerse media om er relatief weinig aandacht aan te besteden...

National Review schrijft:

A Quiet Victory in Iraq. Another election has gone smoothly, but it’s not time to pack it in.
By the Editors
Iraq held provincial elections in an environment of calm that would have been unimaginable two years ago. That the elections came off in such an orderly, peaceful manner is further testament to the success of the surge and suggests that the change American efforts have achieved in Iraq’s security environment may be sustainable over the long run.

We won’t know the final results of the elections for weeks, but early reports are that Sunni and Shiite secular parties have fared relatively better than their religious counterparts. If this is the case, it will be a step toward empowering Iraqis locked out of the current power structure and making Iraqi politics more truly representative.

In Sunni areas, the Iraqi Islamic party appears to have lost out to new tribal parties that arose in the aftermath of the “Awakening,” the Iraqi revolt against al-Qaeda. This will give legitimate political representation to the Sunni players initially opposed to the U.S. occupation who swung our way as the Awakening swept the country—but who did not gain the voice they thought they deserved in representative institutions.

In unstable Nineveh Province, which is riven by strife between Arabs and Kurds, the Sunnis seem to have won a majority on the provincial council. This important development would help give them the clout to curb Kurdish expansionism without resort to the insurgency, which is still alive in places like Mosul and attempts to capitalize on Sunni resentment of the encroachments of the Kurds.

In the south, the party list of Prime Minister Nouri al-Maliki appears to have eaten into the support of Supreme Islamic Iraqi Council, the major Shiite religious party. Maliki’s political position has strengthened with his successful crackdown on the militias over the last year and his shrewd outreach to tribes in the south. Meanwhile, the political forces of radical cleric Moqtada al-Sadr have lost ground. All this creates the possibility that Maliki will be able to form a new political coalition in advance of national elections later this year, one that is less dependent on the Supreme Council and instead relies more on the new, more practical political players coming to the fore in the provinces.

A scrambling—and refreshing—of Iraqi politics is welcome in theory, but shifts in power carry the potential for renewed violence. That’s why American troops—the most politically neutral and proficient security forces in the country—remain vitally important. The danger is that the same people who wanted to declare defeat and leave now want to declare victory and leave, although they remain allergic to the word “victory.”

The United States must continue to provide the basis of security in Iraq, even if there has been extraordinary progress in the country. Sunnis who had boycotted the 2005 election participated in this one, and, for the first time, Iraqis voted not just for an anonymous party list but for individual candidates. All of this happened in a country that only a few years ago suffered under one of the most repressive political systems on earth. Once again, Iraqis proudly brandished their ink-stained fingers after voting. May it become a national tradition.

Honeymoon voor Obama?

2009-01-28T10:39:00.007+01:00

In Jakarta protesteerden duizenden moslims tegen de vergeldingsacties van Israel in de Gazastrook. Ze hadden een poster van President Obama bij zich met - hoe subtiel - kogelgaten door zijn voorhoofd....

Hoe kan dat nou? Obama is toch de meest geliefde wereldleider sinds....Bill Clinton? Al die haat tegen Amerika kwam toch door President Bush?

Schrijft National Review:
''Our enemies in the Muslim world hate us, liberals and conservatives, Democrats and Republicans, because we are Americans: because our women are free, our Jews aren't killed, and our public speech doesn't have to square with some mullah's reading of the Koran.''

Hoe sneller President Obama dat snapt, hoe beter voor het vrije Westen.

Pat Condell over Wilders

2009-01-26T21:45:00.002+01:00

Quote van de dag

2009-01-26T19:50:00.003+01:00

Van wie is deze quote?

''War is evil, but it is often the lesser evil.''

Bruce Bawer over het proces tegen Wilders

2009-01-23T09:22:00.002+01:00

In een uitstekend artikel in City Journal hekelt Bawer het proces tegen Wilders.

Submission in the Netherlands
The trial of Geert Wilders represents another blow against Dutch freedom.
22 January 2009

“The Freedom Party (PVV),” read yesterday’s press release, “is shocked by the Amsterdam Court of Appeal’s decision to prosecute Geert Wilders for his statements and opinions. Geert Wilders considers this ruling an all-out assault on freedom of speech.”

The appalling decision to try Wilders, the Freedom Party’s head and the Dutch Parliament’s only internationally famous member, for “incitement to hatred and discrimination” against Islam is indeed an assault on free speech. But no one who has followed events in the Netherlands over the last decade can have been terribly surprised by it. Far from coming out of the blue, this is the predictable next step in a long, shameful process of accommodating Islam—and of increasingly aggressive attempts to silence Islam’s critics—on the part of the Dutch establishment.

What a different road the Netherlands might have taken if Pim Fortuyn had lived! Back in the early spring of 2002, the sociologist-turned-politician—who didn’t mince words about the threat to democracy represented by his country’s rapidly expanding sharia enclaves—was riding high in the polls and appeared on the verge of becoming the next prime minister. For his supporters, Fortuyn represented a solitary voice of courage and an embodiment of hope for freedom’s preservation in the land of the dikes and windmills. But for the Dutch political class and its allies in the media and academia—variously blinded by multiculturalism, loath to be labeled racists, or terrified of offending Muslims—Fortuyn himself was the threat. They painted him as a dangerous racist, a new Mussolini out to tyrannize a defenseless minority. The result: on May 6, 2002, nine days before the election, Fortuyn was gunned down by a far-left activist taken in by the propaganda. The Dutch establishment remained in power. For many Dutchmen, hope died that day.

Fortuyn’s cause was taken up by journalist, director, and TV raconteur Theo van Gogh, who was at work on a film about Fortuyn when he was slaughtered on a busy Amsterdam street on November 2, 2004. The killer, a young Dutch-born Islamist, had been infuriated by Submission, van Gogh’s film about Islamic oppression of women. Epitomizing the Dutch elite’s reaction to the murder was Queen Beatrix’s refusal to attend van Gogh’s funeral. Instead, she paid a friendly visit to a Moroccan community center.

The spotlight then shifted to Ayaan Hirsi Ali, the brilliant Somali-born member of the Dutch parliament and cowriter of the script for Submission, who, rejecting the Islam of her birth, had become an eloquent advocate for freedom, especially for the rights of Muslim women facing no less oppression in the Netherlands than they had back in their homelands. Hirsi Ali was lucky: she wasn’t murdered, only hounded out of the parliament, and out of the country, by a political establishment that viewed her—like Fortuyn and van Gogh before her—as a disruptive presence.

That was in 2006. In that year, as if to demonstrate the gulf between popular and elite views, a poll showed that 63 percent of Dutchmen considered Islam “incompatible with modern European life.” Yet Piet Hein Donner, Dutch Minister of Justice, insisted that “if two-thirds of all Dutchmen wanted to introduce sharia tomorrow . . . it would be a disgrace to say ‘this is not permitted’!”

With Hirsi Ali abroad, the torch passed to Geert Wilders. At times, it seems that he is the last prominent Dutch figure willing to speak bluntly about the perils of fundamentalist Islam. The same people who demonized Fortuyn have done their best to stifle Wilders. In April 2007, intelligence and security officials called him in and demanded that he tone down his rhetoric on Islam. Last February, the Minister of Justice subjected him to what he described as another “hour of intimidation.” The announcement that he was making a film about Islam only led his enemies to turn up the heat. Even before Fitna was released early last year, Doekle Terpstra, a leading member of the Dutch establishment, called for mass rallies to protest the movie. Terpstra organized a coalition of political, business, academic, and religious leaders, the sole purpose of which was to try to freeze Wilders out of public debate. Dutch cities are riddled with terrorist cells and crowded with fundamentalist Muslims who cheered 9/11 and idolize Osama bin Laden, but for Terpstra and his political allies, the real problem was the one Member of Parliament who wouldn’t shut up. “Geert Wilders is evil,” pronounced Terpstra, “and evil has to be stopped.” Fortuyn, van Gogh, and Hirsi Ali had been stopped; now it was Wilders’s turn.

But Wilders—who for years now has lived under 24-hour armed guard—would not be gagged. Thus the disgraceful decision to put him on trial. In Dutch Muslim schools and mosques, incendiary rhetoric about the Netherlands, America, Jews, gays, democracy, and sexual equality is routine; a generation of Dutch Muslims are being brought up with toxic attitudes toward the society in which they live. And no one is ever prosecuted for any of this. Instead, a court in the Netherlands—a nation once famous for being an oasis of free speech—has now decided to prosecute a member of the national legislature for speaking his mind. By doing so, it proves exactly what Wilders has argued all along: that fear and “sensitivity” to a religion of submission are destroying Dutch freedom.

Bill Bryson over zijn grote liefde...

2009-01-19T07:30:00.001+01:00

Sophie in 't Veld (Dhimmi-66): 'Doe mij een moslimterrorist in de achtertuin.'

2009-01-13T21:10:00.004+01:00

'Oh nee', dacht ik, toen ik las dat Dhimmi-66 haar Europese verkiezingsprogramma 'Europa gaat om mensen' klaar heeft. 'Nou moet ik weer vijftig kantjes EU-propaganda gaan lezen', want Dhimmi-66 is met voorsprong de meest pro-EU-burocratische partij van Nederland (en ze zijn er ook nog trots op! 'D66 zegt JA tegen Europa' lees ik in het persbericht).

Al het heil komt voor onze sociaal-moslims -liberalen uit Brussel. Het liefst heffen ze Nederland vandaag nog op om op te gaan in de machtige Europese superstaat. Maar tot die tijd is er voor onze liberale vrienden nog genoeg te doen, zoals het kwebbelen over duurzaamheid, het verplicht stellen van windmolens, het afschaffen van kernenergie, het promoten van kindermoord en het zich heel, HEEL druk maken over die stoute meneer Bush.

Dit alles gebeurt onder de bezielende leiding van mevrouw Sophie in 't Veld, een typisch voorbeeld van een elitaire-de Balie bezoekende-VPRO kijkende-grachtengordelmuts. Wist u dat Sophie zich erg zorgen maakt om de privacy van moslimterroristen? Nee?

Dat verbaast me, want zoals in het verkiezingsprogramma staat: 'wie de woorden 'Privacy' en 'In t Veld' samen invoert in Google krijgt minstens 500.000 (half miljoen!) hits.'

Mocht u soms denken dat Sophie iets positiefs heeft te melden over overheden die de privacy van moslimterroristen beperken om onschuldige burgers te beschermen tegen nog een 9/11, dan ziet u het verkeerd. Privacy gaat namelijk boven alles, vooral de privacy van terroristen (heeft iets met rechtsstaat te maken of zo).

Sophie vindt namelijk dat al die maatregelen maar 'schijnveiligheid' bieden en zij gaat voor 'echte veiligheid' zonder overigens duidelijk te maken hoe ze dat gaat doen.

Op pagina 42/43 staat echter volgens mij wel een voorstel om ons Nederlanders 'echte veiligheid' te bieden:

'Er tekent zich inmiddels een grote consensus af over het sluiten van Guantanamo Bay. D66 vindt dat Europa de Verenigde Staten moet bijstaan in het opvangen van ex-gedetineerden die niet terug kunnen naar hun eigen land.'

Ex-gedetineerden. Leuk he. Als je dat leest denk je toch dat het over een paar zakkenrollers gaat? Wie wil die nou niet 'opvangen'.

Maar wie zitten er eigenlijk in Quantanamo Bay. Minister van Defensie Rumsfeld zei in 2005:

'The kind of people held at Guantanamo include terrorist trainers, bomb-makers, extremist recruiters, and financiers, bodyguards of Osama bin Laden, and would-be suicide bombers. They are not common car thieves; they are believed to be determined killers.'

Niemand, ook niet de Messias van Links, Obama, heeft Rumsfeld overigens op dat punt tegengesproken. Geen frisse jongens dus daar in Guantanamo.

Maar dat is geen probleem voor Sophie, die deze moslimterroristen graag ontvangt in Nederland. Ik stel voor dat Sophie de zorg krijgt voor een 'ex-gedetineerde' van Guantanamo en dat ze die bij haar thuis 'opvangt' (en nou niet over je privacy gaan klagen he).

Khalid Sheikh Mohammed lijkt me wel een leuke: het brein achter 9/11, de Bali aanslagen, de aanslagen op het WTC in 1993, de moord op Daniel Pearl en nog een heleboel andere zaken.

Fijn Sophie, dat jij in Brussel over onze 'echte veiligheid' waakt. Laat je weten hoe Khalid bevalt?Slaap zacht.

Malhamdale

2009-01-13T16:09:00.006+01:00

Ik schreef al eerder dat het boek ''Notes from a small island'' een aanrader is voor iedereen die van Groot-Brittannië houdt.

De schrijver, Bill Bryson, woonde in Malhamdale, Yorkshire en het is niet moeilijk te begrijpen waarom hij zoveel van die plek hield:

De erfenis van President Bush

2009-01-12T11:50:00.005+01:00

President Bush verlaat over ruim een week het Witte Huis.

''Allahzijdank'' zullen vele linkse leeghoofden scanderen, maar ook veel conservatieven zijn niet blij met Bush.

Ten onrechte.

Hij deed in ieder geval 10 dingen goed. Lees hier.

IJstijd komt er aan!

2009-01-12T11:02:00.002+01:00

Maak ze gek die milieuterroristen die willen dat we weer in boomhutten gaan leven en alleen gras eten omdat Gaia anders te veel opwarmt.

De aarde warmt niet op, maar koelt af!

''The earth is now on the brink of entering another Ice Age, according to a large and compelling body of evidence from within the field of climate science.''

Lees het hele artikel op global warming hoax.

Constandse lezing 2006

2009-01-12T09:17:00.009+01:00

Ieder jaar wordt de Anton Constandse lezing in Utrecht gehouden. In 2006 hield Hans Jansen de lezing:

Zelfislamisering versus verlichtingsfundamentalisme
Op een dag in januari van het jaar 630 trekt het leger van Mohammed van verschillende kanten de stad Mekka binnen. Acht jaar eerder, in 622, had Mohammed samen met zijn volgelingen zijn vaderstad Mekka verlaten. Mohammed en zijn aanhang waren in 622 bij machte uit Mekka te vertrekken omdat ze ergens anders welkom waren. Ze waren er in geslaagd uitgenodigd te worden om zich te komen vestigen in het naburige, deels door joden bewoonde Medina. Medina was toen nog nauwelijks een stad. Het was een landbouwoase die vooral leefde van de dadellteelt. Maar het zou al spoedig blijken dat de moslims niet naar Medina waren geëmigreerd om daar dadels te komen verbouwen. Ze waren naar Medina gekomen om de wereld te veranderen.

Sinds hun aankomst in Medina waren de moslims dagelijks in getal, kracht en aanzien toegenomen. Ongeveer een jaar na Mohammeds aankomst in Medina voelden de moslims zich sterk genoeg om te beginnen aan een onwaarschijnlijk project: de systematische onderwerping van het gehele Arabisch schiereiland aan de islam. Na verloop van weer zo'n acht jaar, in de loop van het jaar 629, was het einde van dat karwei in zicht gekomen.

Op de bewuste dag in het begin van januari van 630 was Mohammed terug in Mekka. Het was die dag de beurt van Mekka, waar het verhaal van Mohammed begonnen was, om geïslamiseerd te worden.

Volgens de islamitische overlevering, en andere bronnen over deze gebeurtenissen zijn er niet beschikbaar, vallen er de dag van de moslimse invasie van Mekka bij allerlei schermutselingen in totaal vijftien of zestien doden. Dat is niet zo veel, want van georganiseerd verzet tegen de komst van de moslims was geen sprake. Dat er weinig verzet geboden werd, kwam niet doordat de Mekkanen de islam eigenlijk best wel een interessante verrijking van hun cultuur vonden. Het ontbreken van verzet had een totaal andere oorzaak.

En die oorzaak was, even vrij vertaald, dat de burgemeester en de wethouders van Mekka, terwijl hun stad onder de voet werd gelopen, thee zaten te drinken bij Mohammed in diens commandotent. Ze hadden zich net officieel tot de islam bekeerd, de stemming was opperbest, en samen met Mohammed en diens legeraanvoerders haalden ze herinneringen op aan hun onderlinge veldslagen en conflicten van de afgelopen tien jaar. De bevolking van Mekka wordt ondertussen aan zijn lot overgelaten. Er zijn Mekkanen die zich nog wel enigszins proberen te verzetten. Toch, bij gebrek aan organisatie van dat verzet, maakt de gefragmentariseerde bevolking van de stad maar liever gebruik van de door de moslims afgekondigde amnestie, die geldt voor een ieder die zich aan hen onderwerpen wil.

Dat onderwerpen verloopt overigens niet zonder mokken. Wanneer de bewoners van het Arabisch schiereiland niet veel later toch nog een laatste poging ondernemen om zich van Mohammed te ontdoen, wat uitloopt op de slag bij Hoenayn, lukt het gemakkelijk om brede steun van de Mekkanen te krijgen.

Het standaardverslag van de gebeurtenissen die in die tijd hebben plaats gevonden, is van de hand van een zekere Ibn Ishaq, die meer dan een eeuw later, ongeveer in 750 in Irak, zijn verhaal zwart op wit gezet heeft. Zijn verslag is nog steeds het oudste bewaard gebleven samenhangende relaas van het leven van Mohammed.

Als Ibn Ishaq zijn boek schrijft, hebben de moslims al ruim een eeuw ervaring in het observeren van de elites van de gemeenschappen die zij hun wil willen komen opleggen. De observaties die Ibn Ishaq neerschrijft over de bestuurders van steden die op het punt staan voor de islam te capituleren, zijn klinisch en helder. Wat dit betreft lijdt het betoog van Ibn Ishaq niet aan enige vorm van prekerigheid. Bij veel verhalen die Ibn Ishaq over Mohammed vertelt, is dat anders. Veel van zijn verhalen zijn mogelijk niet gebaseerd op een herinnering aan een gebeurtenis, maar het zijn preken in verhaalvorm, ongeveer zoals wij dat kennen uit het verhaal van de Barmhartige Samaritaan.

Mogelijk zijn alle verhalen die Ibn Ishaq vertelt een mengeling van vrome fantasie en historische herinnering. Maar helaas, er is behalve onze moderne intuïtie eigenlijk geen criterium bij de hand om die twee van elkaar te scheiden. Hoe het ook zij, het komt er op neer dat in de moslimse ervaring, zoals Ibn Ishaq die al tegen het jaar 750 AD verwoordt, zuiver zakelijke technocratische bestuurders snel bereid blijken moslimse eisen geheel of gedeeltelijk in te willigen. Zulke technocratische bestuurders willen eigenlijk steeds zo snel mogelijk een deal maken met de moslims. Er hoeft maar iets van een islamitische dreiging aan de horizon te verschijnen of de superbestuurders passen zich aan en proberen het hun mogelijke nieuwe meesters naar de zin te maken.

Deze superbestuurders beschouwen zichzelf als superrechtvaardig, want in hun ogen zijn alle ambities en toekomstdromen van al hun onderdanen allemaal even supergewichtig dan wel allemaal even superdwaas.

Dat sommige van die 'onderdanen' zich niet als onderdaan beschouwen, en maar van één ding dromen, de triomf van de islam, willen en kunnen deze bekwame supermannen en supervrouwen niet geloven of begrijpen. Vanuit dit soort bestuurders zelf gezien is het ongetwijfeld een heel rationele houding die zij innemen. Ze zijn dagelijks bezig met brandjes blussen, en ze beschouwen de moslims als het zoveelste brandje. Verder weten bestuurders, overal ter wereld, uit eeuwenlange ervaring dat terreur en godsdienst een brandbare combinatie vormen, maar dat het meestal wél gaat om een soort vuur dat na een tijdje als vanzelf uitdooft, tenzij natuurlijk externe factoren het vuur blijven aanblazen. Een goede bestuurlijke elite beschouwt het eigen vermogen tot het absorberen van vreemde aspiraties en evidente malligheid als onbegrensd.

Zo'n elite voelt zich als de Borg uit StarTrek: You will be assimilated. Resistance is futile. Voor wie nooit naar StarTrek kijkt gaan we dit toch maar in gewone Nederlandse termen vertalen.

In 1966 liep er een verwarde wat oudere jongeman in een regenjas langs de Amsterdamse grachten om praatjes te venten. Hij liet dat ook nog filmen. Hij wist daarmee een aantal jaren wat vriendjes in de Kamer gekozen krijgen. Een regime dat in staat was die man en zijn vriendjes te absorberen denkt natuurlijk ook in huis te hebben wat je nodig hebt om de moslims aan te kunnen.

Maar dat staat nog te bezien.

De islam heeft opvattingen over integratie en assimilatie die heel wat ouder zijn dan het jaar onzes Heren 1966. Op dat terrein hebben de moslims een even hoge dunk van zichzelf als de Borg. De eerste overname van een stad of land door de moslims was, zoals bekend in 622, die van de oasestad Medina. Er was daar, aan de vooravond van de komst van Mohammed en de zijnen, sprake van twee bestuurders: een zekere Abdallah Ibn Ubayy, over wie we horen dat 'niemand zijn gezag bestreed'. Ook was er een voorman die 'de monnik' werd genoemd omdat hij voor de komst van de islam asceet was geweest en een monniksmantel gedragen had. Deze 'monnik' luisterde naar de naam Aboe Aamir.

Het verschijnen van Mohammed en de moslims heeft deze Ibn Ubayy van zijn koningschap over Medina beroofd, en dat terwijl zijn onderdanen al een diadeem om hem mee te kronen klaar hadden liggen. Ondanks die teleurstelling gaat Ibn Ubayy na een poosje, mogelijkerwijs zonder veel enthousiasme, tot de islam over.

Maar Abou Aamir, zijn collega in het tweemanschap dat over Medina heerste, 'weigerde hardnekkig te geloven'. Hij bleef de rest van zijn leven voor de moslimse troepen uit vluchten. Eerst naar Mekka, na de val van Mekka naar de stad Ta'if, en als ook die stad in handen van Mohammed valt, ten slotte naar Syrië. Daar overleed hij.

Ibn Ishaq weet dan nog te vertellen dat Caesar een conflict over de verdeling van zijn nalatenschap heeft moeten beslechten. Caesar is een titel die de antieke Arabieren aan elke Romeinse militaire bevelhebber toekenden, ongeacht zijn rang. Het zal wel om een lokale gouverneur of garnizoenscommandant zijn gegaan. Die opmerking over de verdeling van zijn nalatenschap is interessant, en wil er vooral op wijzen dat Aboe Aamir de sharia en de islam is blijven afwijzen, zelfs nog tot na zijn dood. Met volle overtuiging was hij de zaak van Byzantium en het christendom toegedaan.

Direct al bij de moslimse overname van Medina tekenen zich alzo twee typen van reacties voor het eerst duidelijk af: aan de ene kant halfhartige zelfislamisering, en aan de andere kant de principiële weigering het eigen cultuurgoed over boord te gooien. In tegenstelling tot de zelfislamiseerders zijn de weigeraars steeds mensen die zelf hardnekkig iets van oordeel zijn over de mens en de wereld, die hun eigen cultuur kennen, en die hun eigen cultuur respecteren. In het geval van Aboe Aamir was het het christendom dat hem zijn kompasgevoel dicteerde, en voor veel mensen vandaag de dag is het christendom dat nog steeds. Het is duidelijk dat er meer ideologieën bestaan die mensen immuun voor de islam kunnen maken, maar het is tegelijkertijd nog duidelijker dat de postmoderne onwetendheid daar niet bij hoort. Wie denkt dat of iets waar is, er maar vanaf hangt hoe je naar de dingen kijkt, zo iemand is wanneer het eenmaal vrij worstelen wordt, geen partij voor solide activistische vroomheid van welke aard ook.

Ook de modieuze regenteske opvatting dat alle godsdiensten eigenlijk apekool zijn, is geen effectieve bescherming tegen de islam. Integendeel, wie gelooft dat alle godsdienst apekool is, onderschat zijn belagers.

En, het is sneu voor Nederland, maar wij worden al jaren bestuurd door bestuurders die godsdienst, de islam incluis, als apekool beschouwen. En die vanwege hun minachting voor de islam en andere godsdiensten de risiko's miskennen die inherent zijn aan machtsuitoefening door godsdienstige groepen.

Terug naar het Medina van 622.

Had Aboe Aamir er gelijk in dat hij zijn leven lang voor de islamitische troepen uit bleef vluchten? Anders dan wij kon hij de geschiedenis van de islam immers nog niet kennen. Maar laten we eens kijken naar wat er precies gebeurde op de dag dat Mohammed Mekka innam, in januari 630. Een zekere Abdallah ibn Khatal was een Mekkaan die twee zangeressen in dienst had, die in hun liederen Mohammed plachten te bespottten. Mohammed gaf opdracht hen alle drie te doden. Een van de meisjes wist te vluchten en kreeg later amnestie.

Een andere Mekkaan, een zekere Huwayrith ibn Nuqaydh, had Mohammed beledigd, en werd door Mohammeds pleegbroer en schoonzoon Ali gedood. Een zekere Sara, een vrijgelaten slavin, ook cabaretière, had Mohammed beledigd. Ze wist nog een aantal jaren in leven te blijven maar is uiteindelijk gedood. Een zekere Miqyas was na een bloedwraakkwestie uit de islam getreden en vanuit Medina naar Mekka teruggegaan. Ook hij werd gedood.

Voor wie gewend is aan de Tweede Wereldoorlog of het communisme waar doden meestal met miljoenen tegelijk geteld worden, is het inderdaad niet veel. Tegelijkertijd is het goed denkbaar dat Aboe Aamir achteraf de juiste beslissing heeft genomen door voor de moslimse linies uit weg te vluchten. Maar nu krijgen we iets raars. Meteen op de dag dat de stad Mekka in 630 in moslimse handen viel, zijn er dus een kleine twintig doden gevallen. Bovendien ziet het er naar uit dat de geringheid van het dodental eerder te danken is aan de heidense Mekkaanse leiders die hebben afgezien van het bieden van tegenstand, dan aan de moslims, die met een groot en indrukwekkend leger koers naar Mekka hadden gezet.

Karen Armstrong is in Nederland een van de best verkochte auteurs over godsdienst. Maar zij schrijft in haar boek over de islam van 2004: 'Mohammed wist de stad Mekka in te nemen zonder een druppel bloed te vergieten'. Nu, volgens de islamitische overlevering is dat niet waar. Er gaapt een afgrond tussen de ongegeneerde rapportage van Ibn Ishaq over Mohammeds bloedvergieten enerzijds, en anderzijds de bezweringen van Karen Armstrong, de diva van de zwevende hemel, de moeder-overste van de zelfislamiseerders. Bij haar zelfislamisering is mevrouw Armstrong overigens de koers kwijt, en verdedigt ze haar favoriete godsdienst met argumenten die in strijd zijn met de inhoud van de gezaghebbende islamitische godsdienstige handboeken.

Eigenlijk is het beledigend voor de islam dat Mevrouw Armstrong denkt dat ze de moslims een plezier doet door over bepaalde zaken uit de islamitische geschiedenis te liegen.

Dat laatste is trouwens een algemeen kenmerk van de zelfislamiseerders. Ze bevinden zich op zo grote afstand van wat de moslims werkelijk willen, dat je hun houding haast niet kunt beschrijven zonder woorden als 'fantasie' dan wel 'liegen' te moeten gebruiken. Dat wil niet zeggen dat we zelfislamiseerders niet serieus moeten nemen. Bestuurders die aan het zelfislamiseren zijn geslagen, zijn kwade vijanden voor wie met hen in conflict komt. Ze missen meestal wel de benodigde vertrouwdheid met de materie maar besturen, intimideren en klemrijden, daar hebben ze verstand van.

Er is een recent voorbeeld in de openbaarheid gekomen: de actie van het bestuur van de Utrechtse Theologische faculteit tegen hoogleraar Pieter van der Horst. Ten onrechte meende het faculteitsbestuur dat er moslims bestaan die zich beledigd zouden kunnen gaan voelen door de inhoud van zijn afscheidscollege. En niet zo maar moslims: het zou gaan om 'goed georganiseerde moslimjongeren'. U ziet het bloed al van de goed geslepen messen afdruipen. En het bleek allemaal fantasie van het faculteitsbestuur te zijn.

Weer terug naar de jaren twintig en dertig van het Arabië van de zevende eeuw. Ook bij de
verovering van de landbouwoase Khaybar en de stad Ta'if, krijgen we verhalen te horen over hoe Mohammed de leiders van zijn vijanden heeft aangepakt. Een van de notabelen van Ta'if wordt voor een enorm bedrag omgekocht, en heeft dan het probleem dat hij tegenover zijn minder bedeelde stadgenoten er discreet over moet blijven dat hij gaat overlopen. Deze omgekochte notabel maakt nog een mooi gedicht over zijn bekering, waaruit blijkt dat hij niet goed weet wat een profeet eigenlijk is en dat hij denkt dat Mohammed een helderziende is, een soort Jomanda.

Niet zag of hoorde je onder alle mensen
Ooit van een man als Mohammed
Hij houdt zijn woord en schenkt grootmoedig gaven
Wanneer je dat wilt, bericht hij je over de gebeurtenissen van de dag van morgen

Een andere leider, die van de oase Khaybar, heeft daarentegen minder geluk. Hij is jood en wordt er van verdacht de kas verborgen te hebben. Hij wordt geïmmobiliseerd, vervolgens wordt hij in opdracht van Mohammed gemarteld. Er wordt een vuurtje op zijn borstkas ontstoken, maar het slachtoffer weet niets of hij wil niets zeggen en moet zich laten doodmartelen. Het verhaal zit overigens vol met antisemitische clichés die ik hier maar liever even oversla, het is zo al erg genoeg.

Het is in dit verband vermeldenswaardig dat tijdens een demonstratie in Amsterdam op 22 juli 2006 jonge moslimse demonstranten leuzen riepen die refereerden aan deze geschiedenis bij de oase Khaybar. De demonstranten riepen letterlijk: 'Khayybar, Khaybar, 0 joden, het leger van Mohammed zal terugkeren'. Maak uw borst maar vast nat, zou ik zeggen. Ik heb er alle begrip voor wanneer u het ophalen van deze oude geschiedenissen als antimoslimse stemmingmakerij beschouwt. Maar mag ik er toch op wijzen dat niet ik maar een aantal Amsterdamse moslims op 22 juli jongstleden die leuzen over Khaybar geroepen hebben? Wat ik nu doe is u uitleggen waar die leuzen op slaan.
U zou uw eventuele wrevel trouwens niet op deze onnozele demonstranten moeten richten, maar op een stadsbestuur dat zulke schandelijke openbare oproepen tot marteling en moord tolereert. Als Aboe Ghoerayb niet mag, waarom zouden deze veel erger dingen, zoals een vuurtje stoken op iemands borstkas totdat de dood er op volgt, dan wel mogen? Omdat Mohammed er opdracht toe heeft gegeven?

Linkse politici neigen eerder tot zelfislamisering dan rechtse. Daarom hoorde Ayaan Hirsi Ali ook in de VVD thuis, en niet in de PvdA. Linkse politici willen de maatschappij, en met name de zogenoemde maatschappelijke structuren, 'wezenlijk' veranderen. Nu, dat willen de moslims ook. Links is tegen Amerika, en wel, dat zijn de moslims ook. Links is stedelijk, en dat zijn de moslims ook, denkt u maar aan Constantinopel, Cordoba, Cairo, en al die andere moslimse metropolen. De islam is een typische grote stadsgodsdienst.

Links is, grof geformuleerd, van oordeel dat onze kapitalistische, consumentistische, racistische, neokolonialistische, materialistische & seksistische maatschappij niet deugt. Ook de imams vinden dat. En weet u waar allochtone jongeren voor het eerst te horen krijgen dat de Nederlandse maatschappij niet deugt en op de schop moet? Een aantal jaren geleden ben ik dat allochtone studenten voorzichtig eens gaan vragen, en het antwoord luidde onveranderlijk: 'Maar meneer, bij maatschappijleer natuurlijk'.
Het is duidelijk dat als de imam dat in zijn preken bevestigt, voor veel jongeren de cirkel rond is. Het huwelijk tussen links en de islam is voorwaar in de hemel gesloten, a match made in heaven, en zal de mens dan scheiden wat God verenigd heeft?
Linkse politici willen nivelleren, in die zin dat de sterkste schouders de zwaarste lasten te dragen krijgen en we vinden dat als vanzelfsprekend redelijk, we zouden niet anders meer durven, we zouden niet eens meer weten hoe het anders kan. Maar het is wel iets heel anders dan de zwakken sterker en weerbaarder maken, wat ook wel een aardig doel zou zijn. Het komt er in werkelijkheid op neer dat nivellering de sterken zwakker maakt, en de zwakken niet sterker. In tegendeel, de zwakken hebben steeds meer hulp nodig om de kloof met de sterken te overbruggen en het is wel duidelijk wie er moet opdraaien voor de kosten van die hulp en voor de kosten van de organisatie en de bureaucratische begeleiding van die hulp.
Kil bekeken willen die moslims die het Westen de oorlog hebben verklaard, ook niets anders dan eerlijk nivelleren, zij het op een andere golflengte. Zoals u weet heeft de islamitische cultuur een duizendtal jaren de wereld om zich heen weten te domineren, ongeveer zoals het nu de Verenigde Staten van Amerika zijn die sinds de jaren veertig de planeet domineren. De moslims zijn, na duizend jaar, ergens in de zeventiende eeuw hun voorsprong op het Westen kwijt geraakt.

Dat heeft vele oorzaken gehad.
Een daarvan is dat de moslims niet hebben meegedaan aan de ontdekking van Amerika. Verder telt het ook zwaar dat de machthebbers in de islamitische wereld geen grenzen aan hun macht gesteld wilden zien, zodat wetenschappelijke en economische ontwikkelingen die de overheid mogelijk minder machtig zouden hebben kunnen gaan maken, altijd de kop is ingedrukt. Westerse machthebbers waren ook wel niet dol op grenzen aan hun macht, maar die zijn door het bestaan van kerken, kloosters en gilden altijd geconfronteerd geweest met tegenspelers die doodeenvoudig niet te elimineren waren. Misschien speelt een kleine klimaatsverandering in de jaren 1500-1700 ook een rol. Maar u weet, het eindresultaat is dat de politieke cultuur van de islamitische wereld in het teken staat van het concentratiekamp, de galg en het vuurpeloton.
Dus zijn de islamitische maatschappijen nu zwakker dan de Westerse. Behalve olie wordt er in de islamitische wereld dan ook niets geproduceerd dat wie dan ook buiten de islamitische wereld de moeite waard vindt of hebben wil.

Finland heeft Nokia, Nederland heeft Heineken, Frankrijk heeft Bordeaux, Italië heeft Fiat, Japan heeft sashimi en suomo, Amerika heeft Microsoft, de islamitische wereld heeft niks. Ook geen Nobelprijzen in de bèta-vakken, nauwelijks Olympische medailles, geen militaire successen behalve die die behaald zijn op de eigen inwoners - denk aan Darfoer en huiver.
Grote groepen in de islamitische wereld vinden dat verontrustend. Uiteraard erkennen ze de superioriteit van het Westen maar ze hebben geen vrede met die superioriteit. Ze willen dat veranderen. Jammer genoeg niet door de islamitische wereld aan te pakken, maar door het Westen aan te pakken.

De enige methode waarmee zulke groepen het Westen kunnen raken is terreur. Op elk ander gebied zouden de vijanden van het Westen direct zwaar de klos zijn. Dus plegen er moslims in naam van de islam terreur tegen het Westen, en laten zich daarbij inspireren door hun droomfantasie over de uiteindelijke triomf van de islam. Het is maar hoe je het bekijkt, maar hoe je het ook bekijkt, het is wel degelijk nivellering. Zonder dat het de terroristen iets kost, gaat een steeds groter deel van ons geld naar de bewaking van personen, instellingen, faciliteiten, gebouwen, en zo voort. Uit respect voor de islam moet u uw schoenen uittrekken - niet alleen in de moskee maar ook op elk Amerikaans vliegveld, onder het oog van speciaal daarvoor opgeleide en betaalde functionarissen. Opvallend vaak proberen politici en bestuurders van links de beschermende maatregelen die terreur moeten bemoeilijken, ineffectief te maken.

Mag ik een voorbeeld noemen?
Bijvoorbeeld door er op aan te dringen dat Ayaan door een leuke multiculturele mix van bewakers beschermd werd. Politiek heel correct, voor het zaklopen op Koninginnedag echt enig, zo'n multiculti mix, maar het had als bijeffect dat de codes van Ayaans alarminstallatie bekend konden raken bij mannen die neven hebben die mogelijk de mannen zijn tegen wie Ayaan nu juist bewaakt moest worden.
Ook door wat als racial profiling bekend staat als een vorm van superfascisme af te schilderen, probeert links de kansen voor de moslims te vergroten. Wie racial profiling een zinnige maatregel vindt, kan tegenwoordig wel op het dak gaan zitten. Nee, ook Chinese grootmoeders moeten intensief gecontroleerd worden, terwijl de hele terreurhandel gedragen wordt door nagenoeg uitsluitend moslimse mannen van 17 tot 30 jaar. Links is volslagen zorgeloos over de eventuele politieke macht van een godsdienst. Links is absoluut ook niet bang voor die macht, omdat weldenkend links gelooft dat het einde van alle godsdiensten niet lang meer op zich zal laten wachten, ongeveer zoals vrome joden de messias verwachten. Die messias kon nog wel eens komen, je weet het maar nooit, maar echt, het einde van de godsdienst staat niet voor de deur. Zo lang mensen onvervulbare wensen koesteren, zullen er godsdiensten blijven bestaan die plechtig beloven die wensen toch te zullen vervullen. De rare verwachting dat het met godsdiensten snel zal zijn afgelopen is trouwens een erfenis van de Verlichting.
Ook op het punt van Jihad is links gevoeliger dan de verlichtingsfundamentalisten. Jihad wordt door God in zijn koran aan de gelovigen opgelegd. Jihad is oorlog tegen de nietmoslims.
Iemand die u iets anders vertelt, probeert u te bedriegen. Moslims strooien hun tegenstanders graag zand in de ogen met zweverige verhalen over hoe Jihad ook innerlijke, psychische strijd voor een beter zelf kan zijn.
Ja zeker, Mein Kampf zal u bedoelen. Jihad, zie de door moslims voor moslims gemaakte handboeken, is strijd tegen elke vorm van gezag en macht die niet door de islam gelegitimeerd wordt. Zoals Samir A. liet zien, ook dus tegen de Nederlandse overheid. Jihad is landverraad, en moet dienovereenkomstig bestraft worden. Jihad is strijd, en strijd is ook van de linkse dromen een traditioneel onderdeel.
In het refrein van het antieke strijdlied De Internationale horen we:

Makkers, ten laatste male tot de strijd ons geschaard en d' Internationale
zal morgen heersen op aard.

Precies ditzelfde sentiment ligt ook ten grondslag aan de islamitische jihadideologie. Geen wonder dat links en de islam liefde op het eerste gezicht is geweest. Voor we het over de verlichtingsfundamentalisten gaan hebben, eerst nog iets over de christenen. Die zijn ongeveer gelijk verdeeld tussen de zelfislamiseerders en de verlichtingsfundamentalisten.

Christenen hebben namelijk een groot probleem: Jezus van Nazareth, die door christenen als de stichter van hun godsdienst beschouwd wordt, was zelf geen christen maar een gelovige jood. Om dat probleem op te lossen worden al eeuwen lang allerlei constructies aangedragen en allerlei theologieën neergezet. Ook de moslims hebben voor dit probleem een mooie oplossing in de aanbieding. Jezus was, net als Adam, Abraham, Mozes en David eigenlijk moslim! Heel wat christelijke theologen vinden dat eigenlijk best aardig. Een moslimse Jezus, fraai is het niet, maar het is in ieder geval beter dan een jodenman.

Een amusant voorbeeld van de vervanging van de joodse Jezus door een moslimse Jezus kon u horen op 1 december jongstleden: de oratie van de theoloog dr. Karel Steenbrink, benoemd tot hoogleraar te Utrecht, over een volgens hem in de koran vervat 'correctief evangelie'. Gek genoeg heeft het bestuur van de theologische faculteit in deze rede geen reden tot ingrijpen gezien. Het spreekt vanzelf dat een christen die de joodse Jezus eenmaal geïslamiseerd heeft, vervolgens ook zelf aan de beurt komt voor zelfislamisering.

En dan de verlichtingsfundamentalisten. Het is een term die geïntroduceerd is om Ayaan Hirsi Ali en haar companen zwart te maken, maar die er om schreeuwt om een geuzenterm te worden. Net als de term 'fundamentalisme' zelf, is 'verlichtingsfundamentalisme' als term een succes geworden nog voor er over de inhoud en de betekenis was nagedacht. Maar daar gaan we wat aan doen. Ik stel voor om bij de invulling van de geuzenterm 'verlichtingsfundamentalisme' bij de ethiek te beginnen. Met een paar grote stappen zijn we dan snel thuis. Verlichtingsfundamentalisme gaat uit van de antieke gouden regel Quod tibi non vis, alteri non feceris, 'Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet'. De Romeinse keizer Severus Alexander (222-235) vond deze Gouden Regel zelfs zo mooi dat hij die op zijn paleis en op openbare gebouwen liet zetten. Wie die regel schendt, door te roven of te doden, geeft daarmee aan de overheid een vrijbrief om die regel ten aanzien van hemzelf ook te breken, en hem zo mogelijk te straffen. Daarbij moet de overheid dan wel heel zeker van haar zaak zijn, want in dubio pro reo, in geval van twijfel gaat de verdachte vrijuit. Godsdienstige vergrijpen en ketterijen kunnen dan niet langer aardse bestraffing opleveren, want godsdienst en twijfel gaan samen als een hand en een handschoen. Bij elke beschuldiging van een godsdienstig vergrijp is er gezien de aard van het vergrijp voldoende twijfel aanwezig om de verdachte niet te laten onthoofden, doodtrappen of ophangen. Daarmee zijn dan alle bedreigingen die de islamitische sharia uit jegens niet-moslims en exmoslims van de baan.

Dat geeft weer even lucht.
Voor verlichtingsfundamentalisme is het essentieel dat de overheid daadwerkelijk het monopolie op het gebruik van geweld heeft. Het moet niet zo zijn dat er stadswijken bestaan die gebukt moeten gaan onder de fysieke controle van een vrome testosterronbrigade of dat ex-moslims voortdurend moeten blijven vrezen voor hun leven. Binnen zo'n systeem van verlichtingsfundamentalisme hebben moslims en christenen en elke andere religieuze beweging volstrekte vrijheid van godsdienst, mits ze hun handen thuis houden. Wie zijn handen niet thuis houdt, moet misschien zwaarder gestraft worden dan thans het geval is.

Het is moeilijk te bedenken welke bezwaren de multiculturisten tegen zulk verlichtingsfundamentalisme in kunnen brengen dat in twee woorden is samen te vatten: handen thuis. Simpel als het klinkt, er zijn moslims die wel degelijk tegen zulk verlichtingsfundamentalisme willen strijden en die bereid zijn in de strijd hiertegen zo nodig te sneuvelen of opgehangen te worden. Sayyid Qutb, de geestelijke vader van het moderne islamitische fundamentalisme, liet zich in op 28 augustus 1966 glimlachend naar de galg voeren. Hij wist dat zijn martelaarsbloed niet tevergeefs vergoten werd. Hij streed tegen uw en mijn vrijheid van godsdienst. God hebbe zijn ziel.

Verlichtingsfundamentalisten hebben een probleem dat Sayyid Qutb niet had. Ze willen liever niet voor hun verlichtingsfundamentalisme sterven. Toch zullen ze er over na moeten gaan denken wat ze eigenlijk wél willen. Zich verzetten, met alle risico's van dien, of zich laten uitschakelen door mensen die zo zeker van hun zaak zijn dat ze zich glimlachend laten ophangen. We zullen in ieder geval heel goed op het gedrag van de overheid moeten letten. Ook de kerstening van Europa zou niet mogelijk zijn geweest als de toenmalige lokale en nationale overheden er niet enthousiast aan hadden meegewerkt. Zonder overheidssteun kan geen enkele godsdienst de maatschappij waarin ze rondwaart gaan overheersen of tot last worden. We zullen dus goed moeten opletten of de volksvertegenwoordigers die wij gekozen hebben zelfislamiseerders of verlichtingsfundamentalisten zijn.
Want, om Van Randwijk te citeren:

Een volk dat voor tirannen zwicht Zal meer dan lijf en goed verliezen Dan dooft het licht.

Dames en heren, dit was nog net niet alles wat ik u vanmiddag zeggen wou. Ik wil u ook nog voorstellen om straks wanneer het programma dat toestaat een dronk uit te brengen op twee
afwezigen: Pim Fortuyn en Theo van Gogh. Neem me niet kwalijk dat ik mij alweer ga bedienen van bijbels jargon, maar mogen zij beiden, ondanks hun getiktheid, samen met de profeten, martelaren en heiligen schuilen onder de troon van de Allerhoogste.

Prof. Dr. J.J.G. Jansen

Quote van de dag

2009-01-12T09:10:00.002+01:00

Van wie is deze quote?

''A dictatorship would be a heck of a lot easier, there's no question about it.''

Hatice Kurcun (?) ''interviewt'' Ruud Peters

2008-12-20T20:06:00.010+01:00

Even een half uurtje multiculturele-grachtengordel propaganda meepakken dacht ik toen ik het interview met Ruud Peters op Obalive ging beluisteren.

Ik herinner me zijn colleges nog, midden jaren negentig.
Het was het begin van de Paarse lente, de Koude Oorlog was voorbij, de geschiedenis was opgehouden te bestaan en de multiculturele samenleving was FAN-TAS-TISCH.
En dat was Ruud Peters ook. Hij was op een (bijna Britse) manier bevlogen: geen wilde verhalen, maar rustig argumenterend, met gevoel voor humor en af en toe wat zelfspot. Degelijk, vaak vermakelijk en zonder uitzondering met heel veel liefde voor zijn vakgebied.

Het is een kwaal die de meeste Arabisten en Islamologen treft: van wetenschapper verworden ze tot Arabofiel of Islamofiel.
Als student Arabisch ontkwam je er ook niet aan: was je het al niet voordat je er aan begon, dan werd je het gedurende 4 (of 5, of 6…mooie tijden!) jaar studie wel.
En, trouwens, ‘’studie’’ is niet helemaal het goede woord als je het over de Faculteit Geesteswetenschappen aan de UvA hebt.

Toegegeven, ik heb in een half jaar tijd meer Arabisch geleerd dan in 2 jaar in Leiden, maar ik heb ook meegemaakt dat een tot de Islam bekeerde Nederlandse het boek Muhammed Prophet and Statesman van Montgomerey Watt niet hoefde te lezen (en er ook geen vragen over hoefde te beantwoorden) omdat de inhoud van het boek in strijd was met haar geloofsovertuigingen….

Er waren –en zijn- Arabisten die kritische distantie betrachten ten aanzien van hun vakgebied, maar ze zijn nog steeds in de minderheid. Hans Jansen is natuurlijk de bekendste, maar ook Pieter Smoor, die les gaf aan de UvA toen ik daar studeerde, is er een voorbeeld van.
Maar Peters was en is ‘’ofiel’’ in hart en nieren. Hij kon mooi vertellen over de zachtmoedige betekenis van jihad (‘’innerlijke strijd’’) en ook had hij het vaak over de grote groepen gematigde moslims, de rol van het Westen (‘’nie-goe’’) in relatie tot fundamentalisme en de schoonheid en ‘’eenvoud’’ van de sharia.

Dus: dat wordt lachen dacht ik!
Maar tijdens het interview toonde hij zich voor zijn doen genuanceerd en ging hij niet mee in de tamelijk suggestieve vragen van presentatrice Hatice Kurcun (?).
Tuurlijk hij had wat uitglijders:

Ruud Peters: ‘’Tjibbe Joustra heeft een bureau en die moet het bestaan van dat bureau steeds rechtvaardigen..en die kan dat het beste doen door steeds te roepen er is een dreiging.’’
Hatice Kurcun (?): ‘’…een beetje hyperbolisch, substantieel, beetje angst inboezemen.’’ [gulle lach uit het publiek]

Even kauwen…maar dan heb je ‘m toch: Tjibbe bedriegt de regering, de Kamer en het Nederlandse volk om z’n baantje te behouden!
[Peters moet zich toch eens verdiepen in de werking van de overheid, hij is duidelijk niet bekend met het adagium dat ‘’ Nothing is so permanent as a temporary government program’’].

Maar Kurcun gaat er overheen: de AIVD boezemt de Nederlandse bevolking angst in, ach had Theo dat maar geweten: die waarschuwingen aan zijn adres hadden niks met bedreigingen te maken, maar met het voortbestaan van de AIVD, die wilde hem angst inboezemen.

Wat een dom meisje dacht ik. Maar even later moest ik mijn mening herzien: helemaal geen dom meisje, maar een heel eng meisje.

Iets verder probeert Kurcun (?) Peters een uitspraak te ontlokken over ex-studenten van Peters die bij de AIVD werken (dat is, voor zover u zich dat niet realiseerde: nie goe).

Peters trapt er niet in maar Kurcun (?) blijft proberen:
Kurcun: "jullie worden voor het karretje gespannen....en..eeuh...pffh...laat maar. [Maar]...het verdient goed.''

Wat zegt ze daar nou, dat medewerkers van de AIVD voor het karretje worden gespannen? Het karretje van Tjibbe die de wereld angst aanpraat om zijn baantje te behouden, en al die medewerkers van de Dienst zitten in het complot!
Right...en de Mossad heeft de Twin Towers opgeblazen.

Even verder maakt Kurcun een idiote vergelijking: de terrorismedreiging van de AIVD is overdreven, maar in de Monitor Racisme en Extremisme staat dat het met het moslimterrorisme wel meevalt, maar dat extreem-rechts het grote gevaar is.
Peter is het daarmee eens, maar zegt vervolgens:
Ruud Peters: ‘’…terwijl die rechts-extremisten die hebben natuurlijk nog geen…eeuh…hebben nog niemand vermoord en…eeuh.. of echte aanslagen gepleegd…maar die hebben wel een heel grote nuisance value….’’
Hatice Kurcun (?): ‘’Precies!’’

Dus rechts-extremisten hebben niks gedaan, niemand vermoord en ook geen aanslagen gepleegd en moslim-extremisten wel en dus is het raar dat die rechts-extremisten minder aandacht krijgen dan de moslim-extremisten……eeuh…precies!

Nog iets verder:

Kurcun (?): Want die mensen die als moslimterrorist worden aangeduid zoals een Samir A. dat is toch,…dat is toch ook een naïeve jongen, of moeten we die wel, of toch wel, een beetje serieus nemen....''

Samir A als de opstandige puber, dan hebben we het tenminste in een veilig kadertje geplaatst. Niets aan de hand mensen…pubergedrag…Move On!

Ik heb de mooiste quote bewaard. Peters praat over al-Qaida en de vaststelling dat die niet actief zijn in Nederland. Komt Kurcun (?) door:

Kurcun (?): ''Denkt u dat het te maken heeft met…[…]…Islamofobie dat dingen worden opgeblazen…..?’’
Ruud Peters: ‘’Nee ik denk niet dat de dreiging voor Islamitische terreur wordt opgeblazen, ik denk wel dat er vrij veel islamieten zijn die zichzelf opblazen, bij voorkeur op een markt of andere plek waar veel vrouwen en kinderen zijn.’’

Geintje. Zei-die het maar.

Cleveringa-lezing van Paul Cliteur

2008-12-07T20:23:00.002+01:00

Verplichte kost...

''Dames en heren,

De serie van lezingen waarvan deze lezing een onderdeel vormt is vernoemd naar Rudolph Pabus Cleveringa. Cleveringa was een Nederlandse hoogleraar in de rechtsgeleerdheid, verbonden aan de universiteit van Leiden. Hij leefde van 1894 tot 1980. Zijn naam leeft nu nog voort door een moedige daad die hij verrichte op 26 november 1940. Cleveringa hield toen een rede waarin hij protesteerde tegen het ontslag van joodse hoogleraren dat door de Duitse bezetting was aangekondigd, onder andere het ontslag van Eduard Maurits Meijers (1880-1954).[1]
Cleveringa werd opgepakt door de Sicherheitspolizei en tot aan de zomer van 1941 opgesloten. In 1944 werd hij opnieuw opgepakt en als gijzelaar vastgezet in kamp Vught. Hij heeft de Tweede Wereldoorlog wel overleefd. En ruim overleefd mag men wel zeggen. In 1980 is hij overleden.
De rede van Cleveringa is een belangrijk moment in de Leidse universiteitsgeschiedenis. Na die rede van Cleveringa riepen de studenten op tot een staking en daarop werd de universiteit gesloten. Die werd pas weer heropend in 1945.
Deze gebeurtenissen worden herdacht in de zogenaamde “Cleveringa-bijeenkomsten”. Sinds 1970 organiseert de Universiteit van Leiden bijeenkomsten in Nederland, maar ook in andere delen van de wereld en tevens bestaat een Cleveringa-leerstoel.
Tijdens de zogenaamde 26-november bijeenkomsten (waarvan deze bijeenkomst er één is) wordt van de spreker verwacht dat deze een “eigen verhaal” vertelt, waarbij dan een relatie wordt gelegd “met de gebeurtenissen op 26 november 1940”, zoals het wordt geformuleerd door Jolanda Hendriksen in haar boekje Tegen de tirannie en de verdrukking: een geschiedenis van de Leidse universiteit en haar studenten (1995).[2]
Dit boekje van Hendriksen is uitgegeven door het Leids Universiteits Fonds dat zich inzet voor de eenheid binnen de universiteit, maar ook voor “vrijheid en autonomie”. En met “vrijheid” bedoelt het Leids Universiteits Fonds dan niet alleen de vrijheid op financieel en bestuurlijk gebied, zoals Hendriksen toelicht in haar boekje, maar ook de vrijheid waarvoor Leiden als stad “eeuwen geleden strijd leverde”.[3]
Aan die strijd voor vrijheid is ook mijn rede van vandaag gewijd. Ik zal betogen dat die vrijheid niet alleen bevochten moest worden in het Nederland van “eeuwen geleden” (denk aan de geboortestonde van de universiteit van Leiden), ook niet alleen in het Nederland van enkele decennia geleden (denk aan de tijd van Cleveringa) maar ook nu. Ook nu staat die vrijheid in zekere zin onder druk. Die “tirannie en verdrukking” tegen de achtergrond waarvan de universiteit van Leiden door Willem van Oranje werd gesticht was natuurlijk – laat ik meteen benadrukken - van een andere aard dan die uit de tijd van Cleveringa. En de tirannie en onderdrukking van de vrijheid uit de tijd van Willem van Oranje en die van Cleveringa tezamen genomen was weer een ander soort bedreiging voor de vrijheid dan waar we tegenwoordig mee te maken hebben. Maar er zijn ook parallellen en die zal ik belichten.

Wat betekent presidium libertaris in 2008?

In 1574, het oprichtingsjaar van de Leidse Universiteit, ging het om de tirannie van de Spanjaarden. In 1940 ging het om de tirannie van de Duitsers. Maar gemeenschappelijk hebben die gebeurtenissen dat het ging om tirannie.
Voor een universiteit is deze geschiedenis natuurlijk om vele redenen interessant. Het geeft de universiteit bijvoorbeeld een “identiteit”. Wij zijn vóór de vrijheid. De Leidse universiteit heeft een officiële zinspreuk, namelijk “Presidium Libertatis”: bolwerk van de vrijheid.
Maar het plaatst al diegenen die vandaag een Cleveringa-lezing houden (ik heb er snel 39 geteld) ook voor aan aanzienlijk probleem en dat is het probleem dat ik vandaag wordt geacht op te lossen, namelijk de vraag: wat betekent die zinspreuk? Of liever nog: wat kan ik daar onder de huidige omstandigheden mee doen? De Spaanse bezetters zitten tenslotte niet meer in Nederland. Wij gaan hoogstens één keer per jaar op vacantie naar Alicante of Marbella en Spanje wordt dus tegenwoordig geassocieerd met zon en zee en lekker eten. Onze belagers van 1940 hebben ook een geheel andere hoedanigheid aangenomen. De Duitsers zitten in Duitsland en diegenen die eigen ervaringen hebben die teruggaan op de bezettingsperiode zullen uitsterven.
Toch verwacht het Leids Universiteitsfonds dat ik vandaag een relatie leg met 26 november 1940. En hoewel dat niet expliciet is opgegeven omdat het misschien wat ver gezocht lijkt, zou het toch ook aardig zijn wanneer een relatie gelegd kon worden – al is het maar speculatief - met 1574 dat voor Willem van Oranje en zijn tijdgenoten het ijkpunt was voor tirannie.

26 november 1940

Laat ik beginnen met 26 november 1940. In een zekere zin was de situatie in 1940 overzichtelijk. Er was een duidelijke vijand: de Duitsers. Misschien niet alle Duitsers, bijvoorbeeld niet de Duitsers die in het gevang zaten in hun eigen land omdat zij het ook niet eens waren met de plannen van hun leider Adolf Hitler. Maar toch zeker wel de Duitsers die het toen politiek voor het zeggen hadden; de Duitsers die ons eigen land bestuurden en die steun gaven aan de oorlogsmachinerie van Hitler. En die Duitsers die kon je herkennen aan de taal die ze spraken en aan de uniformen die ze droegen. Zij woonden ook op een duidelijk afgebakend geografisch gebied dat ze overigens wel flink aan het uitbreiden waren. Precies daarom waren ze ook bij ons.
Als we dat vergelijken met de situatie van tegenwoordig, dan is dat heel anders. Ook tegenwoordig bestaat nog oorlog. En in zekere zin is Nederland bij oorlogen en militaire acties betrokken. Wij zijn nu bijvoorbeeld in Afghanistan bezig met militaire operaties. Tegen wie zijn die gericht? Niet tegen de Afghaanse regering, ook niet tegen de Afghaanse bevolking, maar wel tegen een diffuse groep die je misschien nog het beste als “de Taliban” of iedereen die hen steunen zou kunnen aanduiden.
Voor andere landen geldt hetzelfde. De Amerikanen en de Britten zijn Irak binnengevallen en hebben daar een “regime-change” tot stand gebracht. Waarom eigenlijk? Was dat alleen om die Irakies te helpen? Nee, dat gebeurde ook omdat het vermoeden bestond dat de Iraakse staat onderdak zou bieden aan “terroristen”.
Wat die “terroristen” precies zijn wordt om allerlei redenen niet zo duidelijk uitgesproken. In beginsel zijn natuurlijk vele soorten terroristen te onderscheiden. We hadden in de jaren zeventig de Rote Armee Fraktion. We hebben de ETA en vele andere soorten van individuen en groepen die bereid zijn geweld te gebruiken voor het realiseren van hun doelstellingen. Maar in het kader waarin we daarover spreken als het gaat om Irak, Iran en (zoals straks nog zal blijken) de hedendaagse terrorismedreiging in Europese landen en de Verenigde Staten van Amerika dan gaat het voornamelijk over één soort terrorisme: islamistisch terrorisme. Dat wil zeggen: een vorm van terrorisme dat zich baseert op een religieus-politieke ideologie die door de meerderheid van de deskundigen op dit terrein wordt aangeduid als het “islamisme”.
Dat “islamisme” – ik zeg het “loud and clear” - is niet identiek aan de Islam, maar het zoekt wel aansluiting bij de meest fundamentalistische stromingen binnen de Islam. De belangrijkste politieke activisten van die stroming zijn Osama bin Laden (1957- ) en Ayman al-Zawahiri (1951- ). De belangrijkste geleerde ideologen zijn Sayyid Qutb (1906-1966), Ayatollah Khomeini (1902-1989), Hassan al-Banna (1906-1949) en Ibn Taymiyya (1263-1328). De religieuze terroristen die zich door het islamisme laten inspireren hebben de oorlog verklaard aan het Westen, de Verenigde Staten voorop als symbool van het Westen.
Met de informatie die we vandaag hebben moeten we misschien zeggen dat die religieus terroristen zich niet voornamelijk in Irak bevonden. En over de vraag of die interventie in Irak achteraf gezien als geslaagd moet worden beschouwd zou veel te zeggen zijn. Maar wat we niet kunnen zeggen is dat die religieuze terroristen niet bestaan. Zij bestaan net zoals de Duitsers bestonden in 1940 en de Spanjaarden in 1574. De religieuze terroristen bestaan alleen wel op een heel andere manier dan de Duitsers uit 1940. Zij zijn veel minder duidelijk zichtbaar. Zij vormen een virtueel netwerk. Zij zijn verspreid over verschillende staten. Zij hebben geen duidelijk grondgebied en een leiding die voor de traditionele staten een aanspreekpunt vormen. Dat maakt die “oorlog” tegen het terrorisme – als men het woord “oorlog” hier al zou willen gebruiken – in ieder geval tot een “asymetrische” oorlog. De oorlog met, de strijd tegen, het conflict met het terrorisme is een oorlog of een strijd met een grotendeels onzichtbare vijand. Meer een guerilla-oorlog dan een gewone oorlog.
Nogmaals: 9/11 (Twin Towers), 7/7 (bomaanslagen in de Londense Metro), Madrid – terroristen bestaan wel. Eentje hebben we aan het werk gezien in Nederland op 2 november 2004 en die zit nu een levenslange straf uit in de gevangenis. Een andere gooide een handgranaat naar de politie op 10 november 2004 en die zit ook in de gevangenis (voor 15 jaar). Weer een ander was bezig met het voorbereiden van een terroristische aanslag en die heeft een straf gekregen van 8 jaar (Samir A.).
Justitie heeft nog dit jaar (op 23 januari 2008) geprobeerd om een hele groep, de zogenaamde Hofstadgroep, veroordeeld te krijgen als “criminele organisatie”, maar dat is niet gelukt en een aantal van hen loopt dus gewoon weer rond.[4]

Moeten wij ons zorgen maken over religieus terrorisme?

Inmiddels hebben we ook andere zorgen gekregen. Nederlanders zijn minder bezorgd over de mogelijkheid van een terroristische aanslag, meldt het dagblad De Pers.[5] Dat is weer gebaseerd op een rapport van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding waarin wordt aangegeven dat nog maar 13 procent van de Nederlanders bang is voor een terroristische aanslag.
Is dat gevoel nu gebaseerd op rationele overwegingen?
Het antwoord is “nee”. Volgens de Nationaal Coördinator Terrorisme Bestrijding is het dreigingsniveau in Nederland “substantieel”. Op de website van het NCTB worden vier dreigingsniveau’s onderscheiden:
minimaal
beperkt
substantieel
kritiek
Volgens het NCTB zitten we dus op het één na hoogste niveau.
Hoe zijn we daar terecht gekomen? Immers aan het begin van 2008 zaten we nog op “beperkt” en nu is dat “substantieel”. Volgens het NCTB heeft dat te maken met de film Fitna van Geert Wilders. Mede als gevolg van de film Fitna van Geert Wilders behoort Nederland tot – zoals het geformuleerd wordt door het NCTB – tot een van de “voorkeursdoelwitten van internationale terreurnetwerken”.
Toch maken de Nederlanders volgens de enquête die het NCTB heeft laten verrichten zich daar niet zo’n zorgen over. Waarover wel? Over de kredietcrisis.

Waarom je niet bezorgd hoeft te zijn om terrorisme.

En tot op het zekere hoogte, dames en heren, is dat nog niet eens zo gek. Het is namelijk vanuit een bepaald perspectief ook heel redelijk om te zeggen “ik maak me meer zorgen over de kredietcrisis” dan over een terroristische aanslag. Waarom is dat redelijk? Dat is redelijk omdat de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking niet direct het slachtoffer zal worden van een terroristische aanslag. En daar ligt een enorm verschil met de kredietcrisis. Als we afstevenen op een financiële crisis dan is de kans heel aanzienlijk dat wij allemaal, zoals we hier zitten, daar iets van zullen merken – om het heel voorzichtig uit te drukken. Maar wat merken we van een terroristische aanslag? Naar alle waarschijnlijkheid: heel weinig.
De reden ligt voor hand. De kans dat u of ik net in die trein zit die de lucht in vliegt of het vliegtuig dat gekaapt wordt is enorm klein. De kans dat we een hartaanval krijgen is veel groter. Of dat we een verkeersongeluk krijgen. Of dat op een gegeven moment we van de dokter te horen krijgen dat we lijden aan een dodelijke ziekte.

Waarom je wel bezorgd moet zijn over terrorisme.

Dus waarom zouden we ons druk maken over terrorisme?
Wel, omdat er sommige mensen zijn die een veel hogere dreiging ervaren van het terrorisme dan anderen. Denk bijvoorbeeld aan Theo van Gogh. Die liep – kunnen we nu vaststellen – zo rond de zomer van 2004 een veel grotere kans om met terrorisme te maken te krijgen dan de modale Nederlanders die alleen maar de kleine kans lopen in een trein of op in een metrostation te worden opgeblazen. Hij liep een grotere kans met terrorisme te maken te krijgen omdat hij iets had geschreven wat religieus terroristen niet willen lezen, namelijk kritiek op hun godsbeeld. En merkwaardig genoeg heeft daarom 2 november 2004 iets te maken met 1574. Die moord op 2 november 2004 was een reactie op een vrijheid die bevochten was op de tirannie van de Spanjaarden in de 16e eeuw.
In een toelichting op die moord op Van Gogh tijdens de behandeling van het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank van Rotterdam van 10 maart 2006 voor het gerechtshof van Den Haag op 23 januari 2008 lichtte de moordenaar, Mohammed B., dat toe met de stelling dat iedereen die zou doen wat Van Gogh had gedaan hetzelfde kon verwachten. Dat betekent dat de terroristische aanslag waarmee wij te maken hebben gehad op 2 november 2004 was gericht op een beginsel, een principe waarop onze samenleving – opnieuw: sinds 1574 - is gebaseerd.
Wat is dat beginsel? Dat is het principe van de vrijheid van kritiek. Daarop is de wetenschap gebaseerd. Daarom hechten we waarde aan wat wordt genoemd de “academische vrijheid”. Daarop is de democratie gebaseerd. Immers de vervanging van politieke leiders in een democratie is nauw verbonden met het idee dat politiek beleid in het openbaar kan worden besproken en dat politieke leiders kunnen worden bekritiseerd.
Aan dat beginsel had de Duitse bezetting overigens ook een grote hekel. En wie daar ook een grote hekel aan had was Filips II die de religieuze fanaticus Balthasar Gerards op pad stuurde om de ketter Willem van Oranje te doden, zoals in 1584 geschiedde. En aan die vrijheid van kritiek heeft ook de Talibaan een hekel met wie we nu overhoop liggen in zo’n afgelegen land als Afghanistan. Maar nogmaals dat “bolwerk van vrijheid” staat ook weer centraal in de recente moord: 2 november 2004. En dat laatste is heel dicht bij: niet alleen in de tijd, maar ook in geografisch opzicht. Het vindt allemaal plaats op het Nederlandse grondgebied.
Nu merken de meeste mensen op het eerste gezicht heel weinig van die sympathisanten van het religieus terrorisme. Natuurlijk, het leven van Geert Wilders is ingrijpend veranderd. Dat van Hirsi Ali ook. Ook Theo van Gogh moet zich in de laatste seconden van zijn leven hebben gerealiseerd dat de werkelijkheid zijn stoutste vermoedens had overtroffen.
Maar wat merkt u daarvan?
Volgens mij toch meer dan menigeen geneigd is te denken.
En daarmee, dames en heren, zijn wij weer terug bij het thema van deze lezingen en bij 26 november 1940. Wat merkte de meerderheid van de bevolking van het ontslag van enkele hoogleraren aan een universiteit in Leiden? Wat merkte de meerderheid van de bevolking van het feit dat Cleveringa werd opgepakt? Vanuit een bepaald perspectief merkte de overgrote meerderheid van de bevolking daar heel weinig van. Toch was de gebeurtenis relevant omdat het ons confronteert met centrale waarden waarop deze beschaving is gegrondvest.
Wat zijn die waarden die in het geding waren aan het eind van 1940? Je kunt die terugbrengen op twee centrale punten.
Het eerste punt wordt gemaakt door Cleveringa.
Het tweede punt wordt gemaakt door de studenten die zich solidair met hem verklaarden.
Het eerste punt – het punt van Cleveringa dus - is dat je iemand wel kan ontslaan aan een universiteit als hij zijn werk niet goed doet, maar niet op de grond dat hij behoort tot een ander ras, een andere huidskleur heeft, andere politieke of religieuze opvattingen heeft dan de regering van het land waarin hij leeft. Dit punt is natuurlijk zo overduidelijk en overbekend dat ik daar niet langer bij stil hoef te staan. Waar Cleveringa tegen opkwam, is wat wij tegenwoordig “discriminatie” zouden noemen: het maken van ongerechtvaardigd onderscheid.
Het tweede punt is het punt van de studenten. Zij protesteerden tegen het feit dat iemand die protesteert tegen discriminatie wordt opgepakt door de autoriteiten en vastgezet. Het punt dat door de studenten gemaakt wordt is eigenlijk een punt over de vrijheid van kritiek. Het moet iedereen (en ook een hoogleraar) vrij staan de regering van kritiek te voorzien.
Het tweede punt waarop het regime van de Duitse bezetter dus onaanvaardbaar was, is dat men geen kritiek toeliet. Men wilde de eigen ideologie, de eigen politieke overtuiging, niet blootstellen aan kritiek. Mensen die dat wel deden werden, zoals met Cleveringa het geval was, opgesloten of omgebracht.
Precies daar ligt een punt van overeenkomst met het hedendaagse islamisme en de gewelddadige vorm daarvan: religieus terrorisme. Islamisme, de wereldbeschouwing van Bin Laden en Ayatollah Khomeini, duldt geen kritiek. En religieus terroristen, de volgelingen van Bin Laden en Khomeini zoals de ons bekende heer B., hebben het daarmee voorzien op precies dat presidium van de Leidse universiteit: bolwerk van vrijheid. Zij hebben niets met vrijheid. Of liever: zij hebben niets met vrijheid wanneer die in kritische zin wordt aangewend om hun ideologie of hun religieuze overtuiging onder kritiek te stellen.

De actuele betekenis van 26 november 1940 voor 26 november 2008

Nu zou ik mij kunnen voorstellen dat bij u nu de volgende gedachte opkomt.
U zou kunnen zeggen: “Goed, ik begrijp nu wat de overeenkomst is tussen de Duitsers uit 1940 en de religieus terroristen anno 2008.” En als ik een beetje geluk heb dan zegt u ook nog: “OK, ik begrijp ook dat in 1574 dat presidium libertatis een rol speelde en dat in zekere zin Willem van Oranje ten prooi is gevallen aan religieus fanatisme.”
U zou het allemaal een beetje vergezocht kunnen vinden, maar het is niet uitgesloten dat wanneer u een en ander eens op u laat inwerken, dat u zegt: “daar zit wat in”.
Niettemin kunt u dan nog wel tegenwerpen: “wat moeten wij tegenwoordig met die overeenkomst?” De Duitsers zitten in Duitsland. De Spanjaarden zitten in Spanje. De hedendaagse religieus terroristen zitten in de gevangenis met levenslang, 15 jaar en 8 jaar. Dus wat is de relevantie van mijn verhaal? Ik heb dan wel, zoals de opdracht was van het Leids Universiteitsfonds, de “link” gelegd tussen het verleden en het heden, maar mijn bespiegelingen zijn toch voornamelijk van historisch belang.
Toch zou dat een wat kortzichtig standpunt zijn en dat wordt duidelijk wanneer ik u confronteer met het volgende voorbeeld.

De burgemeester van Rotterdam.

U heeft misschien het interview gelezen met de aanstaande burgemeester van Rotterdam: Ahmed Aboutaleb. Op de voorkant van het Volkskrant Magazine van 15 november 2008 stond een afbeelding van Aboutaleb ter aankondiging van een interview met hem. De tekst die op het cover van het Magazine geplaatst was luidde: “De moskee durf ik niet meer in.”[6]
Dit is een verwijzing naar een uitspraak die Aboutaleb doet in het interview en die de reactie van het Magazine kennelijk als motto voor het gehele interview heeft genomen. In het interview zegt Aboutaleb: “Vroeger ging ik naar de moskee.” Dan valt een korte stilte. En dan zegt hij: “Maar ik durf het niet meer. Zo simpel is het. Je durft het gewoon niet meer.”[7]
Waarom durft de aanstaande burgemeester de moskee niet meer in? Dat komt omdat hij tot mikpunt van terroristische belangstelling is gemaakt. Dat is overigens al jaren het geval. Het is begonnen na de moord op Theo van Gogh in 2004. In een interview met het dagblad Trouw in 2005 zei Aboutaleb: “Ja, ik word bedreigd. Niet omdat ik mij beledigend over de islam of over de profeet heb uitgelaten. Maar omdat ik, in reactie op een publicatie over het boek ‘De weg van de moslim’ – waarin staat dat homoseksuelen van vijfhoog naar beneden gegooid dienen te worden – heb gezegd dat het een oproep is tot het verrichten van een daad die in strijd is met de rechtsorde in Nederland. Zo simpel is het. Ik heb niet verwezen naar de islam, ik heb verwezen naar de wet. Ik ben wethouder, ik houd de wet. En in die wet staat, onder andere, dat het vermoorden van onze medemens niet is toegestaan.”[8]
Dit is een interessante passage om verschillende redenen. De eerste reden is dat Aboutaleb zelf constateert dat hij wordt bedreigd, maar niet omdat hij zich negatief heeft uitgelaten over de Islam. Opvallend is ook dat men uit het interview lijkt te kunnen opmaken dat Aboutaleb daar zelf enigszins verbaasd over is.
Een tweede reden waarom dit een interessante passage is, is omdat deze te maken heeft met ons onderwerp. Aboutaleb wordt dus bedreigd omdat hij afstand heeft genomen van een radicaal Islamistisch boek, De weg van de moslim. Daarin stond aangegeven dat geweld moet worden gebruikt tegen homosexuelen. Waarom? Om geen andere reden dan dat zij homosexueel zijn. Dat stuitte Aboutaleb tegen de borst en hij verzette zich daartegen. Maar met dat verzet riep hij de gramschap van de radicalen over zich af. Mohammed B., de moordenaar van Van Gogh, had ook een “Open brief aan de wethouder van Amsterdam Aboutaleb” geschreven. Die brief bevatte de volgende tekst:

Het zou ons uitermate verheugen wanneer wij de sharia zouden inluiden met het te pletter laten neervallen van meneer Wilders van de Euromast.[9]

Extremisten hebben kennelijk iets met het te pletter laten vallen of met hun hoofd naar beneden laten vallen van homosexuelen. Aboutaleb stuitte dat tegen de borst en hij zei dat ook.
Wat is de betekenis daarvan voor mijn verhaal?
Laat ik beginnen met te stellen dat hoewel dat interview met Aboutaleb meer dan een maand gelezen verschenen is niemand in de grote kranten ook maar met één woord op heeft gereageerd op de terrorismedreiging tegen zijn persoon. Met de digitale hulpmiddelen en zoekmachines is dat gemakkelijk na te zoeken, vandaar dat ik daar zo stellig over ben. Toch is over Aboutaleb elke dag in de kranten geschreven, maar dan over allerlei ditjes en datjes – over wie hem op zal volgen en zo.
Ik vind dat interview relevant in het kader van ons onderwerp, want door zo expliciet stelling te nemen tegen geweld tegen homosexuelen deed Aboutaleb iets dat hem dicht in de buurt brengt van Cleveringa. Hij nam stelling tegen geweld dat wordt gericht tegen mensen op grond van wat zij zijn: in het geval van Cleveringa de joden, in het geval van Aboutaleb homosexuelen. En hij doet dat met een zin die getuigt van een bijna ontwapenende nuchterheid: “(…) in de wet staat (…) dat het vermoorden van onze medemens niet is toegestaan”.
In beide gevallen, zowel het geval van Cleveringa als dat van Aboutaleb, bleek dat niet helemaal gevaarloos. In het geval van Cleveringa was het gevaar heel duidelijk en de reactie op zijn rede was dan ook onmiddellijk. In het geval van Aboutaleb was dat – voor hem zelf althans – een beetje onverwacht. (Ik maak althans uit het interview uit 2005 op dat het hem enigszins verbaast dat hij tot voorwerp van terroristische belangstelling is gemaakt. Hij had immers niets gezegd over de Islam en alleen over “de wet” – die hij wordt geacht te “houden”.)
Dat geeft aan dat de ideologie van de religieus extremisten die hem tegenwoordig bedreigen in 2005 voor Aboutaleb nog niet erg bekend was. Nu, anno 2008, is hem die ideologie wel bekend. Hij heeft de negatieve effecten daarvan aan den lijve ervaren. In het recente interview in De Volkskrant vertelt hij over de effecten van bedreiging op zijn gezin. Hij omschrijft die effecten als – en nu citeer ik weer:

Enorm. Enorm. Kinderen weten niet wat hun overkomt. Op een dag prijken er vier foto’s op de voorpagina van De Telegraaf, onder de kop “Dodenlijst”. Daar sta ik dus tussen. Páts. Diezelfde foto wordt ook ’s avonds getoond in het Journaal – dat is dus de voorpagina van Nederland. Iedereen kijkt ernaar. En je kind moet gewoon de dag daarop weer naar school.[10]

Waarom Aboutaleb?

Als je dat leest dan realiseer je je ineens weer dat voor sommige mensen dat terrorisme helemaal niet zo ver weg is. Aboutaleb maakt zich naar alle waarschijnlijkheid minder zorgen over de kredietcrisis dan over terrorisme.
Nu is er nog één vraag die ik wil opwerpen om volledig zicht te krijgen op de situatie die we bespreken en die ook duidelijk maakt waarom ik deze kwestie in een Cleveringa-lezing aan de orde stel. Die vraag is: waarom Aboutaleb? Het is toch zo dat het overgrote deel van de Nederlandse bevolking van mening is dat een homosexueel niet met zijn hoofd naar beneden van een gebouw moet worden gegooid? En ook andere politici hebben afstand genomen van dat onderdeel uit het boek De weg van de moslim. Waarom worden dan niet al die mensen bedreigd?
Het antwoord ligt voor de hand. De agressie richt zich vooral op iemand met een Marokkaanse achtergrond. Juist hem werd het kwalijk genomen dat hij afstand nam van de streng Islamistische ideologie op dit punt.
En dan komen we opnieuw weer bij Cleveringa. Het blijkt dus dat het voor mensen met een bepaalde achtergrond veel moeilijker te zijn om zich zonder gevaar voor geweld over bepaalde zaken uit te laten.
Voor diegenen waarvan terroristen vinden dat ze tot “hun geloof” behoren is het enorm moeilijk zich uit te laten over zaken als geloofsafval, homosexualiteit en andere gevoelige zaken. In het wereldbeeld van de terroristen zijn mensen als Aboutaleb “van hen”. Die horen niet mee te doen aan het in stand houden van de Nederlandse democratie. Hetzelfde was met Ayaan Hirsi Ali het geval. In de populaire beeldvorming is Ayaan Hirsi Ali het voorwerp geworden van terroristische belangstelling omdat zij zulke beledigende dingen zei over de Islam. Die mythe wordt ook voortdurend opgepoetst in kwaliteitskranten: terrorismedreiging is het gevolg van beledigingen. Wanneer je mensen “tot in het diepst van hun ziel kwetst” in hun religieuze overtuiging dan zullen zij in wanhoop naar de wapenen grijpen.
Maar dat is een onzinnige theorie, dames en heren. Althans hoogst eenzijdig. En iedereen kan dat vaststellen. Casablanca, Madrid, Bali, Londen, New York – die aanslagen zijn echt niet het gevolg van cartoons, schofferende columns of satirische cabaretiers. Terroristische aanslagen in islamitische landen kunnen zelfs niet het gevolg zijn van religiekritiek, want die kritiek is helemaal niet mogelijk in dat soort landen. Iedereen die dat soort kritiek levert eindigt óf onder de grond óf in het beste geval in de gevangenis.
Wat het geval van Aboutaleb ons leert is dat terrorismedreiging gericht is op het intimideren van mensen omdat deze dingen zeggen waarmee terroristen het oneens zijn: zoals de stelling dat homosexuelen en heterosexuelen gelijke rechten hebben. Die gelijke berechtiging komt in hun utopie niet voor.

Hoeveel mensen als Aboutaleb en Hirsi Ali zijn er?

Nu zou je de vraag kunnen stellen hoeveel van die mensen als Aboutaleb en Ayaan Hirsi Ali zich in Nederland of in Europa bevinden.
Het is geen favoriet onderwerp van kwaliteitskranten om daarover te berichten, maar onlangs gaf het Britse Centre for Social Cohesion een rapport uit onder de titel “Victims of Intimidation”, met als ondertitel: “Freedom of Speech within Europe’s Muslim Communities”.[11] Het rapport behandelt 27 politici, kunstenaars, journalisten en academici die tot voorwerp van terroristische aandacht zijn gemaakt op grond van datgene wat zij zijn (namelijk volgens bepaalde criteria behorend tot de moslimgemeenschap) en wat zij hebben gezegd (bijvoorbeeld iets over de Islam, over homosexualiteit, geloofsbeleving of iets anders dat extremisten een doorn in het oog is). De rij wordt aangevoerd door Aboutaleb, maar dan gevolgd door Mimount Bousakla, Ekin Deligöz, Ehsan Jami, Naser Khader, Samira Munir, Nyamko Sabuni, Manu Sareen, Magdi Allam, Reda Hassaine, Nosheen Ilyas, Mohamed Sifaoui, Mina Ahadi, Ayaan Hirsi Ali, Seyran Ates, Mansur Escudero, Maryam Namazie, Kadra Noor, Afshin Ellian, Salman Rushdie, Mohammad Anwar Shaikh, Ibn Warraq, Rachid Ben Ali, Sooreh Hera, Shabana Rehman, Omar Sharif, Deepika Thathaal.
Dat zijn dus allemaal mensen die iets van een islamitische achtergrond hebben en vanwege die achtergrond in combinatie met wat zij hebben gezegd of gezongen (zoals Deepika Thathaal beter bekend als Deeyah) of gefotografeerd (zoals Soorah Hera) of geschilderd (zoals Rachid Ben Ali) aan dreigingen blootstaan.
Dat is een tamelijk lange lijst en we kunnen niet al die mensen hier behandelen. U heeft misschien alleen Afshin Ellian, Ehsan Jami en Ayaan Hirsi Ali herkend. Maar het blijkt dus dat ook in andere Europese landen zich soortgelijke figuren bevinden met soortgelijke problemen.
Deze 27 mensen, dames en heren, zijn voor mij eigentijdse Cleveringa’s. Zij gaan een confrontatie aan met een machtige vijand: het islamisme en het religieus terrorisme dat daarop gebaseerd is. Zij doen dat omdat dit in het voordeel is van de moslims, in het voordeel van de Islam, maar ook in het voordeel van anderszins gelovigen en ook ongelovigen. Dit is een zaak die de traditionele grenzen van geloof en ongeloof, nationaliteit, ras en geslacht overschrijdt.
Maar in al die Europese landen tekent zich weer hetzelfde patroon af. De 27 mensen die geportretteerd worden in het rapport van de Centre for Social Cohesion worden geconfronteerd met vier machten.

De vier machten.

De eerste macht is die van de terroristen zelf. Terroristen reageren op kritiek met geweld. Zij spreken niet. Zij schrijven niet. Zij argumenteren niet. Zij schieten. Net als de Duitsers in 1940 ook niet in discussie gingen met Cleveringa.
Maar een kriticus van het terrorisme heeft nog te maken met een tweede macht. Die tweede macht is de macht van de politiek correcte intelligentsia. Dat zijn de opinion leaders, de universitaire geleerden, de mensen die de sleutelfuncties vervullen bij debatcentra, de overgrote meerderheid van de columnisten en commentatoren van kwaliteitskranten. Ook die staan niet aan de kant van de 27 kritici van het islamisme en terrorisme. De intelligensia zegt: hebben jullie het geweld niet over jezelf afgeroepen? Heb je de terroristen niet beledigd? Was het nodig om een sigaret op te steken in een kruitfabriek? Je weet toch dat je in een andere tijd leeft dan twintig jaar geleden toen de Leidse hoogleraar Karel van het Reve vrij kon schrijven over “de ongelooflijke slechtheid van het opperwezen”? Was je toon wel goed?
De derde macht waarmee de kritici van het terrorisme te maken krijgen is met de overheid die verantwoordelijk is voor de veiligheid. Die overheid kan eigenlijk niet zo veel doen aan het feit dat het nationale territoir wordt geschonden door terroristen. Het meest wrange voorbeeld daarvan is natuurlijk dat terroristen in 2001 een min of meer levende bom zomaar de Twin Towers in konden vliegen. In de asymetrische oorlogsvoering die kenmerkend is voor het hedendaagse terrorisme is het mogelijk gebleken een gevoelige slag toe te brengen aan de machtigste natie van de wereld. Maar denk niet te snel dat alleen de Verenigde Staten daar last van heeft. Een “home grown” terrorist die zich heeft voorgenomen de gangen na te gaan van een columnist in Amsterdam-Oost en bereid is geduldig te wachten op het moment waarop hij letterlijk zijn “slag kan slaan”, heeft in een open samenleving als de Nederlandse alle kansen.
Het enige wat een kriticus van het terrorisme kan doen die zelf het voorwerp van terroristische dreiging is geworden, is vragen aan de overheid (en daarmee aan de samenleving) of men bereid is financieel te investeren in de bescherming van zijn persoon. Soms neemt dat vragen hele letterlijke vormen aan, zoals bij de voormalige Nederlandse politica Ayaan Hirsi Ali (overigens ook een alumnus van Leiden) die in de Verenigde Staten letterlijk met de pet rondgaat voor haar eigen leven. In Nederland hebben we die situatie nog niet, maar de fotografe Sooreh Hera (ook een van de geportretteerden in het rapport van de Centre for Social Cohesion) wier werk niet geëxposeerd mocht worden in het Haagse Gemeentemuseum, zit daar niet ver vanaf.
Wat ons dat alles leert is dat wie eenmaal de gramschap van de terroristen heeft opgeroepen maar zeer ten dele kan rekenen op de Nederlandse overheid en de Nederlandse intelligentsia. Waar men ironisch genoeg wel op kan rekenen is op het consistent voorspelbare gedrag van terroristen.
Tenslotte de vierde macht waarmee een kriticus van islamisme en terrorisme mee te maken heeft: de grote zwijgende meerderheid. Dat zijn diegenen die op het hek zitten en die constateren dat het een ingewikkeld vraagstuk betreft waarvan zij zich het liefst “afzijdig” houden.
Tussen die vier machten wordt bijna elke kriticus van islamisme en van terrorisme vermorzeld. Ze krijgen gezondheidsproblemen zoals Taslima Nasreen. Of zij duiken min of meer onder: ook wel een mooi beeld trouwens in een Cleveringa-lezing, onderduiken. Of zij radicaliseren zelf heel sterk - natuurlijk, dat kan ook.
Als je dat zo allemaal op je in laat werken dan is het nastreven van – wat ik maar noem – “de moderne Cleveringa-status” niet iets wat je iemand zou aanraden. En dat heeft dus met veel meer te maken dan met het objectieve gevaar van het religieus terrorisme. Het heeft ook te maken met de weerbaarheid van de Nederlandse overheid en van de Nederlandse bevolking – in het bijzonder het weldenkend deel der natie.

Tot besluit.

Dames en heren, ik ben mij ervan bewust dat mijn “eigen verhaal” waartoe het Leids Universiteitsfonds mij heeft opgeroepen misschien voor u een pessimistische ondertoon bevat. Dat is ten onrechte, dames en heren. Ik geloof in de principiële openheid van de toekomst. Ik geloof niet dat de dingen vastliggen. Heel vaak vragen mensen aan mij “waar gaat het naartoe”? Mijn antwoord is dan altijd: “dat hangt mede van u af”. Dat is niet altijd een antwoord dat mensen prettig vinden, want mensen springen liever op een wagen waarvan zij weten welke kant die uitgaat. Dat zij zelf mede verantwoordelijk zijn voor de richting waarin gereden wordt vinden velen een zware verantwoordelijkheid.
Niettemin is dat een verantwoordelijkheid die het leven met zich meebrengt. In 1940 had Cleveringa de zaak natuurlijk ook “pragmatisch” aan kunnen pakken. Hij had ook de zaak “niet op de spits kunnen drijven”. Ook had hij de keuze om de Duitsers “niet voor het hoofd te stoten”. En min of meer datzelfde had Willem van Oranje misschien ook wel kunnen doen: proberen compromissen te sluiten. En als het om kleine dingen gaat moet je dat misschien ook wel doen. Maar voor de Cleveringa’s is er ergens een grens. Ik vind dat een interessante notie: de “grens”. Ergens trekken zij een streep in het zand. Ontslag vanwege je joodse afkomst? Dat was voor Cleveringa een grens. Vastgezet vanwege een rede die is gehouden? Dat was voor de studenten die de Leidse staking uitriepen een grens. Homosexuelen met hun hoofd naar beneden van hoge gebouwen gooien? Dat kon niet vond Aboutaleb. En daar trok hij een grens. Die grens was de “wet” die hij geacht werd te “houden”. Wat moet een “wethouder” anders doen?
Ik ben eigenlijk meer bevreesd voor mensen die op basis van een verkeerd begrepen “pragmatisme” denken dat geen grenzen bestaan dan voor de Prinzipienreiters die voortdurend bezig zijn met het herbevestigen en herijken van de beginselen waarop deze beschaving is gegrondvest.
Ik dank u voor uw aandacht.''

[1] Cleveringa, R.P., “Over Prof. mr. E.M. Meijers”, in: Guépin, J.P., Schokkende Redevoeringen. Samengesteld en van inleidingen voorzien door J.P. Guépin, Nijgh & Ditmar, Amsterdam 1990, pp. 395-403.
[2] Hendriksen, Jolanda, Tegen de tirannie en de verdrukking: een geschiedenis van de Leidse universiteit en haar studenten, Leids Universiteitsfonds, Leiden 1995, p. 22.
[3] Ibid., p. 22.
[4] Gerechtshof Den Haag, uitspraak in hoger beroep (Hofstadzaak), 23 januari 2008. Dit was een arrest gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 10 maart 2006.
[5] “Angst voor terreuraanslag afgenomen”, in: De Pers, 14 november 2008.
[6] Kouters, Steffie, “De moskee durf ik niet meer in”, Interview met Ahmed Aboutaleb, in: Volkskrant Magazine, 15 november 2008, pp. 10-18.
[7] Ibid., p. 18.
[8] Visser, Arjan, “Ik ben allergisch voor onrecht”, Interview met Ahmed Aboutaleb, in: Trouw, 23 april 2005.
[9] Aangehaald bij Vermaat, Emerson, “Modern terrorisme in Nederland”, in: E.R. Muller, U. Rosenthal, R. de Wijk, red., Terrorisme: Studies over terrorisme en terrorismebestrijding, Kluwer, Deventer 2008, pp. 243-268, p. 263.
[10] Ibid., p. 16.
[11] Murray, Douglas, & Verwey, Johan Pieter, Victims of Intimidation: Freedom of Speech within Europe’s Muslim Communities, The Centre for Social Cohesion, London 2008.

Romulus mijn vader

2008-11-30T19:37:00.005+01:00

''Romulus, mijn vader'' van Raimond Gaita is een ontroerend verhaal. Raimond Gaita vertrekt met vader en moeder op jonge leeftijd naar Australië en groeit daar -in tamelijk bittere omstandigheden - op. De verhouding tussen vader en zoon, de depressie, affaires en uiteindelijke zelfmoord van zijn moeder, de hardheid en schoonheid van het Australische platteland in de jaren 40 en 50 vormen de ingrediënten van dit sober geschreven boek.

Arie Slob, abortus en Obama

2008-11-22T21:45:00.029+01:00

Naar aanleiding van mijn post ''Den Haag bekent kleur'' had ik een paar vragen gesteld aan...Arie Slob. Gisteren ontving ik van de persvoorlichter, Sjirk Kuijper, het volgende antwoord:

Geachte heer Evers,

Sta mij toe eerst uit te leggen waarom u even op antwoord hebt moeten wachten. Zoals alle politieke partijen maakt de ChristenUnie onderscheid tussen publieks- en persvoorlichting. Voor beide vormen van voorlichting bestaan verschillende streeftermijnen. Een publieksvraag heeft doorgaans niet zoveel haast dat ze per ommegaande beantwoord moet worden. Willen we dat wel kunnen garanderen, dan zou de bemensing van het fractiebureau op z'n minst verdubbeld moeten worden. Publieksvragen komen in golven: soms stromen ze met tientallen tegelijk binnen (naar aanleiding van een actuele kwestie), soms is het heel rustig. Door die dynamiek kan het in drukke tijden een paar dagen of weken duren voor burgers antwoord krijgen op een vraag aan de fractie. Dat is dus niet omdat we het beantwoorden van publieksvragen onbelangrijk vinden, maar omdat we het zorgvuldig én efficiënt willen doen.
Voor persvoorlichting hanteren we uiteraard andere termijnen: een journalist laten we niet drie weken op antwoord wachten. We vragen naar de deadline (een dagblad heeft meer haast dan een maandblad) en bepalen op basis daarvan de urgentie.

Uit de ondertekening van uw laatste mail maak ik op dat u publiceert op een website, hetvrijevolk.com. En na het bekijken van die website begrijp ik dat u uw vragen aan dhr Slob stelt met een journalistiek oogmerk. Het is in de omgang tussen politiek en pers gangbaar dat een journalist zich als zodanig kenbaar maakt. Na de uitleg hierboven begrijpt u dat een dergelijke benadering, met 'open vizier', had kunnen leiden tot een snellere beantwoording van uw vragen.

Een andere journalistieke regel is dat verslaggevers publiceren op basis van eigen bronnenonderzoek, en pas daarna overgaan tot analyse en commentaar. Uit uw stukje op de website hetvrijevolk (http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7242) begrijp ik dat u zich geen tijd hebt gegund voor die zorgvuldige, ambachtelijke aanpak. U las iets op een andere website (nu.nl), vormde ijlings een mening, publiceerde die, en ging vervolgens pas op zoek naar betrouwbare informatie. Een eigenaardige, op z'n zachtst gezegd: onorthodoxe aanpak. U had zelfs zóveel haast dat u de informatie op nu.nl niet correct hebt overgenomen, wat met de functie knippen-plakken toch niet zo moeilijk hoeft te zijn. De stelling waarop uw hele stukje steunt, 'ChristenUnie voorman Arie Slob steunt Obama', vind men op nu.nl namelijk niet terug, hoezeer uw ook beweert dat u na het lezen even hebt geslikt en toen beter hebt gekeken.

Nu we het toch over zorgvuldige journalistiek hebben, is het misschien aardig om te reconstrueren hoe het websiteberichtje tot stand kwam waarmee u aan de haal bent gegaan. Een verslaggever van nu.nl heeft telefonisch aan dhr Slob gevraagd of hij voor Obama of voor McCain was. Slob heeft daarop geantwoord dat hij geen Amerikaan is en dus gelukkig niet hoeft te kiezen. Vervolgens heeft hij iets gezegd wat voor Obama pleit en iets wat voor McCain pleit; ook heeft hij verteld welke bedenkingen hij heeft bij beide kandidaten (onder meer: dat Obama voor een liberaler abortusbeleid is). Uit al die voors- en tegens heeft de verslaggever van nu.nl zeer summier geciteerd, en de onjuiste conclusie getrokken dat 'coalitiepartner ChristenUnie achter Obama staat'. Had u deze conclusie bij ons geverifieerd, dan had u zich uw verontruste stukje kunnen besparen. Overigens had u ook zonder ons te bellen aan een degelijker bronnenonderzoek kunnen doen. Op zijn weblog beschreef Slob zijn reserves bij de medisch-ethische opvattingen van Obama, en ook in een interview met het Nederlands Dagblad schetste hij genuanceerd de dilemma's waarvoor een christelijke kiezer in de VS gesteld wordt. Op de vraag wie hij zelf zou stemmen, antwoordde hij: ,,Ik kan nooit zoveel met dat soort vragen. Ik ben geen Amerikaan, dus ik mag niet stemmen.''

Tot zover een reactie op uw eerste mail. Samengevat, toegespitst op uw vragen: a. ja, wij zijn op de hoogte van de standpunten van senator Obama aangaande abortus; en b. vragen over 'steun van de ChristenUnie' voor Obama zijn niet van toepassing want de ChristenUnie steunt geen enkele presidentskandidaat in de VS.
Dan een reactie op de vragen uit uw tweede mail: a. wij vinden het wél belangrijk uw vragen te beantwoorden en streven daarbij naar een zorgvuldigheid die we in uw webstukje missen; b. u mag dus niet concluderen dat abortus voor de ChristenUnie geen belangrijk onderwerp is; c. evenmin mag u concluderen dat de ChristenUnie voor abortus is.

Ik hoop dat deze mail aanleiding voor u is om stilletjes uw verhaaltje van hetvrijevolk.com te verwijderen, en een cursus journalistiek te gaan volgen. Schenkt u vooral aandacht aan de modules 'hoe doe ik zorgvuldig onderzoek' en 'hoe raak ik van mijn vooringenomenheid af'.

Met hartelijke groet,

Sjirk Kuijper
Hoofd voorlichting/woordvoerder KamerledenChristenUnie Tweede Kamerfractie

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Reactie Mark Evers:

Sjirk Kuijper heeft gelijk dat ik zonder navraag of navorsing het bericht op nu.nl heb overgenomen. Daarin stond, onder andere:

''De coalitiepartners PvdA, CDA en ChristenUnie staan achter de Democratische kandidaat...''

Iets verder stond:

''Volgens Arie Slob (ChristenUnie) kampt de VS met grote problemen op het terrein van gezondheidszorg, onderwijs en milieu. "Obama zal nog veel moeite hebben als president daarin wezenlijke veranderingen te brengen."

Ik had moeten nagaan of deze citaten inderdaad van Arie Slob waren en dat heb ik nagelaten.

Aan de andere kant: ik heb noch op de site van de Christenunie noch elders op het internet enig bericht gevonden dat de weergave op nu.nl weerspreekt.

Sjirk Kuijper stelt verder dat Arie Slob in zijn blog heeft aangegeven ''zijn reserves bij de medisch-ethische opvattingen van Obama'' te hebben.

Letterlijk staat er in zijn blog:

''Hoewel ook ik twijfels bij een deel van zijn opvattingen heb (vooral de medisch-ethische opvattingen), begrijp ik de keuze van het merendeel van de Amerikaanse bevolking.''

Even voor de helderheid: we hebben het hier niet over het gebruik van een condoom of zo, maar over het recht op abortus tot aan het moment van geboorte. Senator Obama onthield zijn steun aan een wetsvoorstel dat ziekenhuizen verplicht om baby's die geboren worden na een mislukte abortus (''failed abortion'') medische hulp te geven. Zelfs dat ging abortus-aanhanger Obama te ver.

En Arie Slob komt niet verder dan ''twijfels bij een deel van zijn opvattingen''.

Ik vind dat slap. Abortus is een fundamenteel issue voor Christenen en niet-Christenen die het leven op waarde weten te schatten; we hebben het hier niet over een procentje meer of minder voor de minima.

Overigens ben ik blij met de suggestie van Sjirk Kuijper om een cursus ''hoe kom ik van mijn vooringenomenheid af'' te volgen; de kennis die ik daar opdoe wil ik graag delen met de meeste Tweede Kamerleden die wel een cursus: ''hoe kom ik van mijn idolate verering van abortus-aanhanger Barack Obama af'', kunnen gebruiken.

[Note: Sjirk Kuijper schrijft dat hij pas bij mijn laatste mail ontdekte dat er een journalistiek karakter aan de vragen zat. Dat kan niet waar zijn: in mijn eerste mail heb ik aangegeven dat de antwoorden op http://www.hetvrijevolk.com/ en deze site zouden worden gepubliceerd.]

Een ander perspectief

2008-11-22T21:37:00.003+01:00

De Mainstream Media zijn zonder uitzondering anti-Israël.

De Stichting FLAME (Facts and Logic about the Middle East) geeft tegengas.

Quote van de dag

2008-11-22T21:33:00.000+01:00

Van wie is deze quote?

''Freedom prospers when religion is vibrant and the rule of law under God is acknowledged.''

Harry en Georgië

2008-11-20T21:28:00.009+01:00

Harry van Bommel bewijst zijn trouw aan het Groot-Russische Rijk weer eens in zijn laatste column, waarin hij Georgië de schuld geeft van de Russische invasie in dat land.

Een aantal jaren geleden zat Harry nog een paar dagen op de schoot van Saddam Hussein omdat hij het zo zielig vond dat zijn grote socialistenvriend misschien het veld moest ruimen.

Het prettige van van Bommel is dat hij een hoge mate van voorspelbaarheid heeft:

''Schat, kan je even van die Jordanese ambassademedewerker afkomen, er is een crises in Kazichistan aan de hand.''

''Wat is de positie van het Westen?''

''De NAVO heeft net verklaard dat Premier Putin genocide in Kazichistan aan het plegen is...''

''Grotesk! Dan reis ik nu af naar Moskou om de grote roerganger te ondersteunen!''

Harry, Harry... wanneer leer je het nou: eerst je wipje afmaken, dan politiek bedrijven.

Femke Halsema's boek ''Geluk''

2008-11-20T21:10:00.006+01:00

Ze wordt steeds arroganter en verwijdert zich in steeds rapper tempo van ''de gewone man''. De vrouw die een prachtig huis in het centrum van Amsterdam heeft, dagelijks nieuwe jurkjes draagt, alles kan kopen wat ze wil, stelt voor om minder te consumeren.
Want, ach, die ordinaire burgers die hard werken en het geld dat ze verdienen met dat harde werken uitgeven aan nutteloze producten als een mobiele telefoon of een dure vakantie....Walgelijk!
Consumeren is smerig, het vervuilt het milieu en leidt tot economische groei. Jakkes.
Nou ja, kijk maar:

D-66 is een beetje als de VN

2008-11-19T22:16:00.006+01:00

''Ik vind D-66 net de VN'', zei ik tegen een vriend.

''Waarom'', vroeg hij geschokt, want hij had nogal een hekel aan de Verenigde Naties, maar wat minder aan D-66.

''Er zijn veel overeenkomsten'', begon ik: ''9 van de 10 keer is wat er uit de mond van die lui komt onzinnige linkse kletskousensoep, maar heel af en toe zeggen ze iets nuttigs.

Zo pleitte D-66 een tijdje geleden voor de vereenvoudiging van ons belastingstelsel en de Verenigde Naties hebben..... de aanslagen van 9/11 sort off veroordeeld.''

Maar net als je na zo'n moment overweegt zo'n organisatie serieus te nemen, laten de Verenigde Naties Syrië en Libië toe tot de Mensenrechtencommissie en hoor je van de leider van D-66 dit:

[Obama geeft hoop] op sluiting van Guatanamo Bay. Erkenning van het Internationaal Strafhof. Niet de strijd der continenten, maar de dialoog. Hoop, op een visie, een doordacht plan voor Afghanistan. Zonder Alleingang. Met een serieus commitment van de wereld. Zonder het geloof dat democratie uit de loop van een geweer groeit. Een haperend NAVO-bondgenootschap moet weer op stoom komen. Zonder z'n koude óórlogs-sentimenten.

Geen strijd maar dialoog?

Wil Pechtold graag met Osama Bin Laden kletsen? Moet-ie in de rij gaan staan, want eerst mag Cohen een kopje thee doen. En Pechtold gelooft niet dat democratie uit de loop van een geweer groeit? En hoe was Hitler ook alweer verslagen? En hoe is het communisme op de knieën gedwongen?

En dat commitment van de wereld? Betekent dat dat Pechtold ineens voor de missie in Afghanistan is? Want dat is wat Obama wil: meer troepen uit meer landen naar Afghanistan!

Even verder wordt het echt lachen:

Wij agenderen vandaag duurzaamheid. Net als in de jaren '70, toen wij als eerste,na de signalen van de Club van Rome, de politíék verantwoordelijk maakten.

Is er nou geen enkele voorlichter geweest die Alexander er op had kunnen wijzen dat de club van Rome in de jaren zeventig al uit halve-gare pseudo-wetenschappers bestond en dat het nu niet veel meer is dan een propaganda-afdeling van Leni Gore?

Blijkbaar niet.

(En: what's with the arrogance: Wij agenderen duurzaamheid? Alsof zij de eersten zijn!)

Pechtold kwebbelt nog wat door over ''de moeder aller crises'' en het ''uithollen van de aarde'', en dan weet je het eigenlijk wel: af en toe een helder moment, maar 6 van de 7 dagen vastgeklemd in de verstikkende politieke correctheid van de grachtengordel...

(Ik heb de totale oorlog tussen HVV en Frontaal Naakt niet op de voet gevolgd, maar ik trof in de archieven van FN een uitstekend artikel van Peter Breedveld over Alexander Pechtold aan. Lezen? Hier!

Boekentip!

2008-11-19T10:07:00.002+01:00

Voor de liefhebber van alles wat Brits is, is ''Notes from a small Island'' smullen. Na bijna 20 jaar in Groot-Brittannië te hebben gewoond verhuist Bill Bryson - hier bekend van ''A short history of nearly everything'' - met zijn gezin terug naar de VS. Voor zijn vertrek reist hij -bij wijze van afscheid - het hele land door en schreef er dit boek over. Informatief, grappig en bij tijd en wijlen ontroerend.

Melanie Phillips

2008-11-16T20:51:00.004+01:00

Het is niet mijn gewoonte om columns integraal over te nemen, maar deze is het dubbel en dwars waard.

Lees ook Melanie Phillips's boek Londonistan.

''Twenty years ago, I started writing about the breakdown of the family, the systematic undermining of moral constraints and the ascendancy of ‘lifestyle choice’, a doctrine which forbade condemnation of any lifestyle as harmful. Non judgmentalism was now mandatory; the only judgment to be permitted henceforth was that judgment was discriminatory, and only disapproval was to be disapproved of. Stigma and shame were considered an affront to individual rights; disapproval of adultery or elective lone parenthood, for example, were dismissed as ‘Old Testament fundamentalism’.
During the past two decades, I warned repeatedly that the fragmentation of family life was in general a source of pain, damage and acute danger for children in particular but also the women in whose name modern feminists were promoting female independence from men; that mass fatherlessness was creating deserts of depravity and highly damaged children who were growing up to become highly damaged parents; that the collapse of social and moral controls was destroying the most fundamental values of civilised behaviour, with individuals raised in such emotional and moral chaos that they were incapable even of feeling the empathy with other people that is the very foundation of social relationships of the most basic kind; and that the welfare system was actually incentivising such wholesale destruction of individual lives and society itself.
Then as now, I was scorned and vilified by the ‘progressive ‘ intelligentsia. I had become reactionary, right-wing, ultra-right-wing, a harker-back to some mythical golden age of the fifties, a moraliser, an extremist, a bigot, a fascist, demented. Bien-pensant opinion spoke with one voice. Progressive politics meant the freedom to behave exactly as one wished in pursuit of instant gratification, and to destroy all external constraints, both formal and cultural, which got in the way. Anyone who, like me, spoke of the essential civilising force of stigma and shame in providing crucial informal constraints on the infliction of harm was demonised as a throwback to a cruel age of social ostracism. Government policy, egged on by activist judges who deliberately voided family law of ‘moral judgments’ on the basis that that there was no right or wrong in family life because it was always just too complicated to untangle, accordingly penalised marriage, rewarded adultery, further incentivised lone parenthood and systematically normalised irregular relationships.
Wickedly, to cover its tracks that same political/intellectual class stopped breaking down official information about household violence according to married/unmarried status so that it became impossible to show what previously official statistics had clearly demonstrated: that women and children are at vastly greater risk of physical and sexual abuse at the hands of unmarried and unrelated men passing through the household (a recent US study found, children living with a non-biological adult are 50 times more likely to die from afflicted injuries than those living with their biological parents). Indeed, we have now reached the point where official forms increasingly fail to use terms such as ‘mother and father’ or ‘parents’ in favour of the non-discriminatory euphemisms of informal ‘relationships’. Britain has simply written orderly, married, normative family life out of the script.
I also wrote years ago about the institutionalised incompetence of social work, in the grip of a political correctness so extreme that it was wholly incapable of responding to situations on the facts that plainly presented themselves, with catastrophic results. From the death of Maria Colwell in 1973 inquiry after inquiry has been convened, made recommendations and been ignored as atrocity has followed atrocity on the social workers’ watch. Then as now the same excuses were made - that social workers were under-funded, under-resourced, under-trained, under pressure, damned if they did and damned if they didn’t, unsung heroes who should not be condemned just because, hey, from time to time a child was sadistically abused or tortured to death on their watch, it was all the fault of government penny-pinching, we’re all guilty, etc etc. Then as now I was vilified as a heartless social worker-basher, extreme right-wing lunatic etc etc.
And now we can all see the truly terrible results. This week we have been presented with the life, systematic torture and death of baby P, a case so harrowing that many of us can hardly bear to read the details and cannot do so without weeping.
We read that he died at the hands of his mother, her boyfriend and their lodger. We read that the mother expressed no remorse and boasted she will be free by Christmas. We read that she had another child while she was in jail.
We read that the Director of Children’s Services at Haringey council has refused to apologise and insisted that no-one was to blame, despite evidence that social workers ignored doctors and three employees had received written warnings.
We read that four government ministers were warned that Haringey council’s child protection service was out of control seven months before baby P’s death – by a council whistleblower who was sacked and gagged for issuing this warning and who is prevented by court injunction from giving evidence to the official inquiry into the baby P case.
We read commentators falling over themselves to express horror, shock, revulsion, incredulity, outrage. Where have they all been these past two decades? We read of political point-scoring and righteous indignation at the political point-scoring.
Of course the political point scoring is obscene. Of course the book should be thrown at Haringey council.
But we also read this week of another household in Manchester where a baby and his two year-old brother were stabbed to death by a mother suffering from mental illness.
And we read of Shannon Matthews’ mother and her boyfriend’s uncle, on trial for abducting that poor child and keeping her locked up in order to extract a reward for her safe return.
The truth is that it is all far, far too late. Britain has simply undone the fabric of civilised life. And the most bitter reproach of all must be for the people at whose door the ultimate responsibility for this catastrophic state of affairs must really be laid -- not the wretched politicians, not the council officials or Ofsted inspectors or other negligent or incompetent professionals, not even the sadists who actually killed baby P or who murder or maim countless other children, but the amoral and criminally self-regarding so-called ‘progressive’ intelligentsia, who have bullied, smeared, intimidated and manipulated Britain into a truly dark age of barbarism.''

Michael Yon

2008-11-15T22:38:00.006+01:00

Michael Yon is een moedig man: hij is een veteraan van de Special Forces en is meerdere malen ''embedded'' geweest bij Amerikaanse en Britse troepen in Irak.

Nu is hij op weg naar Afghanistan omdat, in zijn woorden, de oorlog in Irak gewonnen is.

"THE WAR IS OVER AND WE WON:" Michael Yon just phoned from Baghdad, and reports that things are much better than he had expected, and he had expected things to be good. "There's nothing going on. I'm with the 10th Mountain Division, and about half of the guys I'm with haven't fired their weapons on this tour and they've been here eight months. And the place we're at, South Baghdad, used to be one of the worst places in Iraq. And now there's nothing going on. I've been walking my feet off and haven't seen anything. I've been asking Iraqis, 'do you think the violence will kick up again,' but even the Iraqi journalists are sounding optimistic now and they're usually dour." There's a little bit of violence here and there, but nothing that's a threat to the general situation. Plus, not only the Iraqi Army, but even the National Police are well thought of by the populace. Training from U.S. toops has paid off, he says, in building a rapport.
He says the big problem everybody is talking about now is corruption. But hey, we have that here, too. He'll be heading to Afghanistan next week. "Afghanistan is a bad situation, but on Iraq I can't believe things have turned out so well."
He thinks that Obama will be able to pull troops out, and send some to Afghanistan, without creating problems in Iraq. Michael will be reporting from Afghanistan soon, and sending back video, so stay tuned. Things aren't going swimmingly there.''

Is er iemand die de kaasetende capitulatiewezels die keer op keer riepen dat Irak verloren was ter verantwoording wil roepen?

Quote van de dag

2008-11-10T20:26:00.002+01:00

Van wie is deze quote:

''Multiculturalism is really a suicide cult conceived by the Western elites not to celebrate all cultures, but to deny their own. And that's particularly unworthy of the British, whose language, culture and law have been the single greatest force for good in this world.''

Cohen en zijn Kristallnacht

2008-11-10T20:21:00.002+01:00

Vandaag was de herdenking van de Kristallnacht, 70 jaar geleden. De organisatie was in handen van de Nationaal-Socialistische Beweging: Nederland Bekent Kleur, dus uiteraard waren de usual suspects: Cohen, Van Thijn en Rabbae aanwezig. Cohen doet tegenwoordig ook geen moeite meer om nog enigszins redelijk en onafhankelijk over te komen, en mengt zich zonder moeite met antisemieten, holocaustontkenners en moslimextremisten. De thee is er lekker, zeg maar.

De herdenking van de Kristallnacht werd opgeluisterd door 2 speeches: een van Van Thijn en een van Rabbae.
Die van Rabbae was gelukkig nogal kort, die van Van Thijn helaas nogal lang. Ik bespaar u even de moeite van het lezen: moslims nu = joden toen, Holocaust toen = Wilders nu. Gevaar = rechts, oplossing = liefde voor de islam.

Dat was het wel geloof ik.

Toch even terug naar de echte Kristallnacht:
-92 Joden vermoord;

-25.000 - 30.000 Joden gearresteerd en gedeporteerd;

-200 synagogen verwoest;

-duizenden Joodse winkels kapotgemaakt;

-het begin van de Holocaust.

En wanneer heeft de Gideonsbende van Geert Wilders ook alweer de laatste razzia op een moskee uitgevoerd?

Over en uit...

2008-11-06T20:52:00.018+01:00

McCain heeft verloren.

Dat had hij al vaker; toen hij in 2007 campagne voerde voor de Republikeinse nominatie bestond zijn publiek vaak uit een boer, zijn vrouw en een tractor. Hij lag in iedere peiling achter op zijn tegenstanders, hij had geen geld, geen goed geoutillieerde staf en een boodschap die het lange tijd slecht deed bij het Amerikaanse publiek: ''we mogen in Irak niet verliezen, we hebben meer troepen nodig.''

Het is, anderhalf jaar later, bijna niet meer voor te stellen hoe vaak Irak in 2006 en 2007 in het nieuws was. Avond aan avond beelden van aanslagen, schandalen waarbij Amerikaanse soldaten betrokken zouden zijn, oproepen van ''linkse intellectuelen'' om toch maar zo snel mogelijk alle troepen uit Irak terug te trekken opdat daar ''vrede'' zou komen....

Het lijkt allemaal zo lang geleden, maar dat is het niet, en het feit dat het nu, eind 2008 betrekkelijk rustig is in Irak en de toekomst er redelijk positief uitziet is te danken aan de vooruitziende blik en het rotsvaste vertrouwen in de Amerikaanse strijdkrachten van John McCain.

Byron York schrijft:

''McCain faced all those obstacles — and not just those, but a political climate in which his advantage over his opponent was perversely diminished by McCain’s own courage and good judgment. In the primaries, McCain bet his entire candidacy on the surge in Iraq. He was right, and Democrats were wrong. By any measure, he should have benefited, and Democrats should have suffered, when the surge worked. Instead, as Americans achieved greater success in Iraq — and as U.S. deaths fell to 13 last month, equaling the lowest total in a very long time — the war in Iraq simply fell off many voters’ radar screens. McCain’s resoluteness and good sense went largely unrewarded.''

Het succes van the surge, die tot bijna op het laatst toe door Obama werd gekwalificeerd als: ''failure'', leidde ertoe dat Irak van het belangrijkste verkiezingsthema zo'n beetje het onbelangrijkste thema werd.

Het succes van een zeer gewaagde strategie, gepropageerd door McCain, leidde niet tot steun voor de bedenker, maar tot steun voor de criticaster.

Jonah Goldberg:

''... the tragic Catch-22 for the Arizona senator is that the more the surge succeeds, the more politically advantageous it is for Obama.''

En:

''If it were going worse, McCain's Churchillian rhetoric would match reality more. But with sectarian violence nearly gone, Al Qaeda in Iraq almost totally routed and even Shiite Sadrist militias seemingly neutralized, the stakes of withdrawal seem low enough for Americans to feel comfortable voting for Obama. Iraqi Prime Minister Nouri Maliki's support for an American troop drawdown undoubtedly pushes the perceived stakes even lower.''

McCain heeft tijdens de campagne meerdere malen gezegd:

''I'd rather lose an election than lose a war.''

En dat is precies wat hij gedaan heeft.

Over en uit...

2008-11-06T20:05:00.010+01:00

Barack Obama heeft de verkiezingen gisteren overtuigend gewonnen, met een ruime meerderheid in het Electoral College en een meerderheid van het totaal aantal uitgebrachte stemmen.

Een historisch moment voor de Verenigde Staten en de wereld: de eerste zwarte President van een wereldmacht.

Wat we kunnen verwachten van President Obama blijft voorlopig speculatie: doet hij datgene wat hij heeft gezegd tijdens de campagne, dan veranderen de VS in een Havanna aan de Mississippi.

Regeert hij als een gematigde Democraat dan zullen de VS slechts een klein, haast onzichtbaar, rukje naar links maken.

Doet hij het eerste dan verliest hij de verkiezingen van 2012 net zoals Jimmy Carter de verkiezingen van 1980 verloor: overtuigend.

Kiest hij voor het tweede dan verliest hij de steun van de grassroots: de MoveOn types, de ''Impeach Bush'' menigte, de linkse ''intelligentsia''.

Dat laatste betekent niet dat hij de verkiezingen van 2012 zal verliezen, Clinton regeerde immers ook als ''New Democrat'' en won de verkiezingen van 1996 overtuigend.

Maar het gevoel verraden te zijn door een man die zij als de Messias zagen zal diepe wonden slaan bij de grassroots movement. Het enthousiasme waarmee zij de kandidatuur van Obama ondersteunden zal verdwijnen en aan de linkerkant van het politieke spectrum ontstaat ruimte voor bijvoorbeeld Ralph Nader (tenminste, als de goede man nog leeft). Het is niet voor niets dat Nader in 2000 het hoogste percentage aan stemmen kreeg, 2,74%, van al zijn pogingen President te worden: na 8 jaar centrum-links snakte de liberal lefties naar een echte linkse kandidaat. Gore was dat in hun ogen niet.

Voor Amerika en de wereld is het minst schadelijke scenario dat Obama regeert als een gematigd linkse President. Voor de GOP is het echter het makkelijkst als hij regeert als de Marxistische pacifist die hij in zijn hart is; de verkiezingen van 2012 zijn dan een walkover.

Den Haag bekent kleur

2008-11-04T22:10:00.010+01:00

Den Haag bekent kleur, kopte nu.nl.

Ik was niet verbaasd, wel verveeld toen ik voor de zestienduizendste keer moest lezen dat Bush de wereld op de rand van de afgrond had gebracht en Obama de nieuwe Messias is.

Maar wat las ik daar?

ChristenUnie voorman Arie Slob steunt Obama?

Even slikken en beter kijken.....maar het staat er echt!

Nu weet ik dat de ChristenUnie in veel opzichten meer een SocialistenUnie is, maar ik dacht dat Arie c.s. wel degelijk een probleempje met abortus hadden?

Even checken op de site.

Dat is nog niet makkelijk want abortus staat weggemoffeld onder het kopje ''Zorg en Sport''.... (Ik ga daar geen flauwe grappen over maken maar wat jeuken mijn vingers!)

De CU zegt over abortus:

''Leven, van het prilste begin tot het broze einde, is door God gegeven. De grenzen van het leven liggen in Zijn handen. Bescherming van iedere fase van het leven is een verantwoordelijkheid van de samenleving en een belangrijke taak van de overheid. Dit geldt vooral voor hen die nog geen stem hebben of voor hen die geen stem meer hebben.Gezondheidszorg moet bij mensen die zorg nodig hebben het lijden verlichten en waar mogelijk wegnemen. Het doden van menselijk leven gaat in tegen het gebod van God en past niet in een rechtsstaat. Abortus-provocatus mag dan ook niet ons antwoord zijn op de nood en het lijden waarin mensen terecht kunnen komen.De ChristenUnie heeft zich altijd verzet tegen de legalisering van abortus in ons land. Deze wetgeving druist in tegen één van de meest elementaire waarden: de beschermwaardigheid van het leven. Herstel van deze principiële wettelijke bescherming is geboden. Daarnaast moet het beleid zich richten op de hulpvraag achter de roep om abortus. Alle inspanningen moeten erop zijn gericht om te voorkomen dat mensen beëindiging van het ongeboren leven als enige uitweg uit een noodsituatiezien. Abortus kan slechts gerechtvaardigd zijn als het leven van de moeder wordt bedreigd.

Helder verhaal lijkt me.

Maar wat zegt Obama over abortus:

1. hij is voor door de belastingbetaler gesubsidieerde abortus;

2. hij is voor abortus tot en met het laatste trimester van de zwangerschap;

3. hij is tegen een meldplicht naar ouders toe voor kinderen onder de 16 jaar;

4. hij is tegen de Born-Alive Infants Protection Act die ziekenhuizen verplicht om medische hulp te geven aan kinderen die een (mislukte) abortus overleven.

Arie Slob, wat maak je me nou?

Dus ik stuurde hem deze vragen:

''Geachte heer Slob,

ik las op nu.nl dat de CU Senator Obama steunt. Bent u op de hoogte van het feit dat Senator Obama de volgende standpunten aangaande abortus heeft:

-voor door de belastingbetaler gesubsidieerde abortus;

-voor abortus tot en met het laatste trimester van de zwangerschap;

-tegen een meldplicht naar ouders toe voor kinderen onder de 16 jaar;

-tegen de Born-Alive Infants Protection Act die ziekenhuizen verplicht om medische hulp te geven aan kinderen die een (mislukte) abortus overleven.

Kunt u mij uitleggen hoe een partij die zich Christelijk noemt, en in haar standpuntenoverzicht aangeeft, tegen abortus te zijn een kandidaat kan ondersteunen die in alle opzichten de meest extreme pro-abortus standpunten heeft ooit vertoond in de Amerikaanse politiek?

Antwoorden zal ik hier publiceren.

Tamelijk hilarisch

2008-11-03T19:33:00.008+01:00

Ben Affleck doet een briljante imitatie van Keith Olbermann.

(Voor wie niet weet wie Keith Olbermann is: hij is het Amerikaanse broertje van opgeheven-vingertje-Obama-groupie Francisco van Jole. Kijk maar:)

Judgement day

2008-11-03T18:50:00.009+01:00

Morgen is het zover, dan komt een eind aan een brute, uitputtende campagne die in mijn herinnering bijna 2 jaar heeft geduurd.

Een campagne die nu al historisch is te noemen: na morgen hebben de Verenigde Staten de eerste zwarte President of de eerste vrouwelijke Vice-President in haar geschiedenis.

Een prestatie waar het land en haar bevolking trots op mag zijn. Wij zijn nog niet verder gekomen dan een paar allochtone staatssecretarissen; een vrouwelijke Minister-President zie ik ook niet zo snel gebeuren.

Maar los van kleurtje of sexe: er zijn belangrijker zaken.
National Review's editors beschrijven het veel beter dan ik kan:

''The platform on which Obama is running is troubling enough. He advocates higher tax rates than any Democratic presidential candidate of the past 20 years has called for. He favors a health-care plan that would move millions of Americans from the private plans they prefer to a government system — and, in the long run, would reduce the quality and raise the cost of health care. He is more hostile to trade liberalization than any presidential nominee of either party within the last 70 years. He supports taxpayer funding of abortion. He seeks judges who “empathize” with liberal causes rather than feel themselves bound by the text of the Constitution. And with a stronger liberal base in Congress than any Democratic president has had in at least 40 years, he would have a good chance to get much of this domestic agenda accomplished.

His chief foreign-policy commitments have been to meet with America’s enemies — one could be forgiven for wondering whether he even thinks in terms of America’s having enemies — and to abandon Iraq. If he had prevailed on Iraq over the last three years, we would have lost a war that we now appear to be winning.''

En over John McCain:

''Luckily for the United States and Iraq, Senator McCain prevailed instead. He advocated the troop increase and strategic shift now known as the surge, first when other Republicans were denying the need for any change and then when they were rushing to quit the war. When President Bush came around on the need for the surge, McCain overlooked their past differences and became the policy’s most effective advocate. If we win in Iraq, McCain will deserve a good deal of the credit.

McCain has a solid record of opposing economically damaging tax increases. He has always opposed abortion. He has advanced a creative free-market health-care policy, even if he has not done much to defend it against Obama’s dishonest attacks. He is a scourge of wasteful spending and a resolute free trader. He says that he will look for judges who have demonstrated their fidelity to the Constitution as written. We have our differences with McCain, as do most conservatives, on such issues as immigration and stem cells. On each of these issues, however, Obama is at least as mistaken.

We have no doubt that if McCain is president we will find much to criticize. But we will be confident that we have the right commander-in-chief and that liberals do not have a free hand to remake our country. In this election we support Senator McCain and urge all conservatives to do so as well.''

Amen.

2008-11-03T18:41:00.004+01:00

Een paar dagen geleden schreef ik over het feestje dat de Rotterdamse Schouwburg samen met het broertje van Peter van Ingen organiseert voor President elect Barack Husein Obama.
Zie: hier.

Ik stuurde de vragen die ik stelde ook aan de PVV, TON en Leefbaar Rotterdam.

De PVV heeft niet gereageerd, verder ontving ik de volgende reacties.

Van Jan Zoet, directeur van de Rotterdamse Schouwburg, ontving ik deze mail:

''Geachte Mark Evers,

Dank voor uw belangstellende mail van woensdag 22 oktober. Met plezier beantwoord ik uw vragen, voorzover deze ter zake zijn. De kern van uw reactie is immers uw verontwaardiging over onze keuze om onze theatrale verkiezingsavond op 3 november de Obama Victory Evening te noemen. U vraagt zich af waarom er een politieke voorkeur (overigens niet van één Rotterdammer) uit de titel en opzet van de avond moet spreken en vat dit alles samen met de vraag waarom de schouwburg zich verlaagt tot dit soort linkse propaganda en laat vervolgens weten dat u sowieso tegen subsidie voor kunstinstellingen bent en veronderstelt dat deze subsidie voor middelmatige voorstellingen is bestemd.

In ieder theater van Nederland wordt, net als overigens in de bioscoop of bij de publieke omroep, avond aan avond programma's getoond waar een maatschappelijke visie aan ten grondslag ligt, soms expliciet, soms impliciet, soms conservatief en soms progressief te benoemen. Een deel van dit aanbod wordt in opdracht van fondsen of overheden gemaakt. Een ander deel kan door alleen de ticketinkomsten worden gefinancierd. In dit scala aan gesubsidieerd en niet gesubsidieerd aanbod komen alle gezindten en politieke visies aan het woord. Daar is ons subsidiesysteem op gebaseerd en heeft politiek Nederland - vrijwel - unaniem voor gekozen.

De Obama Victory night is een theatrale avond en is bewust zo genoemd, niet omdat we weten dat Obama gaat winnen (misschien wel niet), maar omdat ons het fenomeen interesseert van een gedoodverfde winnaar. Dat heeft een scherpe, theatrale kant. En van linkse propaganda is geen sprake, omdat in Nederland geen verkiezingen plaats vinden, maar in Amerika.

De directe kosten van de avond worden gefinancierd door de kassa-inkomsten.''

Met vriendelijke groet,

Jan Zoet.

_____________________________________

Jan Zoet

directeur/managing director Rotterdamse Schouwburg

Van TON kreeg ik deze reactie:

''Geachte heer Evers,Interessante kwestie. Graag wachten wij af wat de reactie van de Rotterdamse schouwburg is...''

Met vriendelijke groet,

J. Oosterbaan

(ik heb de reactie van de Rotterdamse Schouwburg doorgestuurd, benieuwd of Rita daar nog wat mee gaat doen!)

Leefbaar Rotterdam attendeerde mij op het feit dat zij al vragen aan het College hadden gesteld, en wel deze:

Verkiezingsfeest ObamaRotterdam, 23 oktober 2008

''Geacht College,
In de Rotterdamse Schouwburg worden op 4 en 5 november verkiezingsfeesten ter ere van de overwinning van Barack Obama georganiseerd. De ‘The Obama Victory Evening’ en ‘The Victory Breakfast’ worden als volgt beschreven:
“Op dinsdag 4 november viert De Rotterdamse Schouwburg de feestelijke overwinningsavond van senator Barack Obama tot president van Amerika. Journalist Francisco van Jole ontvangt gasten die hun licht laten schijnen over de gevolgen van deze verkiezing. Welk nieuw buitenlands beleid gaat Obama voeren? Hoe gaat de democratische president om met de dure erfenis van zijn voorganger? We staan rechtstreeks in verbinding met het Obamakamp aan de overkant van de oceaan. Joany Muskiet zingt liederen van Hope en Glory. Samen met het RO Theater (Jacqueline Blom), Nico Haasbroek en Mieke van der Linden belichten we het Nieuwe Amerika. De volgende volgende morgen serveert de Rotterdamse Schouwburg een stevig Amerikaans ontbijt. Dan weten we wat het gaat worden. Champagne of tranen?”

Leefbaar Rotterdam vindt het prima als uit particuliere initiatieven een bepaalde politieke voorkeur blijkt, maar zet er vraagtekens bij als het gesubsidieerde instellingen betreft. Ik wil u daarom de volgende vragen stellen:

1. Is er in het geval van ‘The Obama Victory Evening’ en ‘The Victory Breakfast’ sprake van een particulier initiatief of worden deze evenementen verzorgd door de gesubsidieerde Schouwburg en het gesubsidieerde RO Theater?
2. Mocht het zo zijn dat ‘The Obama Victory Evening’ en ‘The Victory Breakfast’ zijn georganiseerd door gesubsidieerde instellingen, wat hier dan uw mening over? Met andere woorden; bent u van mening dat middels subsidiegeld politiek georiënteerde evenementen mogen worden georganiseerd, waar een duidelijke voorkeur voor een bepaalde partij uit blijkt?
3. Welke kosten zijn gemoeid met deze Obamafeestjes en welk deel hiervan is direct of indirect afkomstig van subsidie?
4. Bent u bereid subsidie terug te vorderen als blijkt dat deze evenementen op kosten van de belastingbetaler worden georganiseerd? Zo nee, waarom niet?''

Met vriendelijke groet, Anton Molenaar

De antwoorden op deze vragen zal ik publiceren op HVV.

Qaddafi bindt in

2008-10-27T19:16:00.009+01:00

Tent-expert en woestijndictator Muammar Qaddafi is een slecht mens. Al 38 jaar bestiert hij ''zijn'' land als een gewetenloze dictator. Zijn onderdanen kennen geen vrijheid, maar angst. Angst voor de geheime dienst, angst voor marteling angst voor de gevolgen van weer een gek pan-Afrikaans, of pan-Arabisch plannetje van hun grote leider.

Maar niet alleen zijn eigen bevolking vreest de Grote Groene Leider: Qaddafi steunde tientallen jaren terroristische organisaties over de hele wereld: de RAF, de IRA, Palestijnse terreurbewegingen etc., etc.

En dat hebben we geweten. In 1986 liet hij een discotheek in West-Berlijn opblazen en in 1988 stierven meer dan 200 mensen boven Lockerbie.
En hij ging verder: hij was - vanaf de jaren negentig - druk bezig met het ontwikkelen van massavernietigingswapens.

Ik schrijf ''was''.

Want wat lees ik in National Review? Qaddafi heeft zijn programma voor het ontwikkelen van massavernietigingswapens stopgezet; hij heeft het terrorisme afgezworen en steunt geen buitenlandse terroristische groeperingen meer.

In March of 2003, he [Qaddafi] began to have serious conversations with the Americans and the British about his WMD programs

schrijft Jay Nordlinger.

En even verder:

Qaddafi also passed word to Italy's prime minister, Berlusconi: ''Tell the Americans I'll do whatever they want; I want to be spared an Afghan or Iraqi fate.''

Oooh.....daarom horen we daar niks over bij de MSM.

Francisco doet Obama

2008-10-22T21:28:00.005+02:00

Het broertje van Peter van Ingen (de onnozele, jaren zeventig kwebbelbek Francisco van Jole) heeft een overwinningsavondje voor Barack Obama georganiseerd.

Leuk.

Leuk als je dat thuis doet, leuk als je zelf de drank haalt, leuk als je zelf je vrienden uitnodigt.

Maar nee, Franco heeft de Rotterdamse Schouwburg ingehuurd voor zijn Riefenstahl avondje.

De volgende vragen heb ik aan de Rotterdamse Schouwburg gesteld:

Geachte heer, mevrouw, ik zag op de site 2525.com dat u een Obama Victory Evening organiseert.

Kunt u mij wat helderheid over de volgende punten verschaffen?

1. Door wie wordt deze avond betaald? Wat kost het in totaal?

2. Is de Rotterdamse Schouwburg een plek waar de politieke voorkeur van een Rotterdammer (i.c de broer van Peter van Ingen) publiekelijk gemaakt moet worden?

3. Bent u het met mij eens dat gemeenschapsgeld niet aan politieke propaganda besteed mag worden?

4. Waarom wordt in de aankondiging geschreven: ''De volgende volgende morgen serveert de Rotterdamse Schouwburg een stevig Amerikaans ontbijt. Dan weten we wat het gaat worden. Champagne of tranen?''

Kunt u aangeven waarom u tranen laat bij een verlies van Barack Obama? Kunt u ook aangeven waarom een Schouwburg zich tot dit soort linkse propaganda verlaagt (is het niet genoeg dat jullie subsidie voor middelmatige stukken krijgen?)

Ik zie u antwoord graag tegemoet.

met vriendelijke groet,

Mark Evers

http://www.hetvrijevolk.com/

http://www.deconservatief.blogspot.com/

Ik heb de vragen en een verzoek om een reactie ook aan de volgende politieke partijen gestuurd:

Leefbaar Rotterdam

PVV

Trots op Nederland

(en de VVD-site werkte weer eens niet!)

Close call...

2008-10-22T20:25:00.004+02:00

''WASHINGTON (AP) - The presidential race tightened after the final debate, with John McCain gaining among whites and people earning less than $50,000, according to an Associated Press-GfK poll that shows McCain and Barack Obama essentially running even among likely voters in the election homestretch.
The poll, which found Obama at 44 percent and McCain at 43 percent, supports what some Republicans and Democrats privately have said in recent days: that the race narrowed after the third debate as GOP-leaning voters drifted home to their party and McCain's "Joe the plumber" analogy struck a chord.
Three weeks ago, an AP-GfK survey found that Obama had surged to a seven-point lead over McCain, lifted by voters who thought the Democrat was better suited to lead the nation through its sudden economic crisis.
The contest is still volatile, and the split among voters is apparent less than two weeks before Election Day. ''

(from: breitbart.com)

Nog twee weken te gaan: GO McCAIN, GO!!!

Quote van de dag

2008-10-22T20:14:00.003+02:00

Van wie is deze quote?

"Approximately 80% of our air pollution stems from hydrocarbons released by vegetation, so let's not go overboard in setting and enforcing tough emission standards from man-made sources. "

Saddam Hussein en zijn terroristenvriendjes

2008-10-18T21:19:00.006+02:00

Vriend van links Nederland - Saddam Hussein - had wel degelijk banden met terroristen, zo blijkt uit een studie van de Iraqi Perspectives Project, een a-politieke onderzoeksgroep die in Irak meer dan 600.000 documenten bestudeerde die zijn gevonden sinds de val van Saddam.

Conclusie?

Saddam had veelvuldig operationeel contact met al-Qaida, de Islamtitsche Jihad, Ansar al-Islam en het leger van Mohammed in Bahrein.

Hij liet duizenden terroristen in zijn land een ''opleiding'' volgen.

Daarnaast betaalde hij de families van Palestijnse zelfmoordterroristen ''loon''.

Maar goed, dit is natuurlijk geen nieuws. Waarom ook wel? Nieuws is: HET BROEIKASEFFECT. WE MOETEN NU IETS DOEN!

Wat ik me wel afvraag: zou Harry nog steeds naar Bagdad zijn gegaan, had hij dit geweten?

Ik ben bang van wel; veel te veel lekkere wijven in Irak...

Wat je nooit hoort bij de MSM...

2008-10-17T20:40:00.002+02:00

De Roemeense regering heeft afgelopen jaar (2007) besloten om de Verenigde Staten 4 militaire bases te laten gebruiken.

De Roemeense premier zei: ''For decades Romanians had only one hope: that the American troops would come and free us from Communism. Today, Romania is no longer a victim looking for a savior, but a partner of the United Stated in the fight against terrorism.''

Wat denken ''intellectuelen'' als Pechtold, Halsema en van Bommel als ze dit lezen?

Niet veel goeds ben ik bang.

Quote van de dag

2008-10-15T20:31:00.003+02:00

Van wie is deze quote?

''Do not yield. Do not flinch. Stand up. Stand up with our President and fight. We're Americans. We're Americans, and we'll never surrender. They will.''

De 10 ergste dingen die President Osama zou doen...

2008-10-14T20:02:00.013+02:00

De lijst kan veel langer zijn, maar ik beperk me tot 10 punten, ad random gekozen:

1. Pres. Osama trekt zonder zich iets van de situatie op de grond aan te trekken alle Amerikaanse troepen terug uit Irak. Al-Qaida Irak ruikt haar kans en herstart de burgeroorlog die ze in 2007 verloren. Irak wordt het speelterrein van Iran, Hizbollah en andere terroristische clubjes (note: voor Anja Meulenbeld is dit het beste wat President Osama kan doen).

2. Hij verhoogt de belastingen op inkomen, spaargeld en investeringen en duwt de VS hard over de rand van de recessie heen. Daarna zal hij pleiten voor meer ''overheidscontrole'' omdat het kapitalisme heeft gefaald (lees ook: Ellian's blog)

3. Hij benoemt linkse, activistische rechters die de rol van de wetgevende macht zullen verkleinen en hun eigen ''beleidsmatige'' rol ten volle zullen benutten. Het einde van de trias politica.

4. Hij zal de Amerikaanse industrie onderwerpen aan imbeciele niet werkende mileumaatregelen om een onbewezen bedreiging te keren. Zie verder onder 2.

5. Hij zal voor de vorm een paar brigades naar Afghanistan sturen om bijna meteen daarna te concluderen dat de Taliban niet verslagen kan worden. Na terugtrekking van alle internationale troepen in 2010 zal Afghanistan wederom ten prooi vallen aan het terreurbewind van de baardmannen. President Osama zal wegkijken en praten over de ''echte gevaren die ons bedreigen''. Zie verder onder 4.

6. Hij zal de Born-Alive Infants Protection Act herroepen. Deze wet beschermt baby's die levend ter wereld komen na een mislukte abortus en verplicht ziekenhuizen de baby's medische zorg te geven. Toen over een soortgelijke wet in de Senaat van Illinois werd gestemd stemde Obama tegen.

7. Hij zal weigeren om kerncentrales te bouwen maar eisen dat Amerikanen de banden van hun auto's beter oppompen, om zo ''energy independence'' te bereiken.

8. Hij maakt een eind aan ''free-trade agreements''. TIjdens de campagne wilde hij NAFTA openbreken en te pas en te onpas kwebbelt hij over ''milieustandaarden'' en ''arbeidsomstandigheden''. In gewoon Nederlands: vrijhandel is uit, protectionisme is terug.

9. Hij nationaliseert de gezondheidszorg van de Verenigde Staten langs dezelfde lijnen als de Britten dat hebben gedaan met hun National Health Service. Wat betekent dat? Je krijgt geen toegang tot zorg, maar toegang tot een wachtlijst.

10. Hij zal thee drinken met Pres. Ahmadinejad van Iran en chairman Kim Jong-Il van Noord-Korea. Ze zullen hem geruststellen, ze streven niets anders na dan vrede en welvaart. Natuurlijk willen ze geen kernwapens ontwikkelen, waarom zouden ze. Goeie betrekkingen met Amerika en de rest van de wereld willen ze, vrijheid, liefde en gelijkheid, niks anders. En President Osama zal hen geloven en de sancties opheffen, en de militair-economische druk wegnemen en met Pres. Ahmadinejad en chairman Kim in de Rozentuin van het Witte Huis verschijnen om de hernieuwde vriendschap tussen deze broedervolken te bevestigen. En Amerika en Europa zijn verheugd, want de dreiging is weg, de oorlog komt niet, we kunnen rustig gaan slapen, peace for our time, alles is veilig....

En dan, niet lang daarna,....is het sprookje......over.

De beste vriend van Barack Osama

2008-10-09T20:25:00.000+02:00

Jesus, dank U voor het Kruis

2008-10-07T22:05:00.001+02:00

WTF is Peter Breedveld?

2008-10-07T21:47:00.004+02:00

Ik werd door een lezer van hetvrijevolk geattendeerd op een reactie van Peter Breedveld die hij op zijn eigen website had geplaatst. Die ging een beetje van ''hetvrijevolk is slecht, vuil nazituig, de eerste rechtse moord komt er aan, leve mijn website en leve de Islam''.

Wat is dat voor een zuchtmuts dacht ik en ging eens googlen. Bleek die lieve man met zijn website gewoon als link op mijn site te staan....Best een leuke site overigens.

Toch eens verder neuzen dacht ik.
Peter Breedveld schijnt ruzie met de hele wereld te hebben en dat heel stoer te vinden. Verder heb ik niet veel over hem kunnen vinden. Hij heeft het wel heel druk, want hij schrijft - onder meer dan tien pseudoniemen - alle reacties op zijn eigen site.
Lijkt me best vermoeiend, zoveel persoonlijkheden.
Schizofrenie is een ziekte waar wel eens wat meer aandacht voor mag komen, want leuk is het niet om het te hebben - en om in de omgeving van iemand te verkeren die het heeft is ook geen lolletje.

Dus laten we -schrijvers van HVV - mild zijn voor deze zieke man.
Hij ontwikkelt vast nog wel een persoonlijkheid die positief denkt over HVV...

Barack Obama schoffeert troepen

2008-10-07T21:44:00.004+02:00

Waarom Arnold Karskens de doodstraf verdient

2008-09-29T20:56:00.004+02:00

Naar aanleiding van mijn vorige artikel kreeg ik wat verontruste reacties.
Wenste ik echt verslaggever Arnold Karskens dood?

Was ik soms niet meer voor vrijheid van meningsuiting?

Ik was toch geen rechtse variant van Francisco van Jole geworden?!?

Mijn lezers wil ik geruststellen: het debiele broertje van Peter van Ingen die alle (rechtse!) meningen die hem onwelgevallig zijn wil verbieden is niet mijn grote voorbeeld.

Maar een serieus gesprek over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting in oorlogstijd lijkt me wel op zijn plaats.

Collega-schrijver Lodewijk Nasser opinieert: ''Je bent in mijn ogen dan ook een echte patriot als je tegen de stroming op durft te zwemmen, met afwijkende maar goed onderbouwde punten.'' En: ''Een kritische pers is een essentiële voorwaarde voor het floreren van de open samenleving, omdat zij meestal als eerste misstanden aan de kaak stelt aan een groot publiek.''

Nu is die laatste zin nogal koddig omdat de Nederlandse pers maar in een ding goed is en dat is het verbergen van misstanden voor het grote publiek (het drama van de multiculturele samenleving, de zogenaamde vredelievendheid van de Islam, het niet relevant zijn van de pijp-affaire van wethouder Depla; de lijst kan tamelijk lang worden).

Maar Lodewijk Nasser heeft natuurlijk een punt: een vrije kritische pers (en onder pers versta ik ook bloggers zoals wij) vervult een essentiele taak in een liberale democratie als de onze.

Maar heeft die vrijheid dan geen grenzen?

Ja, natuurlijk heeft zij die: aanzetten tot haat is strafbaar (artikel 137 Sr).

Dat artikel wordt tegenwoordig vooral gebruikt door haatzaaiende moslims, die willen dat hun eigen godsdienst buiten iedere vorm van kritiek valt.

En de vrijheid van meningsuiting wordt ook begrensd door belangen van nationale veiligheid.

Nu mogen linkse ''intellectuelen'' als Karskens denken dat de nationale veiligheid niet in het geding is wanneer hij met z'n zweetkop loopt mee te huilen met een Taliban-terrorist die een tikje op zijn been heeft gehad, maar niets is minder waar.

Het consequent in opspraak brengen van de inzet van ISAF troepen in Afghanistan, het continue in twijfel trekken van de acties van onze eigen soldaten en het meejanken met Taliban-aanhangers die een tikkie op de wang hebben gehad, heeft zijn effect op de nationale veiligheid van Nederland.

Waarom?

Heel simpel: we zijn in oorlog.

Links Nederland mag het allemaal anders zien (Femke is in oorlog met de overconsumptie, Alexander is in oorlog met het broeikaseffect en Harry B. is in oorlog met Amerika) maar Nederland is - net als de rest van het vrije Westen - in oorlog met de radicale Islam.

Die oorlog wordt onder andere in Afghanistan uitgevochten.

Wanneer Karskens dus op tv loopt te blaten dat het allemaal niet mooi is wat Nederland doet en dat het voor die Afghanen niet fijn is vervang dan het woord Afghanen eens door SS-ers en kijk dan eens hoe dat voelt.

Kunt u zich voorstellen dat een Nederlandse journalist in de Tweede Wereldoorlog naar Duitsland reist en daar gaat filmen hoe lullig de geallieerden tegen de Nazi's doen? En dat die journalist dan van Nederland de prijs voor de vrede krijgt?

Nee? Ik ook niet.

En laten we wel wezen: de impact van de media op de uitkomst van een oorlog valt niet te verwaarlozen. In Vietnam wonnen de Amerikanen alle veldslagen, maar verloren zij de oorlog. Zoals de Noord-Vietnamese Generaal Vo Nguyen Giap verklaarde: ''But we were elated to notice your media was definitely helping us. They were causing more disruption in America than we could in the battlefields. We were ready to surrender. You had won!''

En zo gaat het dus voort: Nederlandse mannen en vrouwen vechten voor de vrijheid van Afghanen en Nederlanders, en Nederlandse journalisten krijgen prijsjes en hulde voor hun ''kritische beschouwingen''.

Niks kritisch. Landverraad.

En op landverraad staat voor mij maar een straf: de doodstraf.

Landverrader Arnold Karskens krijgt prijsje

2008-09-29T20:18:00.005+02:00

Het moet niet gekker worden, dacht ik, toen ik op de radio hoorde dat in Rotterdam de SP, GroenLinks en ''een aanzienlijk aantal van de'' PvdA-raadsleden, graag zoete broodjes wil gaan bakken met Hamas door een stedenband met Gaza aan te gaan (is Gaza een stad?).

Maar het kan erger: landverrader en luie nep-intellectueel Arnold Karskens heeft de prijs voor ''Journalist voor de vrede 2008'' gekregen.

Deze ''prijs'' wordt ieder jaar uitgereikt door het Humanistisch Vredesberaad.

De hoofddoelstelling van het HVB is:

''aandacht voor humanistische aspecten van vredesopvoedingen vorming geeft geweldloze conflicthantering de hoogst mogelijke prioriteit;samenwerking met andere vredesorganisaties bij acties, debatten en publicaties maatschappelijk en politieke stellingname.''

Nou, niet lullig doen over het gebrekkige Nederlands. Maar dit is toch een hele foute jaren zeventig club die het niet verdient om zonder tegenwoord haar gif in onze natie te spuiten?

''Geweldloze conflicthantering''? Ga lekker met de Taliban praten!

En in welk opzicht heeft winnares Anja Meulenbelt (2004) zich ingezet voor de vrede? Ze heeft zich ingezet voor de vernietiging van Israel en, als dat gebeurd is, heb je inderdaad een soort van vrede in het Midden-Oosten (als je die laatste lastige Joden tenminste weet weg te werken).

En wat heeft Arnold Karskens gedaan, behalve consequent onze militaire inspanning in Afghanistan ondermijnen? Waarom krijgen mensen die vaak ''vrede'' roepen een prijs voor de vrede terwijl ze niks voor de vrede hebben bewerkstelligd.

Het enige dat Arnold heeft gedaan is zijn vadsige kop te pas en -vooral- te onpas op tv laten zien (''de oorlog is slecht, de Taliban is goed, dood aan Amerika'')

Vrede? Nee daar heeft Arnold niks mee te maken. Egocentrische eigengeilerij wel.

En wat zegt deze kwibus in reactie op een deel van het juryrapport: Als een van de weinigen herinnert hij ons er consequent aan dat in een oorlogsgebied elke om het leven gebrachte inwoner van dat gebied niet minder tragisch is dan een gesneuvelde Nederlander of Amerikaan.’ Karkens blogt: ‘Precies uit het hart gegrepen, want zo denk ik er echt over.’

Dus: een gesneuvelde Taliban-terrorist is evenveel waard als een Nederlandse soldaat?

Staat dat er nou echt? Volgens mij wel.

En moet deze man niet gewoon voor hoogverraad worden vervolgd en worden opgehangen?

Ik denk van wel.

Weg met koeienmelk!

2008-09-24T20:04:00.004+02:00

Marianne Thieme mag een mal wijf zijn, de PETA is nog veel erger.

In een brief aan de oprichters van Ben&Jerry's vraagt PETA of de heren voor hun ijsjes alsjeblieft ''mensenmelk willen gebruiken in plaats van koeienmelk'', om zo ''het leed van de vele koeien en hun kalfjes te verzachten.''

U gelooft het niet?

Kijk maar.

Wordt Amerika socialistisch?

2008-09-23T20:32:00.003+02:00

Het ingrijpen van de federale overheid van de VS om de kredietcrisis te ''bezweren'' lokt niet alleen bewondering uit:

Bush: U.S. Citizens to Welcome Our 51 State

Posted using ShareThis

Quote van de dag

2008-09-23T20:26:00.001+02:00

Van wie is deze quote?

“There is all the difference in the world between treating people equally and attempting to make them equal.”

Tamelijk hilarisch

2008-09-23T20:10:00.002+02:00

Time for Some Campaignin' Funny Jokes at JibJab

2008-09-18T19:55:00.005+02:00

Dit is Wilko Terwijn.

Wilko is een ongetalenteerde blaataap. Hij noemt zichzelf ''stand-up comedian''.

Wilko heeft een column op BNR-nieuwsradio. Daar mag hij lekker schreeuwen en schelden.

Wilko heeft ook een wikipedia-pagina. Alhoewel: had een Wikipedia-pagina, want Wikipedia heeft zijn pagina geband omdat Wilko de pagina gebruikte ''als uithangbord voor je eigen vermeende belangrijkheid''. Wilko is niet alleen talentloos, maar ook een beetje dom.

Een paar dagen geleden hoorde ik zijn column en die wil ik u niet onthouden:http://www.bnr.nl/static/jspx/play.jspx?datum=15/09/2008&tijd=18:41:00&lengte=15&titel=Titel(start na 15 seconden)

Ach, ach. Je zou toch bijna vergeten dat rechtse mensen haat en nijd prediken en linkse mensen alleen maar liefdevol en genuanceerd zijn...misschien heeft Wilko die les op mediatraining een beetje gemist.

Los van de inhoudelijke onnozelheid (Sarah Palin is niet corrupt, maar vocht - succesvol - tegen corruptie) is de valsheid en platvloersheid van de ''column'' shockerend.

Als ik net zo'n gemene vuilbek als Wilko zou hebben zou ik zoiets als dit kunnen zeggen:

''Wilko Terwijn is -vrij naar Bart-Jan Spruijt - een vadsige mongloide talentloze grootbek. Iedere ''show'' moet hij harder gillen omdat hij anders geen aandacht krijgt. Hij is seksueel enorm gefrustreerd omdat de enige vrouwen die met hem naar bed willen zwakzinnigen zijn die hij eerst nog moet volgieten met breezertjes. Dat komt omdat hij er uit ziet als een zwanger varken. Zijn hele familie ziet er trouwens zo uit: zijn zus is de lelijkste hoer van Amsterdam en zijn vader is een kwijlende malloot die al zijn hele leven een uitkering krijgt omdat hij en te dom, en te lui is om te werken. Zijn moeder kent Rob Oudkerk van binnen en van buiten. Wilko heeft een hekel aan het leger dus ik hoop dat - als de tijd daar is dat de moslims Europa hebben ingenomen - de Sultan van Amsterdam mij het morbide genoegen schenkt dat hij zich eerst aan de familie Terwijn vergrijpt en dat Wilko moet toekijken voor hij zelf het zwaard der genade in zijn varkensnek mag voelen. Ik ben principieel tegen abortus, maar ik geloof dat God het mij zal vergeven dat ik toch een beetje baal dat er 35 jaar geleden door Pa en Ma Terwijn niet de keuze is gemaakt om het mongooltje dat zij lieten leven, te aborteren.''

Maar dat doe ik niet. Ik denk het alleen maar.

Religie van vrede...

2008-09-18T19:55:00.004+02:00

De doodskist van Salman Rushdie wordt neergezet tijdens de ''International Exhibition of the Koran'' in Teheran. Achter de man staat de doodskist van Israel.

Schotland

2008-09-12T20:08:00.009+02:00

Precies 10 jaar geleden was ik voor het eerst en - tot nu toe - voor het laatst in Schotland. Bijft voor altijd in mijn top 3 vakantiebestemmingen staan.

Skye

Ullapool

Sandwood Beach (alleen te voet te bereiken na een wandeling van 2-3 uur)

Scourie

Opdat wij nooit vergeten...

2008-09-10T21:25:00.011+02:00

Het tweede vliegtuig vliegt in het WTC.

Brandweerlieden zetten de stars and stripes neer op ground zero.

De eerste officiële gewonde van 9-11 wordt afgevoerd (dank voor de correctie).

Een zakenman steekt Wall street over.

Aanhangers van de religie van vrede hebben een feestje.

Femke Halsema snapt er nog steeds niets van

2008-09-08T19:52:00.005+02:00

In een tamelijk walgelijk stukje op haar blog verhaalt moslimknuffelaar Femke Halsema over haar recente bezoek aan Uruzgan.

Op een misse manier -die Femke waarschijnlijk heeft afgekeken van de Defeaticrats in de VS - huichelt ze: tegen de missie maar voor de militairen te zijn (zoiets als: tegen Israël, maar voor de Joden).

Het logje is een droevige herhaling van platitudes en onwaarheden waarvan links ''intellectueel'' Nederland zich al decennia lang bedient: ''vechten is niet goed'', ''als wij terroristen doden, kweken we weer nieuw terroristen'', ''wat Amerika doet is net zo erg als de Taliban'' en als klap op de vuurpeil die grote leugen: '''de steun van de bevolking voor ISAF neemt af."

Dat laatste is op zichzelf wel interessant: zou Femke voor de missie zijn als de Afghanen voor waren? In 2005 en 2006 was die steun in ieder geval nog erg sterk.
En was Femke toen voor de missie? Nee.

En wat zei President Karzai (dat is, Femke, de democratisch gekozen President van Afghanistan) in januari in Davos? Zei hij: minder troepen, meer praten, meer toegeven aan de Taliban? Nee.

"I believe there has to be a bigger effort, a more robust effort concentrated on the right objective."

En over de algehele situatie zei hij: "And actually, the parts of the country that are not good are shrinking in size, and the parts that are getting better and better are expanding in size, so the overall situation in the country is a most definite improvement."

En over de -volgens Halsema - gehate Amerikanen zei hij: "The truth is that without the United States in Afghanistan, Afghanistan would be a very poor, miserable country, occupied by neighbors and al Qaeda and terrorists."

Nu, feiten zijn voor linkse politici natuurlijk nooit erg relevant als ze in de weg staan van politiek-ideologische principes, dus verwacht niet dat GroenLinks zich hier iets van aantrekt.
In de wereld van Halsema gaat het ook niet om de Afghanen (linkse mensen hebben een uitermate abstract gevoel voor solidariteit), maar om het gelijk van het pacifisme.

Slaap lekker Femke.

quote van de dag

2008-09-06T21:39:00.007+02:00

Van wie is deze quote?

''It's about time law enforcement got as organized as organized crime.''

Groots

2008-09-05T19:54:00.006+02:00

Ze deed het....geweldig.

Paul Lieben ook verliefd op Senator Osama

2008-09-03T14:43:00.002+02:00

Is de VVD nog rechts?

Rutte die op de ecotour gaat en Paul Lieben, de doorgaans prettig rechtse blogger van Elsevier die schrijft dat hij ''naar Obama neigt''.

Game, set, match

2008-09-02T20:42:00.006+02:00

Sarah Palin wordt de eerste vrouwelijke Vice-President van de Verenigde Staten.

Voor wie er nog aan twijfelde na het Saddelback interview: na afgelopen vrijdag hoeft dat niet meer: John McCain gaat Barack Hussein Osama glansrijk verslaan.

Waarom?
Omdat McCain zich weer eens van zijn beste kant heeft laten zien. Hij had, veilig, voor Tim Pawlenty kunnen kiezen, of Tom Ridge.
Maar hij koos voor een ''red-blooded conservative'', een moeder van 5 kinderen, lid van de vakbond, hertenjager en bestrijder van corruptie in haar ''home-state'' Alaska.

Awel, bekijk de video's maar en oordeel zelf...

Ik ben de Messias

2008-09-02T20:23:00.003+02:00

Pat Condell...

2008-09-01T19:32:00.004+02:00

Pat Condell is een van de grappigste, moedigste, consequentste verdedigers van het vrije woord.
Dit is een van zijn betere video's.

Saddleback is het Waterloo van Senator Osama

2008-08-26T21:47:00.007+02:00

Wanneer President McCain in januari 2009 het Witte Huis betreedt zal hij ongetwijfeld onthouden dat hij dat genoegen te danken heeft aan zijn briljante optreden tijdens het Saddleback Civil Forum op 16 augustus 2008.

Uiteraard heeft het Saddleback interview met Barack Hussein Osama en John McCain in de MSM geen aandacht gekregen (dat kwam, voor wie het nog niet begreep, omdat Senator Osama een smadelijke nederlaag heeft geleden).

Dominee Rick Warren stelde beide kandidaten een uur lang dezelfde vragen, om de beurt. Eerst was Osama aan zet, daarna McCain. De vragen gingen over: leiderschap, moraal, het kwaad, abortus en nog veel meer onderwerpen die duidelijk boven de ‘’pay grade’’ van Osama waren.

McCain was sober, nuchter, ironisch en eerlijk. Osama was gelikt, gemaakt, genuanceerd en vaag.

Op de vraag wanneer baby’s mensenrechten krijgen antwoordde McCain: bij de bevruchting en antwoordde Osama: dat weet ik niet (hij deed er 5 minuten over, maar dit is de samenvatting).

Zonder twijfel is het ‘’genunanceerde’’ antwoord van Osama precies hetgene wat racisten als Prem Radhadinges en die andere 19 NOS/NPS hoernalisten die in Denver rondlopen zo geweldig vinden aan de junior senator van Illinois: vaag, onduidelijk, zonder moraal en zonder kritiek. Wat wil je als linkse liberaal nog meer?

Maar, Osama heeft geen kans. Deze avond is het begin van de onstuitbare opmars van het fatsoen, van de bescheidenheid, van het geloof in a cause greater than yourself.

John McCain heeft niet alleen die avond gewonnen, maar het Presidentschap van de Verenigde Staten, en God zij dank daarvoor.

Bart-Jan Spruyt heeft het mis

2008-08-10T21:04:00.005+02:00

Er is tegenwoordig geen enkele zelfbenoemde conservatief die niet vrolijk tegen de schenen van presidentskandidaat John McCain schopt.
Bart-Jan Spruyt – held van conservatief Nederland en sinds kort toegetreden tot de journalistieke hemel van Elsevier weekblad – papegaait in een tweetal artikelen braaf na wat hem door National Review en Ann Coulter wordt opgedragen: John McCain is een crypto socialist die de grenzen wil opgooien voor hordes Mexicanen, belastingen wil verhogen en links-liberale rechters wil nomineren voor het Hooggerechtshof. Obama is nog net een graadje erger dus laten we dan ‘’alsjeblieft maar’’ voor McCain kiezen. Alhoewel Spruyt er meteen aan toevoegt dat het misschien beter is voor de Republikeinen om te verliezen zodat zij zich weer kunnen: ‘’heroriënteren op hun politiek-filosofische wortels.’’

En waar op de planeet Mars woon je ook alweer Bart-Jan?
Is er op Mars ook een oorlog in Irak en Afghanistan gaande? Of is klimaatverandering het item in je kiesdistrict Hellas Planitia?

John McCain heeft een rating van 82,3% van de American Conservative Union (ter vergelijking, Barack Hussein Osama heeft een rating van 8%, Coulter’s babe Hilary: 9 %).
Sommige analisten zouden in staat zijn om hieruit op te maken dat er een wezenlijk verschil zit tussen de opvattingen van de kandidaten, maar niet Bart-Jan die vindt dat de Republikeinen zich moeten bezinnen op een aantal ‘’wortels’’.
Beste Bart-Jan: daar hebben we de tijd niet voor. We zijn in oorlog. En die oorlog moeten we winnen willen we de vrijheid die wij hebben gekregen kunnen doorgeven aan onze kinderen. Barack Hussein Osama zal die vrijheid verkwanselen. Niet omdat hij niet in vrijheid gelooft, maar omdat hij denkt dat thee drinken met dictators beter is dan het bombarderen van dictators. Hij is de Cohen van Amerika en – net als Cohen – doet hij het goed in ‘’intellectuele’’ kringen, maar is hij levensgevaarlijk voor – uiteindelijk – iedereen die vrijheid omarmt.
Maar genoeg over Osama, laten we het hebben over McCain.

Wat heb je tegen die man?

McCain stemde voor de benoeming van rechter Roberts en Alito, heeft nooit voor een belastingverhoging gestemd, is zijn hele leven tegen abortus geweest en heeft meer dan welke andere Republikeinse kandidaat bewezen het een en ander te weten over buitenlands beleid.

Vergelijk dat eens met de ongekroonde Messias van het conservatisme: Ronald Reagan.

‘’Federal government expanded on his watch. The conservative desire to outlaw abortion was never seriously pursued. Reagan broke with the hardliners in his administration and compromised with the Soviets on arms control. His assault on entitlements never materialized; instead he saved Social Security in 1983. And he repeatedly ignored the fundamental conservative dogma that taxes should never be raised.’’

En los daarvan, Ronald Reagan wist niks van buitenlandse zaken (net zo min als George W. Bush overigens), en wie benoemde er ook alweer die gezellige liberaal in conservatieve kleren Sandra Day O'Connor voor het Hooggerechtshof?

Je zegt dat je een enthousiast aanhanger van Dubya bent, maar wie heeft er het meest dure overheidsprogramma sinds President Johnson gelanceerd? Bush (de: Medicare presciption drug act).
Wie zegt dat hij dat programma wil kortwieken? McCain. Wie wil het uitbreiden? Senator Husein.
Wie was er verantwoordelijk voor de catastrofale strategie in Irak tot 2006? Rumsfeld en Bush.
Wie zei er vanaf het begin af aan dat er meer troepen naar Irak moesten? McCain.
Wie was/is/zal tegen de ‘’surge’’ zijn? Senator Hussein.

McCain was voor ‘’the surge’’ toen het begrip nog niet eens uitgevonden was en iedereen (veel Republikeinen incluis) er van overtuigd was dat de Irak-oorlog verloren was. McCain voerde tijdens de voorverkiezingen campagne voor 1 ½ boer en een paard, maar bleef koppig aan zijn verhaal vasthouden: Irak mag niet verloren gaan, we hebben meer troepen nodig.

En jij twijfelt aan deze man?

Perfect is de vijand van het goede, en McCain is niet perfect. Maar hij is meer dan goed, beter dan uitstekend zelfs. Dat zou voor iedere vrijheidslievende conservatief meer dan voldoende mogen zijn.
Waar blijft je enthousiaste steun Bart-Jan?

De krenterigheid van Senator Osama

2008-04-13T20:26:00.004+02:00

Barack Hussein Osama -De Gezalfde- is een krent.

De Senator uit Illinois die weinig meer in zijn leven heeft gepresteerd dan zwart zijn is geen gulle gever.

In de periode 2000 tot en met 2004 gaf de familie Osama minder dan 1% van haar bruto inkomen aan het goede doel.

Verdienden de Osama’s dan heel weinig?Ach, weinig is relatief, in diezelfde periode had de familie Osama een inkomen van ongeveer $244,000 (ruim € 155.000 in 2008). De Osama’s waren niet arm, maar wel….eeuh….zuinig.

Toen Senator Osama besloot dat hij President wilde worden, ging het percentage dat hij en zijn vrouw aan goede doelen gaven omhoog naar 5% in 2005 en 6% in 2006 (ondertussen was hun inkomen tot boven $1.000.000 gestegen, ruim € 636,416).

Laten we dat eens vergelijken met de giften van Vice-president Dick Cheney - beter bekend als: de reïncarnatie van Satan - en zijn vrouw Lynn Cheney. In 2006 gaven de Cheney’s 78%, nee daar staat geen 7,8% maar 78%, van hun inkomen weg aan goede doelen.

78 keer meer dan de Osama’s in 2001 en 13 keer zoveel als in 2006.
Cijfers liegen niet: Osama is een krent en de Cheney’s zijn een vrijgevige familie.

Ik heb hier nogal weinig over gehoord in de vaderlandse pers, hoe zou dat nou komen? Heeft dat misschien te maken met het feit dat Senator Osama al bij leven heilig is verklaard en Dick Cheney, eeuh…niet?
En als het nou andersom was geweest, hadden we het dan ook niet gehoord?

Het verbaast me overigens niks. Linkse mensen kletsen veel over vrijgevigheid, maar bedoelen daar vooral mee dat de overheid veel geld moet weggeven, niet zij zelf.
Rechtse mensen mogen dan door de politiek-culturele elite voor gemene kapitalistische uitzuigers worden uitgemaakt, als het gaat om de persoonlijke verantwoordelijkheid om je in te zetten voor je medemens laat links het afweten en betaalt rechts de rekening.

Arthur Brooks deed onderzoek naar de vrijgevigheid van de Amerikanen (waar Europeanen sowieso een puntje aan kunnen zuigen):
‘’The conventional wisdom runs like this: Liberals are charitable because they advocate government redistribution of money in the name of social justice; conservatives are uncharitable because they oppose these policies. But note the sleight of hand: Government spending, according to this logic, is a form of charity.’’

Vervolgens legt Brooks aan de hand van een veelvoud aan statistieken uit, dat conservatieve, religieuze Amerikanen veel, en veel, en veel meer aan goede doelen geven dan linkse liberalen:
‘’The data tell us that the conventional wisdom is dead wrong. In most ways, political conservatives are not personally less charitable than political liberals—they are more so.’’

Maar, hoe zit dat dan met onze toekomst, onze prachtige, progressieve jeugd?
Surely, is de linkse bloesem van de natie vrijgeviger dan de conservatieve?
Nope:

‘’But young liberals—perhaps the most vocally dissatisfied political constituency in America today—are one of the least generous demographic groups out there. In 2004, self-described liberals younger than thirty belonged to one-third fewer organizations in their communities than young conservatives. In 2002, they were 12 percent less likely to give money to charities, and one-third less likely to give blood. Liberal young Americans in 2004 were also significantly less likely than the young conservatives to express a willingness to sacrifice for their loved ones: A lower percentage said they would prefer to suffer than let a loved one suffer, that they are not happy unless the loved one is happy, or that they would sacrifice their own wishes for those they love.’’

Dan moet dat toch allemaal wel iets met rijkdom te maken hebben hoor ik de –nu bijna hysterische- Mao Marijnissen’s, Pechtold’s en Halsema’s denken.

Maar nee:
‘’The American working poor are, relative to their income, some of the most generous people in America today. The nonworking poor, however—those on public assistance instead of earning low wages—give at lower levels than any other group. In other words, poverty does not discourage charity in America, but welfare does.’’

Werk, een gezin, geloof in God: het is voldoende om een genereus leven te leiden.
Maar: een uitkering, vrije seks en een geloof in een hedonistisch recht op ultiem plezier ‘’nu en onmiddellijk’’ …en je bent een krenterige eikel.

Heeft het dan iets te maken met het feit dat linkse mensen misschien niet zoveel geld weggeven, maar gewoon veel meer vrijwilligerswerk doen?
Nee, Femke, Mao, Wouter, Alexander…dat heeft het niet:

‘’People living in conservative states volunteer more than people in liberal states. In 2003, the residents of the top five “Bush states” were 51 percent more likely to volunteer than those of the bottom five, and they volunteered an average of 12 percent more total hours each year.’’

Is er in Nederland wel eens onderzoek gedaan naar deze cijfers?
Ik heb het niet kunnen vinden, maar ik maak me sterk dat arme rechtse Nederlanders procentueel meer weggeven aan goede doelen, dan rijke linkse - zichzelf moreel superieur wanende - grachtengordelkletskousen.
En ik denk ook dat rechtse mensen meer vrijwilligerswerk doen dan linkse mensen.

Wat maar weer bewijst dat een samenleving van zelfstandige, verantwoordelijke burgers, meer goedheid genereert dan een samenleving gebaseerd op een door de overheid gereguleerde herverdeling van inkomen.

Kamerlid Tofu Dibi...

2008-03-05T20:59:00.006+01:00

is weer bezig.

Eerder liep het huisterroristje van de Walvissenpartij mee met een demonstratie van de Internationale Socialisten tegen de grote Satan: Adolf Wilders.

Kent u de Internationale Socialisten? Beetje Palestinasjaaltjes dragende krakers die tegen geweld zijn, behalve als het tegen rechtse mensen is, of de politie, of de ME, of boeren die nertsen fokken. Zijn tegen oorlog, kapitalisme, Amerika, de G-8, G-7, what have you.

Ze zijn ook trotskistisch en streven ''arbeidersmacht'' na.

Kortom: staatsgevaarlijke gekken. En daar loopt een Kamerlid van een, naar zeggen van de fractievoorzitter, vrijzinnige partij hand in hand mee over de dam...

Maar nu maakt Tofu het nog wat leuker. Lange Frans heeft een leuke plaat uitgebracht: Kamervragen. Heeft iets te maken met Bush, wereldheerschappij, Irak, olie en de CIA. En da-kan-nie. Is Zapruder-doofpot.

Dus heeft Tofu Kamervragen gesteld...Kan-ie nog erger?

Lachen met God

2007-10-29T21:20:00.001+01:00

Voor de serieuze, zoekende ziel is er natuurlijk het meesterwerk van C.S. Lewis, Mere Christianity, maar voor wie een iets luchtiger boek wil lezen (en zelfs af en toe moet lachen, wie zegt dat God geen gevoel voor humor heeft), bestel dan Erix Metaxis kleine meesterwerk ''Everything you always wanted to know about God (but were to afraid to ask)''.

Handschoenen af! Amerika moet ophouden als een elitaire yup te vechten

2007-10-17T16:46:00.001+02:00

Amerika is het machtigste land ter wereld, maar gedraagt zich als een bedeesd schoolmeisje dat in de hoek wordt gezet door zogenaamd ''moreel superieuren''. Die superieuren zijn meestal: Europeanen, journalisten, VN-medewerkers en natuurlijk alle machthebbers van alle dictaturen op aarde die een meer dan gewillig oor krijgen bij het parlementair journaille.
De Verenigde Staten kan zich die luie luxe niet permiteren en moet ophouden zichzelf, haar cultuur en haar toekomstvisie te relativeren ten faveure van de goedkeuring van de linkse elite.
We zijn in oorlog met een bevolkingsgroep die zich niets aantrekt van welke morele conventie dan ook. Religieuze fanatici die niets anders willen dan het omverwerpen van de Westerse liberale democratie en die zich, in tegenstelling tot de VS, echt niet zullen laten tegenhouden door resoluties van de Verenigde Naties of hulpverleningspaketten van de Europese Unie. Amerika moet, net als vroegere hyperpowers, haar macht doen gelden op het wereldtoneel en zich niet laten beknotten door de linkse media, de VN, de EU, of welke andere supra-nationale organisatie ook. Kort gezegd: Amerika moet leren om als een vent te vechten en niet als een multiculturele welzijnswerker.
Tien tips om dat te bereiken:
1. Bombardeer Iran volledig plat. Iran lacht zich twintig keer de ziekte als het met de Europese Unie aan tafel schuift. President Ahmadinejad laat zich niet verleiden door een nog mooier pakket aan economische capitulaties van het Westen. Het sterkt hem in het gevoel dat het Westen lui en verwijfd is.
2. Gooi een atoombom op Saoedi-Arabië en vervang het prinsen-regime door Amerikaanse gouverneurs van het kaliber Schwarzenneger.
3. Gooi meerdere atoombommen op China en bevrijdt het land van haar huidige machtshebbers. China wordt het probleem van de 21-ste eeuw. Dictatoriaal, expansie-belust, ondemocratisch, China heeft het allemaal. Het Chinese regime is vast van plan om Taiwan in te lijven, Tibet tot in de eeuwigheid in de tang te houden en haar economische macht te gebruiken om haar politieke macht te vergroten. Onacceptabel voor het Westen.
4. Stuur elite-troepen naar Libie om Ghadaffi om te leggen. Ghadaffi is direct verantwoordelijk voor het opblazen van PAN AM vlucht 103 bij Lockerbie in 1988. Hij is een terrorist, en terroristen verdienen de dood.
5. Steun een interventie van het Turkse leger om de seculiere staat te waarborgen. President Gül is een wolf in schaapskleren.
6. Stap uit de NAVO en de Verenigde Naties. Transnationale allianties hebben of als doel om of Amerika's macht te beperken, of om de kosten voor hun eigen verdediging af te wentelen op de VS. Amerika heeft niets te zoeken in dit soort post-moderne allianties.
7. Bombardeer de gehele Pakistaan-Afghaanse grens-regio kapot. Osama Bin Laden, de held van progressief Nederland, houdt zich ergens in de bergen verscholen. De mensen die er wonen gedogen en ondersteunen zijn voortbestaan. Geen enkele reden om gevoelig te doen over ''burgerslachtoffers''
8. Als Poetin niet inbindt, stuur hem dan naar zijn Schepper. We hebben steeds meer last van hem, en steeds minder lol. Dat is niet in ons belang.
9. Stuur een divisie mariniers naar Libanon om de regering te ondersteunen en islamitische elemeten te vernietigen. En als je er toch bent, bombardeer dan het Syrische leger op rustige momenten.
10. Vernietig de hoofdkwartieren van de SP, GroenLinks, Dhimmi-66 en de PvdA. Aan capitulatiewezels heb je niks.

Preventie is OK.....behalve als het om Iran gaat

2007-09-29T21:48:00.000+02:00

Ik las het maoblog van Harry-the groper-van Bommel een tijdje geleden, en het blijkt dat hij behalve van mooie vrouwen en drank ook verstand heeft van de aanpak van terrorisme.

Lees even mee:
‘’…We zijn verzeild geraakt in een permanente ‘oorlog tegen het terrorisme’ die in de praktijk weinig effectief lijkt. De aanslagen zijn na 11 september 2001 doorgegaan en Afghanistan en Irak zijn veranderd in een chaos. Als het de bedoeling was van Osama Bin Laden om de angst voor elkaar en de tegenstellingen in de wereld te vergroten, dan is hij daar uitermate goed in geslaagd. Voor mij staat wel vast dat de ‘oorlog tegen het terrorisme’ zoals die in Afghanistan en Irak wordt gevoerd contraproductief is. Met dit grootschalige geweld bestrijd je het terrorisme niet. Je vergroot eerder de voedingsbodem ervoor. Je brengt een land geen democratie en vooruitgang door het falende bewind weg te bombarderen en het vervolgens te bezetten. Veel zinniger is het om te streven naar geleidelijke verandering door dialoog, hulp aan de oppositie en non-gouvernementele organisaties en waar redelijkerwijs mogelijk ontwikkelingshulp.’’

Is dat niet schattig? Ontwikkelingshulp aan de Taliban, een dialoog met Osama Bin Laden (die weet natuurlijk net als Harry het nodige over het vernederen van vrouwen!), maar vooral niet: vechten!!
De dialoog, voorkomen, praten, compromissen sluiten, een beetje meebewegen, preventie….het zijn magische toverwoorden voor de linkse mensch.

Wat is preventie? Preventie is een onuitputtelijke stoet aan hulpverleners, welzijnswerkers, sociaal raadslieden, bijstandsambtenaren, reïntegratieadviseurs, inrichtingsmedewerkers en ander goedbedoelend volk dat kwade mensen naar het rechte pad moet leiden (sorry: verleiden).
Waarom? Meestal om erger te voorkomen, soms om maatschappelijk onrecht te herstellen, maar altijd om de verantwoordelijkheid voor eigen gedrag van de klant op de schouders van de hulpverlener te tillen.
De hypothese ‘’preventie is beter dan repressie’’ is gebaseerd op drie vooroordelen, namelijk dat preventie: a) goedkoper, b) menselijker, en c) effectiever is dan gemeen doen tegen mensen die de fout ingaan.
Laten we dat eens even doorvertalen naar de internationale arena…

Feit: President Ahmedjinedad van Iran is, naast socialist (hoezee!), gevaarlijk, gek, Holocaustontkenner, 9-11 complottheoreticus, religieuze fanaticus, vrouwensteniger en bijbelverbrander (een lust voor iedere linkse intellectueel in de grachtengordel, zeg maar).
Feit: Pres. Ahmed leeft in een land met meer olie dan hij of zijn landgenoten ooit kunnen opmaken, maar meneer wil kernenergie ontwikkelen. Puur vreedzaam uiteraard. (waarom maakt geen enkele linkse intellectueel zich eigenlijk zorgen om de milieuconsequenties van Ahmed’s kernenergieprogramma?)
Feit: Niemand gelooft hem, zelf Mao Marijnissen niet. Sterker nog, zelfs de Walvisknuffelaars van GroenLinks denken dat Ahmed for real is en recht op een atoombom afgaat (en ook daar, vooral begrip, en geen milieuzorgen).
Feit: Ahmed’s standaard slogan is dat: Israel vernietigt moet worden en dat Europa islamitisch moet worden. Niemand ontkent dat, zels Mao Marijnissen niet…(Anja Meulenbelt’s grootste wens gaat eindelijk in vervulling).

Maar nu, wat doen we daaraan?
Als voorkomen beter dan genezen is, en preventie dus beter dan repressie achteraf, dan moeten we toch heel snel Iran volledig naar de Filistijnen bombarderen???

Maar daar hoor ik niemand over behalve de PVV. Das toch vreemd, waarom geen links initiatief om ‘’erger te voorkomen’’?

De linkse wereldverbeteraars die alles willen voorkomen voordat het gebeurt, en ook nog eens eisen dat de overheid alle risico’s in een mensenleven uitbant, diezelfde linkse rakkers die willen dat wij weer in boomhutten gaan wonen om de eskimo’s te redden, die willen dat de overheid regelt dat niemand meer auto rijdt omdat over 150 jaar de temperatuur op aarde, misschien, een halve graad hoger is, diezelfde linkse kwezels zeggen niks over Ahmed en zijn nucleaire escapades….en als ze iets zeggen kirren ze dat het allemaal niet zo’n vaart loopt of dat hij recht heeft op een atoomwapen omdat Israel er ook een paar heeft.

Maar als ze zo vol zijn van preventie, waarom willen ze dan niet voorkomen dat een gestoorde psychopaat die het Westen wil vernietigen atoomwapens krijgt?

Hoe komt dat nou?

Zo maar wat overpeinzingen…

2007-06-13T22:29:00.000+02:00

Toen de coalitietroepen Irak binnenvielen, hoorde ik dat ze een uitzichtloze strijd tegen het Irakese leger te wachten stond; toen ze binnen een week of wat voor de poorten van Bagdad stonden, hoorde ik van het journaille dat de Amerikanen een bloedige langdurige stadsguerrilla stond te wachten; toen het regime een week later was gevallen hoorde ik dat het archeologisch museum van Bagdad was geplunderd, niet door Amerikanen, maar het was wel hun schuld: de oude media spraken er schande van, die Amerikaanse cultuurbarbaren, nee dan Saddam…..;

toen een week of wat later bekend werd dat de beroving een grote hoax van de museumdirecteur was geweest, hoorde je er niets meer over. Gelukkig kwamen er toen verkiezingen en onze verlichte elite vertelde ons dat het onmogelijk was om verkiezingen te houden in Irak vanwege een scala aan genuanceerde, onbegrijpelijke redenen, die voornamelijk te maken hadden met Bush; toen de eerste verkiezingen in Irak gehouden waren en de opkomst (surprise, surprise) hoog bleek, hoorde ik van de Clairy Polak’s dat de kiezers omgekocht waren door de Amerikanen, toen dat ook niet zo bleek te zijn, hoorde ik niemand meer over de verkiezingen in Irak. Toen de eerste overleggen over de nieuwe Grondwet waren gestart hoorde ik allerlei islamdeskundigen op tv roepen dat zoiets onmogelijk was, toen de Grondwet door 78% van de bevolking werd gesteund, waren de Islamdeskundigen op studiereis.

Toen hoorde ik dat de Amerikanen bezetters waren zonder VN mandaat; even later begreep ik dat de VN meerdere resoluties had aangenomen die de aanwezigheid van Amerikaanse en Britse troepen rechtvaardigde; dat laatste hoorde niemand meer in Buitenhof.
Als er een bus op een markt in Bagdad wordt opgeblazen hoor ik dat dat de schuld is van Amerika, wanneer ik lees dat diezelfde moordenaars worden gedood door de Amerikanen hoor ik dat Amerika ‘’excessief geweld’’ gebruikt of dat ‘’het toch niet helpt, want geweld lost toch niks op.’’ Wanneer ik zeg dat dat dan ook voor de andere partij geldt, zeggen onze linkse makkers dat ‘’…zij niet anders kunnen, zij zijn wanhopig….’’

Toen de foto’s van de mishandelingen in de Abu Ghraib gevangenis naar buiten kwamen was Nova/Buitenhof/etc/etc. niet te houden: ‘’…die Amerikanen zijn erger dan Hitler…’’, toen Nick Berger vervolgens werd onthoofd, en velen volgden, hoorde ik niets meer van ons moreel geweten.
Als een journalist een week bij de Amerikaanse troepen vertoeft en op CNN rapporteert dat de Amerikanen: scholen bouwen, medische hulp verlenen, bruggen repareren, voedsel uitdelen, voetbalvelden aanleggen, elektriciteitscentrales beschermen, al-Qaida strijders doden, wat hoor je dan op het nieuws in Nederland? Dat de Amerikanen de strijd om de harten van de Irakezen hebben verloren….

Toen de Amerikanen de Irakese soennieten ontwapenden, wisten de pennenlikkers ons te vertellen dat dat een grote strategische fout was; nu de Amerikanen de soennieten weer bewapenen om tegen al-Qaida te strijden vertellen de Bernard Babbelburg’s ons dat het een domme wanhoopsdaad van die domme Amerikanen is…
Wanneer voor de 17de keer gemeld wordt dat Iran wapens levert aan de Taliban en Al-Gaida in Afghanistan en Irak verwacht een gezond mens een reactie van de rattenbrigade; maar nee hoor, dat is geen nieuws, de aanslag op de heilige Shie-itische moskee in Samarra wel; en ook dat is uiteraard de schuld van Bush.
Gisteren las ik dat al-Qaida terroristen een 7-jarig jongetje dat een sigaret rookte in brand hadden gestoken, omdat roken ‘’not done’’ is bij de Osama-vrienden. Ik ben voor hard straffen, maar dit…?
Ik hoorde er niemand over in polikliniek Den Haag. Maar oh wee, als er weer een Koran in de plee wordt gegooid in Quantanamo Bay……..we lusten ze rauw die Amerikanen!

Wouter Boslim
Mao Moslimissen
Femke Haslima
Osama Bin Pechtold

Het zijn alle-4 staatsgevaarlijke gekken, die veroordeeld moeten worden voor landverraad.

Femke Halsema wil Israël vernietigen

2007-06-10T21:06:00.000+02:00

Anti-semiet Femke Halsema vindt dat Israël moet gaan praten met Hamas terroristen om zo de vernietiging van de staat Israël te bespoedigen. Dit zei zij vanmiddag in Islamhof.
Femke Halsema schaart zich met haar uitspraken achter partijgenoot en terroristenliefje Mariko Peters die al eerder verklaarde dat Israel moest gaan praten met Hamas en Hizbollah, organisaties die het vernietigen van de Staat Israel, inclusief inwoners, hoog op hun verlanglijstje hebben staan.

De jodenhaatster Halsema voert daarbij het klassieke linkse dogma ''als we niet praten met onze vijanden creëren we nog meer vijanden'' als argumentatie aan.
Zo mag je van Halsema niet vechten tegen terroristen, want dan creëer je nog meer terroristen, mag je moordenaars en verkrachters niet lang opsluiten, want dan worden ze alleen maar bozer en gaan ze nog meer verkrachten en moorden, en nu mag je dus ook niet meer weigeren te praten met een organisatie die als leitmotif heeft dat ie je staat wil opdoeken en je inwoners wil vermoorden, want dan maak je Hamas nog extremer.

Nog extremer?
Hamas streeft een Islamitische staat na op iedere centimer grond die nu nog Israel heet. Hamas heeft honderden aanslagen op bussen, markten, restaurantjes en cafe's op haar naam staan, en zegt ook in de toekomst geen onderscheid te zullen maken tussen civiele en militaire doelen. Hamas gelooft in een zionistische samenzwering die tot doel heeft de hele wereld te overheersen. Hamas streeft er naar dat Sevilla terugkomt in de moederschoot van de Islamitische wereld, zonodig met geweld. Hamas vindt dat er geen diplomatieke oplossing mogelijk is voor het conflict tussen Israel en de Palestijnen. Hamas heeft moslims over de hele wereld opgeroepen om Amerikaanse doelen te treffen en zoveel mogelijk Amerikanen te vermoorden.

En die achterlijke capitulatiewezel Femke Halsema vindt dat je met die lui moet praten om te voorkomen dat ze nog extremer worden? Anja Meulenbelt zal wel trots op haar zijn...

Boekentip

2007-06-10T12:13:00.000+02:00

Mark Steyn schreef een briljant boek: grappig, messcherp en doodeng

Terroristenliefje Mirjam de Rijk pleit voor klimaattoets oorlogen

2007-05-27T20:23:00.000+02:00

De voorzitter van de Stichting Natuur en Milieu, Mirjam de Rijk, het liefje van de bekende milieuterrorist Wijnand Duyvendak, pleitte op BNR nieuwsradio voor het uitvoeren van een klimaattoets voor alle overheidsbeslissingen, ook voor oorlogen. Wie is Mirjam de Rijk? Mirjam de Rijk is oud-partijvoorzitter van de Walvissenpartij en tegenwoordig algemeen directeur van de Stichting Natuur en Milieu. In haar vrije tijd hokt zij met bommenwerper Wijnand Duyvendak, die vroeger actief was in de terroristenclub ‘’Onkruit’’ en later redacteur was van het blad ‘’Bluf’'' waarin in 1985 een beloning werd uitgeloofd om de Paus tijdens zijn bezoek aan Nederland te vermoorden.Dan weet u wel genoeg hè?
In een interview met BNR nieuwsradio maakte Mirjam de Rijk zich belachelijker dan gewoonlijk. Zij pleitte daar voor een klimaattoets voor alle overheidsbeslissingen. Dus als de regering een weg in Tytsjerksteradiel wil verbreden gaat Mirjam uitzoeken wat voor gevolgen dat heeft op het klimaat in Djibouti.So far, bekend terrein voor de boomhuttenadepten.Maar toen stelde de presentator van BNR een verrassend leuke vraag: ‘’en als we oorlog gaan voeren tegen bijvoorbeeld Iran, moet het dan ook?’’
Mevrouw de Rijk vertrok geen spier en antwoordde doodserieus dat oorlog veel milieuvervuiling met zich mee brengt en dat het daarom zeer noodzakelijk was om bij besluiten rond oorlog en vrede zo’n klimaattoets uit te voeren. En echt hè…..doodserieus.
Dus als Hitler had geleefd en hij viel Nederland binnen was het Nederlandse parlement een klimaattoets gestart om te bepalen of het milieutechnisch wel verantwoord was om onszelf te verdedigen...Ik vraag me altijd af wat er in het Presidentieel paleis van Holocaust-ontkenner Ahmadinejad gebeurt als er weer eens een post-religieuze-capitulatiewezel een uitspraak doet over wasberen, ijsberen of het begrip dat wij moeten tonen voor moslims die zich in bussen in Israël of Bagdad opblazen.

Beleidsmedewerker Ahmad: ‘’President, als wij Nederland aanvallen hoeven wij op weinig verzet te rekenen, Allah zij geprezen.’’

Pres. Ahmad: ‘’Dat leidt geen twijfel, het Westen, en vooral Europa, bestaat uit verwijfde slappe multiculturalisten, die blazen wij zo omver.’’

Beleidsmedewerker Ahmad: ‘’President, het gaat wat verder…Allah zij geprezen. Nederland mag zich niet verdedigen totdat er een uitgebreide klimaattoets heeft plaatsgevonden die punt voor punt in kaart brengt wat de gevolgen van het Nederlands verzet zijn voor de zeespiegel in de buurt van de Salomon eilanden.’’

Pres. Ahmad: ‘’………’’

Beleidsmedewerker Ahmad: ‘’President?’’

Pres. Ahmad: ‘’…Allah zij geprezen……met zulke vijanden…’’

Quote van de dag

2007-05-23T17:40:00.000+02:00

''The most radical revolutionary will become a conservative the day after the revolution''

Van wie is deze quote?

Waarom Europa wil dat Irak faalt

2007-05-23T08:54:00.000+02:00

Ex-minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot is de perfecte Europeaan: laf, praatziek, dol op overlegjes in Brussel en Parijs en uitgesproken anti-Amerikaans.
Dus roept hij dat hij vindt dat er met de Taliban in Afghanistan moet worden onderhandeld en dat het sturen van meer Amerikaanse troepen naar Irak onzinnig is.
Onderhandelen en opgeven……dat is ''the European way''. Praten met het meest racistische, vrouwonvriendelijke, ondemocratische tuig dat ooit op aarde heeft rondgelopen en stoppen met vechten tegen Irakese terroristen. Is er een betere beschrijving van het moreel failliete Europa?
Ik moet vaak denken aan de Tweede Wereldoorlog en ik zie Bin Botsama als supreme commander van de Geallieerde troepen die na een buitengewoon pijnlijke, maar succesvolle invasie van Normandie besluit om zijn troepen weer terug over het Kanaal te halen omdat ''vechten tegen de Duitsers toch niet werkt. Meer troepen helpt ook niet, we vechten nu al 4 jaar tegen de Duitsers en ze zijn nog niet verslagen. Tijd om te onderhandelen.....en als we daar toch mee beginnen is het misschien wel een goed idee om er achter te komen waarom de Duitsers zo boos op ons zijn. Dat hadden de Joden beter ook kunnen doen, maar ja daarvoor is het te laat….''
Bin Botsama staat niet alleen in zijn opvatting dat vechten slecht is en toegeven goed. De gehele politieke elite van continentaal Europa (met uitzondering van enkele Oost-Europese landen voor wie de herinnering aan een totalitair systeem nog vers is), gaat er prat op dat zij niet aan ordinair vechten doen (zoals de Amerikanen) maar aan verheven praten.
De discussie over Irak gaat niet over Irak, maar over Amerika. De Rooiewijn van Rossem's, Harry van Bommels's, Farah Karimi's, Jeroen Pauw's willen maar een ding: dat Amerika faalt.Deze lieden zijn niet geïnteresseerd in een stabiel, democratisch Irak, omdat dat zou betekenen dat Amerika het goed gedaan heeft en niets is erger voor de slappe, linkse, laffe culturele elite dan het slagen van een Amerikaanse missie.
Gisteren hoorde ik op BNR (Buitengewoon Nietszeggende Radio) het CDA Tweede Kamerlid Kathleen Ferrier, in een paar zinnen samenvatten hoe Europa vindt dat je met massamoordenaars moet omgaan.Het ging over Sudan. Kent u dat land? Waarschijnlijk niet, want daar worden Christenen, en zwarte Afrikaanse moslims uitgemoord door een fascistisch Arabisch islamitisch bewind, dus dat heeft wat minder prioriteit voor onze vaderlandse pers (spoel een Koran door de plee en je hebt wekenlang Pauw en Witteman op je dak, maar vermoord een paar honderdduizend mensen uit naam van de islam en je komt niet eens aan bod in het acht uur journaal)
Maar….niet alles is verloren want Kathleen Ferrier heeft de oplossing voor het bloedige conflict!Wat zou het zijn? Platbombarderen van Khartoem? Full-swing invasie? Uitschakelen van de politieke leiders? Misschien een economische blokkade?Nee, Kathleen Ferrier overweegt om Sudan uit te sluiten van deelname aan de Olympische Spelen van 2008 (hoewel ze daar meteen aan toevoegt dat zo'n maatregel wel heel pittig is….)
Tsja…….tea anyone?

Doe mee aan de discussie over armoede

2005-05-15T00:10:00.000+02:00

Ik denk dat er twee dingen door elkaar lopen. Ik ben ook voor het opheffen van handelsbarriéres. Maar ik ben ook voor het behoud van het milieu. Als ik moet kiezen tussen bonen uit kenia en bonen uit nederland, kies ik voor bonen uit nederland. En dat is niet omdat ik ontwikkelingslanden zo graag arm wil houden. Net zo min als ik denk dat mensen die de bonen wel kopen, dat doen omdat ze zo graag de keniase bevolking willen helpen. Als ik de keniase bevolking wil helpen, dan kies ik voor het steunen van een project (er zijn ook projecten die mensen helpen om financieel zelfstandig te worden, zoals de projecten van mama cash).Met bonen exporteren verdienen de landen overigens ook niet zo veel. Veel beter zou het zijn als ontwikkelingslanden niet alleen de grondstoffen voor producten leveren, maar als ze zelf eindproducten maken. Daarvoor moeten ze echter wel veel investeringen doen. En daar kan 'ontwikkelingshulp' een bijdrage aan leveren.
11:11 PM

Mark Evers said...
het is volgens mij allemaal veel minder ingewikkeld: als je wil dat een land zichzelf kan redden moet dat land dingen maken die rijkere landen willen kopen. Andersom gaat niet, want armere landen kunnen niks kopen. Als, Kenia om dat land als voorbeeld te noemen, heel goed in staat is om het product toerisme te verkopen, dan is dat goed voor hun ontwikkeling, en goed voor Westerse toeristen die daar graag heen willen. Als Kenia goed is in boontjes verkopen dan is dat ook goed voor Kenia en voor ons, want het zijn lekkere boontjes. Moeilijker is het niet. Dat de meeste Nederlanders niet nadenken over waar hun boontjes vandaan komen vind ik niet zo interessant; belangrijker vind ik dat die boontjes zo goed zijn dat we ze kopen. Qua milieu, en dan heb je het volgens mij alleen over de milieueffecten van het vliegtransport: tuurlijk een vliegtuig vervuilt, net als auto's, treinen, etc. de vraag is alleen of die veruiling zo erg is dat zij niet opweegt tegen de miljarden euro's die al 40 jaar in de derde wereld worden gepompt. Als ik mag kiezen, kies ik voor complete vrijhandel en juist niet voor mama cash. Dat vind ik een slechte organisatie. Mama cash is namelijk tegen vrijhandel en zegt vreemde dingen als:''Het belang van vrijhandel en privatisering in de huidige wereldeconomie heeft tot gevolg dat sociale structuren zijn weggevallen, arbeidsomstandigheden drastisch zijn verslechterd en transnationale corporaties de macht van nationale overheden hebben overgenomen. Vrouwen worden binnen de bestaande economische structuren gemarginaliseerd en uitgebuit en de belangrijke bijdrage die vrouwen leveren aan de economie wordt niet erkend.''Als je van zo'n filofofie uitgaat heb je weinig goeds met mannen en vrouwen voor. Je veroordeelt jezelf namelijk tot collectieve armoede.Dat ontwikkelingslanden eindproducten moeten maken snap ik niet. waarom moet een land iets maken waartoe het niet toe in staat is? ''Eindproducten'' zijn de volgende fantasie waar linkse mensen in geloven. Economie is gebaseerd op het voordeel dat je haalt uit datgene wat je goed kan: India: call-centers, China: lagel-lonen-textiel,; VS: hoogwaardige technologie. Het zou toch raar zijn als wij in Europa weer allemaal eindproducten zouden gaan maken; daar worden we zelf maar ook de 3de wereld armer van. Je moet doen waar je goed in bent, dat maakt je land welvarend.Investeren in de 3de wereld wil ik graag, maar dan wel in een land dat aan een aantal democratisch-kapitalistische voorwaarden voldoet. ik ga niet investeren in een land dat als grootste opdracht heeft: standbeelden voor Mobutu maken; en ook niet in een land dat denkt dat de communistische plan-economie al 70 jaar niet heeft gewerkt door het slechte weer en Amerikaanse sabotagepogingen.Je hoeft ook niet hele rare dingen te doen om je een beetje te kunnen ontwikkelen: Taiwan, Singapore, Zuid-Korea waren 60 jaar geleden ook straatarme landen, en die hebben zich ook aardig weten op te werken, zonder al teveel subsidies van het Westen.De conclusie is: kapitalisme, democratie, ''rule of law'', zijn voorwaarden en garanties dat je als land een redelijk bestaan kan opbouwen, dus laten we daar onze energie op richten.

quote van de dag

2005-05-14T23:39:00.000+02:00

''You ask, what is our policy? I can say: It is to wage war, by sea, land and air, with all our might and with all the strength that God can give us; to wage war against a monstrous tyranny, never surpassed in the dark, lamentable catalogue of human crime. That is our policy. You ask, what is our aim? I can answer in one word: It is victory, victory at all costs, victory in spite of all terror, victory, however long and hard the road may be; for without victory, there is no survival.''

Van wie is deze quote?

Fallujah

2005-05-14T20:51:00.000+02:00

Herinnert iemand zich Fallujah nog? Dat was toch die stad die symboliseerde hoe vreselijk slecht het er in Irak aan toe ging sinds de bevrijding door de Amerikanen en Britten? Volledig uit het nieuws verdwenen. Gaat het er soms beter? Ja. href="http://www.townhall.com/columnists/ollienorth/on20050513.shtml">Ja

quote van de dag

2005-05-14T20:43:00.000+02:00

''All authority belongs to the people.''

Van wie is deze quote?

People for the Ethical Treatment of Animals (PETA)

2005-05-14T20:40:00.000+02:00

PETA is niet zo lief. De organisatie die mensen die vlees eten vergelijkt met nazi's is zelf ook niet zo lief voor dieren, zie deze website.

Iran, GroenLinks, wat nu?

2005-05-10T21:28:00.000+02:00

Femke Halsema, fractievoorzitster van de Walvissenpartij, is hevig geschokt door de behandeling van collega-Kamerlid Farah Karami in Iran. Het ex-Iraanse Kamerlid werd in Teheran aangehouden; vervolgens werden haar aantekeningen en adresgegevens in beslag genomen.
''Het is niet te geloven'', zegt Femke Halsema, ''de VN hebben ons altijd verzekerd dat Iran een vredelievend, braaf land is dat niks kwaad wil doen en alleen haar religie van vrede wil uiten. Ik had nooit verwacht dat dat zou betekenen dat een collega-Kamerlid verboden zou worden om met oppositieleden te praten.''
Op een vraag van journalisten wat nu de juiste actie zou zijn antwoordde Halsema: ''het is belangrijk dat de VN hier over gaat praten. Ik heb begrepen dat er in 2008 een gat is in de drukke agenda van de Veiligheidsraad, dat het meest effectieve instrument is om de wereldvrede te bewaren. Ik kijk uit naar de discussie die dan zal plaatsvinden over dit incident en verwacht dat er in ieder geval gedreigd zal worden met de aanname van een resolutie.''

Sommige mensen....

2005-05-10T21:14:00.000+02:00

Op de Leidse PvdA-site ontstond wel een hele dolle discussie. Daar was een antwoord nodig van de conservatief.

Milieu enzo

2005-05-10T19:53:00.000+02:00

Het traditionele beeld van milieuactivisten is de afgelopen 30 jaar niet fundamenteel veranderd. Misschien zijn ze wat beter gekleed, maar in de kern blijven het irrationele, bootjes varende, aanslagen plegende, geitenwollensokken-types, die aan de ene kant willen dat we allemaal weer in hutjes gaan wonen en gras eten, maar dit verlangen het liefst via internet en vanuit een luie stoel in een verwarmd huis uiten.
Maar er is meer raars aan onze groene vrienden: meestal zijn ze namelijk ook heel links, dus vinden ze dat de derde wereld het liefst overspoeld moet worden met onze euro's en dollars, in de vorm van inefficiente ontwikkelingshulp, maar zijn ze er falikant tegen als een derde wereldland op eigen benen probeert te staan door dingen te exporteren die rijke landen willen kopen. Protesten dus als de Appie Hein, boontjes uit Egypte verkoopt, of vis uit Zimbabwe, want dat is hierheen gevlogen en dus slecht voor het milieu. Liever houden zij die landen gevangen in een structurele afhankelijkheidsrelatie van het Westen, wat voor niemand goed is. Ons kost het geld, en de derde wereld helpt het niks verder.
Er zijn echter tekenen dat sommige Groenen verstandig worden. Zij nemen moedig afscheid van hun bomenklimmende vrienden die vinden dat de overheid alles moet reguleren en bestraffen, en kiezen voor de markt. Die marktwerking heeft al aardig wat goeds gedaan: zo zijn in Zuid-Amerika de ''commons'' (gebieden die van iedereen dus van niemand zijn) de afgelopen decennia in razend tempo leeggevist. Logisch want net zoals je geen gehuurde auto wast, voel je je als visser ook niet verantwoordelijk voor een visgebied wat van iedereen is. Maar nu zijn er eigendomsrechten toegekend, en veel belangrijker, zijn er verhandelbare visquota gekomen. Resultaat: minder overbevissing. Hetzelfde is gebeurd met emissierechten.
Allemaal niet zo onlogisch, maar helaas is logica niet het sterkste punt van de plantenknuffelaars. Laten we, voor de planeet, hopen dat zij niet de overhand blijven houden in het debat over hoe om te gaan met de toekomst van onze aarde.

quote van de dag

2005-05-10T19:51:00.000+02:00

''Necessity is the plea for every infringement of human freedom. It is the argument of tyrants; it is the creed of slaves.''

Van wie is deze quote?

Theorie en praktijk

2005-05-07T22:41:00.000+02:00

Een van de meer fascinerende discussies die je met moslims kan voeren is de discussie over theorie en praktijk. Meestal gaat zo'n discussie zo:
''de islam is de religie van vrede'';
''hoe komt het dan dat er in naam van de islam zoveel aanslagen worden gepleegd?'';
''dat gebeurt door slechte moslims, die doen de naam van de islam geen goed, de echte islam is vrede en hoop''.
''hoe komt het dan, als de islam zo goed is, dat het dan in alle landen waar de islam aan de macht het zo vreselijk slecht gaat?''
'' dat komt door het Westen''
''hoe dan?''
''jullie hebben ons bezet en eigenlijk bezetten jullie ons nog steeds, als de echte Islam weer aan het roer staat wordt het allemaal beter.''

De volgende vraag is natuurlijk: ''is die echte islam niet in Saoedie-Arabie aan de macht, of in Algerije, of in Iran; en hoe gezellig is het daar? ''
Die vraag blijft meestal besmuikt onbeantwoord.

Maar, alhoewel ik dacht dat ik de komende jaren alleen met moslims moest discussieren sprak ik laatst beste vriendin T. die een boompje opzette over het communisme.
Nu kunnen we in principe kort zijn over het communisme: het werkt niet, het is geprobeerd (dankuwel Stalin en Mao), het is uitentreure uitgetest (China, Cuba), en het is een zinloze manier van economie bedrijven. Toch zijn er nog mensen die vinden dat iets dat in de praktijk niet werkt, in theorie verdedigd kan worden. Ik vind dat nogal arrogant: je kan er in theorie de meest vreselijke dingen mee verdedigen (onbegrepen natuurvolken, vrouwenbesnijdenis, generatieoverstijgende armoede, simplistische gelijkheidsbeginsels en nog veel meer enge dingen) maar het helpt de mensheid geen ene jota vooruit.
Wat helpt de mensheid wel vooruit? Kapitalisme, democratie en good governance; laat ik het bij die drie houden. Als je het ongelooflijke geluk hebt dat je in een land woont dat die drie dingen als uitgangspunt neemt dan heb je het erg goed bekeken.
Laat niemand je in de maling nemen: iets wat in theorie al extreem slecht is, is in de praktijk alleen maar slechter; er bestaat geen ideale wereld, wel een wereld waarin iedereen het redelijk goed heeft. Die maatschappij is een kapitalistische geen communistische, daar was iedereen behalve de partijleiding arm. In een kapitalistische samenleving is niet iedereen even arm, maar is er een minimum grens aan hoe arm je bent, en.....als je wat kan, kan je ook nog rijk worden.

Leef je in een communistische samenleving dan ben je veroordeeld tot inititiatiefloosheid, luiheid, frustratie en ongenoegen, leef je in een kapitalistische samenleving dan ben je veroordeeld tot het nastreven van je talenten, vreugde en verdriet, hoge pieken en diepe dalen, enorme kansen en enorme blunders......je bent in ieder geval veroordeeld tot het leiden van je eigen leven en niet het leven wat iemand je opdraagt.

Broeikaseffect...

2005-05-07T22:26:00.000+02:00

Brighter Earth Caused by 'Roach Motel' Atmosphere
(2005-05-06) -- by Scot Ott
Perplexing new evidence that earth has grown in the past decade sparked scientists at the United Nations today to warn that the planet has become "a virtual Roach Motel with a one-way door for sunbeams.
The sun's increased ability to penetrate the earth's smog-stained atmosphere doesn't necessarily mean that more of the sun's reflected energy can also leave the atmosphere," according to a hastily-released U.N. study. "You see, the atmosphere is like a gigantic Roach Motel -- light and heat can check in, but they can't check out. So, the atmosphere is cleaner on the outside than on the inside. It's kind of like the average suburban home or family minivan."
Scientists had previously claimed that record high temperatures in the 1990s were caused by global warming resulting from greenhouse gases -- primarily carbon dioxide, methane and nitrous oxide -- trapped in the atmosphere by pollutants produced by burning fossil fuels.
"However," the U.N. report states, "the new evidence that more sunlight pouring through a cleaner stratosphere may have spurred the temperature increases shouldn't cause people to lose faith in global warming. In others words, don't let contradictory evidence stand in the way of your conclusions. We urge the nations of the world to approve the Kyoto protocols on global warming while there's still time."

EU grondwet

2005-05-07T22:08:00.000+02:00

Van wie is deze tekst denkt u...?
´´In de wereld van vandaag kan Europa zich geen verdeeldheid veroorloven. De Grondwet is een belangrijke stap op weg naar een gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, zodat we tegenwicht kunnen bieden aan de VS. Dus: met Grondwet slagvaardiger dan zonder Grondwet.´´

Niet van Eurodusnie, niet van de SP, niet van GroenLinks, niet van de ´´nieuwe communistische partij´´, niet van de kleinzoon van Stalin, nee het is de 2 na belangrijkste reden van de PvdA om ´´ja´´ te zeggen tegen de Grondwet voor de EU. Lees nog een keer wat er staat. Er staat niet dat er een positieve reden is om een gemeenschappelijk buitenlands beleid te voeren als EU, er staat ook niet dat we als democratisch Europa een harde vuist moeten maken tegen dictaturen zoals China, Soedan, Iran, Noord-Korea, etc, etc.
Nee dat staat er allemaal niet, de hysterische jaren zeventig socialisten van de PvdA willen een tegenwicht bieden tegen de VS, het land dat Europa de vorige eeuw al drie keer van de ondergang redde en nu samen met het VK bezig is dat voor de eerste keer, en zeker niet de laatste, in de 21ste eeuw te doen.
Tegen dat land moet de nieuwe Grondwet een tegenwicht bieden. Waarom dat moet, geen idee, hoe dat moet, ook geen idee, maar het bekt wel lekker.

quote van de dag

2005-05-07T22:05:00.000+02:00

''I am a conservative because I am absolutely certain that no community in this world has ever flourished, or could ever flourish, if it was faithless to its own past.''

Van wie is deze quote?

Marrokanen in Westerbork

2005-05-03T22:19:00.000+02:00

Wat vreselijk diep triest, en nee ze moeten niet huilen, en nee dit is geen kwajongensgedrag.

Frankrijk en Hizbollah

2005-05-03T21:52:00.000+02:00

Frankrijk weigert Hizbollah als terroristische organisatie aan te merken. Hierdoor blijft Hizbollah beschikken over fondsen die ze vrijelijk richting Gaza en West Bank kan laten stromen om daar religieus werk te verrichten voor de hongerige bevolking.
Frankrijk ziet Hizbollah als een noodzakelijke factie om de stabiliteit in Libanon te bewaren. Een beetje zoals Hitler nodig was om stabiliteit in Europa te bewaren en Mao nodig was om de stabiliteit in China te bewaren.

quote van de dag

2005-05-03T21:44:00.000+02:00

''The third World is not a reality, but an ideology.''

Van wie is deze quote?

Kunst!

2005-05-02T22:12:00.000+02:00

Leuk kunstproject. Zie ook: ''de heldendagen'' in Off Corso, Rotterdam, voor het eerst op donderdag 19 mei vanaf 20.00 uur

PvdA bewondert Stalin-aanhangers

2005-05-02T21:53:00.000+02:00

Nu zou je verwachten dat na de val van de Muur, ruim 15 jaar geleden, en de globale teloorgang van het communisme, op Cuba en het huis van Harry Mulisch na, de PvdA (''lang leve Oost-Duistland'', weet u het nog) ook genezen zou zijn van communistische sympathieen. Maar op haar 1 mei toespraak in Nijmegen memoreerde Guusje ter Horst, burgemeester van de rode stad, vol trots dat beroemdheden als Joris Ivens, een ''cineast en activist'', in haar stad waren geboren. Een ''propagandist voor Stalin'' was wel toepasselijk geweest, maar activist?

quote van de dag

2005-05-02T21:37:00.000+02:00

"Patriotism is in political life what faith is in religion."

Van wie is deze quote?